بسم الله
 
EN

بازدیدها: 462

فقهاي نامدار شيعه- قسمت اول

  1397/5/16

پيشگفتار

تاريخ، نشان دهنده اوقات حوادث و رخدادها مي باشد و در حديث آمده است:

«من ورخ مؤمنا کمن احياه» (هر کس سرگذشت يا حوادث زندگي مؤمني را بنويسد، همانند آن است که او را زنده کرده است.) پس تاريخ را مي توان آئينه و نشانگر حوادث و رخدادهاي روزگار دانست.

مورخان در طول تاريخ، احياگران و زنده نگهداران مفاخر، ارزشها و اصالتهامي باشند و اين ارزشها بيش از هر گروه ديگر، در وجود علماء، فقهاء و دانشمندان اسلامي نمودار و متجلي مي باشد، چون آنان با توجه به رهنمودهاي فقه و شريعت، اززندگي فطري، طبيعي، سالم و عبرت آموز برخوردار بوده اند که مي تواند الگو و اسوه وقدوه نسبت به ديگران قرار گيرد.

فقهاء، حصون اسلام، دژهاي محکم ايمان، نگهبانان آگاه شريعت و آئين الهي هستند. آنان در طول تاريخ، پيشقراولان مبارزه با استبداد و استعمار و بيدادگري بوده اند. و چه مشقتها و ناملايماتي که در اين راه متحمل گرديده اند، به حدي که اغلب جان خود را نيز فداي آرمان الهي خود نموده و در راه محبوب به فيض شهادت نايل آمده اند. از اينرو جا دارد براي نشان دادن نمونه هاي ايمان و تقوي، تعمق بيشتري درزندگي آنان صورت گيرد. افعال و اعمال و نگرشهاي آنان مورد دقت و جستجو واقع شود تا نسل کنوني با مفاخر اسلام بيشتر انس و آشنايي پيدا نمايند و درس صحيح زندگي را از آنان بياموزند و آنان را پيشوا و اسوه خود قرار دهند.

«فقه» از نظر لغت به معناي فهم و دانستن، در اصطلاح فقهي علم و آگاهي به احکام شرعيه فرعيه از روي ادله تفصيلي مي باشد، و فرد فقيه آن است که آگاهي وآشنايي او با احکام الهي به صورت تفصيلي و گسترده و استدلالي باشد. به فردي «فقيه» گفته مي شود که بتواند احکام فرعي را از اصول و مباني کلي استخراج و استنباط نمايد وحوادث جاريه را بر اصول کلي و عمومي ارجاع دهد و احکام جزيي را از مباني کلي وقواعد عمومي استخراج و استنباط نمايد.

کاربرد فقه

فقه از آغاز طلوع اسلام تا حال، نقش بسيار مفيد و ارزنده در روند فکري وتکاملي جامعه اسلامي ايفا نموده است، چون هر فرد مسلمان زندگي فردي و اجتماعي خود را بر منوال رهنمودها و راهنمايي هاي فقيهاني که احکام الهي را از متون و منابع اوليه استنباط و استخراج نموده اند، پايه گذاري مي نمايد و راهنماييهاي آنان رادستور العمل الهي و حکم واقعي آسماني در حق خويش تلقي مي کند و آنان را بين خود و خدا حجت قرار مي دهد. با توجه به چنين گستردگي شعاع فقه و عمق نفوذ آن در دلها است که در طول تاريخ اسلام، مشاهده مي شود که چگونه جوامع اسلامي در اثريک فتوا از يک فقيه جامع الشرايط، دگرگون و منقلب شده اند و آنچنان تغيير مسيرداده اند که باعث اعجاب و تحير بيگانگان نا آشنا به اين رمز و راز گرديده است و از نوع اين فتاوا، مي توان از فتواي مرحوم «آية الله ميرزا محمد حسن شيرازي» در زمينه استعمال تنباکو در جهان تشيع، و فتواي مرحوم «شيخ محمد شلتوت» رئيس دانشگاه الازهر، در جهان تسنن، در ارتباط با رسمي شناختن فق