بسم الله
 
EN

بازدیدها: 74

روش هاي حل اختلافات بين المللي

  1397/6/17
خلاصه: اختلافات بين المللي معمولاً به دو طريق سياسي و حقوقي حل و فصل مي‌شود....

 اختلافات بين المللي معمولاً به دو طريق سياسي و حقوقي حل و فصل مي‌شود. عمده‌ترين روش‌هاي حل و فصل اختلافات از طريق سياسي عبارتند از:

  1) مذاكره:

كه از رايج‌ترين شيوه‌هاي مسالمت ‌آميز حل وفصل اختلافات بين‌المللي است.

  مذاكره داراي دو ويژگي انعطاف پذيري و مؤثر بودن است. به طوري‌كه امروزه بر اساس اكثر معاهدات، كشورهاي عضو در صورت بروز اختلاف، موظف به مذاكره هستند. مذاكرات معمولاً به يكي از طرق زير انجام مي‌شود:

     أ) مذاكرات دو جانبه

   ب) مذاكرات چند جانبه

   ج) مذاكرات همه جانبه

  مكان مذاكرات بسته به اين‌كه مذاكره چند جانبه، باشد متفاوت است و معمولاً در پايتخت يكي از كشورهاي طرف مذاكره انجام مي‌پذيرد، ولي مذاكرات همه جانبه معمولاً در مقر يك سازمان بين‌المللي انجام مي‌شود. مدت مذاكرات به عوامل مختلفي هم‌چون عمق اختلافات، مسائل فني؛ مشاوره و اوضاع و احوال سياسي بستگي دارد. به همين دليل وقت معين و دقيقي براي آن نمي‌توان ذكر نمود.

  2) مساعي جميله:

تلاش دوستانه دولت يا شخص ثالثي است كه قصد دارد با فراهم كردن زمينه‌هاي گفتگو و تبادل نظر، اختلافات دو يا چند كشور را برطرف نمايد.

  دولت يا شخص ثالث دخالتي در ماهيت اختلاف ندارد، و فقط شرايط گفتگو را فراهم مي‌كند. مثل اختلاف آمريكا با ويتنام كه در آن مساعي جميله فرانسه مؤثر واقع شد.

  3) ميانجي‌گري:

به اقدام داوطلبانه و فعال يكي از تابعين حقوق بين‌الملل (دولت‌ها، سازمان‌ها، افراد) جهت دستيابي به زمينه‌هاي توافق و رفع اختلافات موجود، ميانجي‌گري گفته مي‌شود.

انواع ميانجي‌گري:

  أ) ميانجي‌گري به منظور حل اختلافاتي كه هنوز منجر به جنگ نشده است.

ب) ميانجي‌گري به منظور حل اختلافاتي كه منجر به جنگ ميان طرفين شده است.

ج) ميانجي‌گري ارتباطي؛ كه ميانجي ارتباط دهند? طرفين اختلاف است چرا كه با تيرگي روابط بين كشورها، انجام گفتگوهاي مستقيم با مشكل مواجه مي‌شود و در اين موقعيت وظيف? ميانجي، تبادل اطلاعات و برقراري تماس و ارتباط بين طرفين است.

د) ميانجي‌گري پيشنهاد دهنده: در صورتي كه اقدامات ميانجي از طريق برقراري روابط بين طرفين با شكست مواجه شود، ميانجي مي‌تواند فعاليت خود را بيشتر نمايد و اعمال زير را انجام دهد: ترغيب طرفين به ادامه مذاكراه، اعلام نظر و درك خويش از مسائل مورد اختلاف، تنظيم و ابتكار جديد براي پيشبرد حل و فصل اختلافات و حتي نهايتاً مشاركت كه بعضي اوقات ميانجي عملاً در مسأله وارد شده و به‌صورت يكي از طرفين اختلاف به چانه‌زني مي‌پردازد.

ه) ميانجي‌گري تضمين دهنده: كه در اين صورت ميانجي در مقام ضامن اجراي تصميمات عمل مي‌كند.

تفاوت ميانجي‌گري با مساعي جميله:


  در ميانجي‌گري شخص ميانجي بايد مورد قبول و تأييد طرفين اختلاف باشد ولي در مساعي جميله چنين تأييدي لازم نيست. در ميانجي‌گري، شخص ميانجي فعال بوده و در مذاكرات شركت مي‌كند در حالي‌كه در مساعي جميله، شخص ثالث فقط نقش كانال ارتباطي را ايفاء مي‌كند. در ميانجي‌گري، شخص ميانجي وارد ماهيت دعوا شده و ارائه طريق مي‌كند و لي در مساعي جميله هدف شخص فقط ايجاد زمينه‌هاي لازم به‌منظور ايجاد جوي مساعد براي حل اختلاف است.

4) تحقيق:


  يك روش مسالمت آميز است و در مواردي به‌كار گرفته مي‌شود كه ريشه‌يابي يك اختلاف، نياز به بررسي كيفيت و چگونگي وقايع پيشين داشته باشد. تحقيق هم مي‌تواند تنها روش حل مسالمت‌ آميز اختلاف باشد و هم به‌طور هم‌زمان با ساير روش‌هاي حل اختلاف به‌كار گرفته شود. اين روش نخستين بار در كنوانسيون 1899 لاهه به عنوان مكمل روش داوري شناخته شد. ، روش تحقيق به علت اين كه، باعث روشن شدن خيلي از ابهامات مي‌شود بارها مورد توصيه قطعنامه‌هاي سازمان ملل واقع شده است.

5) سازش يا آشتي:


  اين روش اقدامي است كه به منظور نزديك كردن مواضع اختلاف و از طريق ارائه پيشنهادات لازم توسط كمسيون سازش صورت مي‌گيرد. سازش يا آشتي در فصل اول (سند عمومي داوري1928) به عنوان يك قاعده بين‌المللي پذيرفته شده است. سازش از طريق كمسيون‌هايي صورت مي‌گيرد كه معمولاً از 3 يا 5 عضو مورد اعتماد طرفين تشكيل شده‌اند. كمسيون سازش مي‌تواند قبل يا بعد از اختلافات تشكيل شود.

هرگاه كشورها پيش از وقوع اختلاف، ضمن موافقتنامه‌اي رضايت خود را مبني بر رجوع به كمسيون سازش اعلام نمايند، به اين امر سازش اجباري گفته مي‌شود.





برای دادن نظر، باید به صورت رایگان در سایت عضو شوید. [عضویت در سایت]



مشاوره حقوقی رایگان