بسم الله
 
EN

بازدیدها: 52

ازدواج و خانواده- قسمت دوم

  1397/6/6
قسمت قبلي

4. تکامل

بي گمان، انسان موجودي تکامل طلب است و از سويي نحوه آفرينش او به گونه اي است که دو جنس زن و مرد، مکمل و مايه شکوفايي و نشاط و پرورش معنوي يکديگرند، تا آنجا که هر يک بدون ديگري ناقص است؛ يعني جنس مذکر و مؤنث از نظر روحي و جسمي، به يکديگر نيازمند هستند. 

خداوند در اين باره مي فرمايد: هن لباس لکم و انتم لباس لهن ** بقره/187.*** آنان (زنان) براي شما لباسي هستند و شما (نيز) براي آنان لباسي هستيد؛ يعني همان گونه که لباس، انسان را از سرما و گرما حفظ کرده، زشتيها و عيوب او را مي پوشاند و زينتي براي تن آدمي است، دو همسر نيز در زندگي زناشويي بايد مکمل يکديگر باشند** ر.ک: تفسير نمونه، ج 1، ص 650، جوانان و انتخاب همسر، علي اکبر مظاهري، انتشارات دفتر تبليغات و پرتوي از قرآن، سيد محمود طالقاني، ج 2، ص 139؛ انوار درخشان، حسيني همداني،ج 7، ص 140.***.

اين تعبير زيباي قرآن، نهايت ارتباط معنوي مرد و زن و نزديکي آن ها به يکديگر و همچنين برابري هر دو را در اين موارد، به خوبي آشکار مي سازد.

5. نيازي بديهي

ازدواج، از جمله اموري است که در همه جوامع از بديهيات است و سيره عملي همه مردم، با هر دين و آييني است؛ زيرا اساس ازدواج، ميل و نياز طبيعي، روحي و زيستي مرد و زن نسبت به يکديگر است و در بيان ضرورت آن به آيه و حديثي نياز نيست ** الميزان، ترجمه موسوي همداني، ج 15، ص 20 و ر.ک: تفسير عليين، سيد عباس سيد کريمي، ص 609***.

امام رضا (عليه السلام) فرمود: اگر درباره ازدواج آيه اي محکم و سنتي پيروي شده از (رسول خدا (صلي الله عليه وآله)) هم نبود، موضوع نيکي به خويشاوندان و انس با بيگانه که خداوند در اين امر قرار داده است، انگيزه اي بود که خردمند صاحب دل به ازدواج رغبت کند و عاقل درست انديش براي آن بشتابد** مکارم الاخلاق، طبرسي (رحمة الله) ص 206؛ ميزان الحکمة، ج 2، ص 1178.***.

اهداف و ره آوردهاي ازدواج

پرسش 2: قرآن کريم، چه فوايدي را براي ازدواج بيان کرده است؟
پاسخ: قرآن کريم، در آياتي حکمت ها و آثار ازدواج را بيان کرده است؛ در اين جا به چند ره آورد مهم آن مي پردازيم:

1. ارضاي درست غريزه جنسي

بي گمان، غريزه جنسي، نيرويي است که در نهاد زن و مرد قرار داده شده و ازدواج، بهترين راهکار شايسته براي کنترل و آرام ساختن نيروي شهوت و پاسخي مناسب به اين غريزه خدادادي است ** تفسير جامع، سيد محمد ابراهيم بروجردي، ج 4، ص 431 و ج 7، ص 245 و انوار العرفان في تفسير القرآن، ابوالفضل داور پناه، ج 4، ص 139.***.
خداوند، در ستايش و توصيف مؤمنان مي فرمايد: و الذين هم لفروجهم حافظون * الا علي ازواجهم او ما ملکت ايمانهم فانهم غير ملومين ** مؤمنون/5-6.***؛ آن ها که دامان خود را (از آلوده شدن به بي عفتي) حفظ مي کنند * تنها آميزش جنسي با همسران و کنيزانشان دارند که در بهره گيري از آنان ملامت نمي شوند. در حديثي از امام صادق (عليه السلام) چنين آمده است: از لذت هاي (مادي) در دنيا و آخرت، هيچ کدام به پايه لذت زناشويي نمي رسد. سپس امام (عليه السلام) به اين که خداوند متعال در بيان شهوات گوناگون، علاقه به زن را مقدم داشته است. سپس امام (عليه السلام) فرمود: هيچ چيزي لذت بخش تر از زناشويي، براي بهشتيان نيست، نه خوردني و نه نوشيدني **الکافي، ج 5، ص 321، ح 10: نورالثقلين، ج 1، ص 320.***.

2. بازداشت و نگهداشت از گناه

يکي از آثار ازدواج بسترسازي تقوا و پرهيز از گناهان است. با اشباع غريزه جنسي در زن و مرد، زمينه برخي از گناهان، از بين مي رود، اين که در قرآن کريم، از کسي که ازدواج کرده به محصن و محصنة تعبير شده ** نساء.25.***، به خاطر اين است که زن و مرد، با ازدواج در حصن و سنگر مستحکمي قرار مي گيرند و خود را نگه مي دارند، تا وسوسه هاي شهواني در آنان اثري نگذارد**قاموس قرآن. ج 2، ص 149.***؛ بلکه با ازدواج بستر بسياري از گناهان و ديگر نيز رخت بر مي بندد؛ زيرا پذيرفتن مسئوليت تأمين زندگي و تربيت فرزند، انسان را به استفاده بهينه از عمر وا مي دارد و براي گناه و معاشرت گمراه کننده، جايي باقي نمي گذارد؛ از همين رو است که پيامبر اکرم (صلي الله عليه وآله) فرمود: من تزوج فقد أحرز نصف دينه فليتق الله في النصف الباقي؛ کسي که ازدواج کند، نيمي از دين خود را نگاه داشته و براي نگهداري نيمي ديگر بايد تقواي خدا را در پيش گيرد** امالي، شيخ طوسي، ص 518، مجلس هجدهم؛ بحارالانوار، ج 100، ص 219.***.
هم چنين در تفسير آيه هن لباس لکم و انتم لباس لهن **بقره/187.*** زنان براي شما لباسي هستند و شما (نيز) براي آنان لباسي هستيد. برخي مفسران گفته اند: همان گونه که انسان، با لباس از گزند سرما و گرما و آسيب هاي پوستي، در امان مي ماند، زن و مرد با ازدواج، يکديگر را از گناه نگه مي دارند** ر.ک: روض الجنان، ج 3، ص 51 و تفسير نمونه، ج 2، ص 133.***.

3. حفظ نوع انسان

با توجه به اين که انسان اشرف موجودات و داراي جايگاه ويژه اي در نظام آفرينش است، سنت الهي چنين مقرر شده که مرد و زن، براي بقاي نسل خويش به ازدواج تن دهند. قرآن، ازدواج را راهکار توليد و بقاي نسل در انسان و حيوان بيان کرده و مي فرمايد: جعل لکم من انفسکم ازواجا و من الانعام ازواجا يذرؤکم فيه ** شوري/11،***؛ از جنس شما همسراني براي شما قرار داد و جفت هايي از چهارپايان آفريد؛ و شما را به اين وسيله ( همسران) زياد مي کند.

و در آيه اي ديگر مي فرمايد: اي مردم! از (مخالفت) پروردگارتان بپرهيزيد! همان کسي که همه شما را از يک انسان آفريد و همسر او را (نيز) از جنس او آفريد وبث منهما رجالا کثيرا و نساء و از آن دو، مردان و زنان فراواني (در روي زمين) منتشر ساخت ** نساء/1.***. قرآن بقاي نسل انسان و اجتماع مدني را به ازدواج منوط مي داند.


نويسنده: محمدرضا حسين زاده






برای دادن نظر، باید به صورت رایگان در سایت عضو شوید. [عضویت در سایت]



مشاوره حقوقی رایگان