بسم الله
 
EN

بازدیدها: 48

اگر قرباني آزار و تعرض جنسي شديد، چگونه پيگيري حقوقي کنيد؟

  1397/4/28
طي سال هاي اخير همزمان با افزايش ميزان آزار و تعرض جنسي در جامعه ايران, حساسيت هاي افکار عمومي نيز به سمت پيگيري اين موضوع رفته است گرچه آمارهايي درباره چگونگي پيگيري آزار و تعرض جنسي و پرونده هاي قضايي آن به بيرون درز نمي کند, اما به نظر مي رسد در مقايسه با گذشته تعداد پيگيري ها از اين موضوع بيشتر شده است با اين حال , بسياري از جامعه شناسان تاکيد دارد که قربانيان بايد در صورت مواجهه با آزار و تجاوز پيگيري حقوقي کنند تا به جمعيت خاموش تبديل نشوند و دچار آسيب هاي زمينه اي بيشتر نشوند تجاوز به عنف با قوانين حاکم در ايران غيرقابل اثبات است, چون معمولا تجاوز در حضور شاهد آن هم 4 تا مرد عادل نيست, مگر اينکه متجاوز اقرار کرده باشد, که آن هم غيرممکن است, زيرا فرد متجاوز معمولا منکر مي شود در ادامه بيشتر بخوانيد

براي شکايت از متجاوز به کدام دادگاه بايد مراجعه کرد و با طرح چه عنواني؟


معمولا بايد شکايت کيفري در دادسراي وقوع جرم طرح شود، البته اگر کسي هم اطلاع ندارد مي تواند از کلانتري محل سکونت بپرسد و بعد اقدام کند. در هر صورت براي ادامه پيگيري هاي لازم دادسرا مي فرستد به کلانتري، شکوايه روي برگه A4 ساده هم مي تواند باشد، يعني فرم خاصي هم ندارد.

عنوان روي شکوايه به نوع تجاوز بستگي دارد، مثلا تجاوز به عنف يعني رابطه جنسي به زور، که در ادامه اين شکايت شاکي با نامه قضايي به کلانتري مراجعه مي کند تا با يک مامور به درب منزل متشاکي عنه برود و به او ابلاغ کند تا در همان لحظه با مامور بيايد به کلانتري براي تکميل روند پرونده و کلانتري آنان را ارجاع مي دهد به دادسرا.

در قانون براي اثبات تجاوز پيش بيني شده که شامل چهار بار اقرار متهم، شهادت چهار مرد عادل و در نهايت علم قاضي است، در واقع موارديست که شدني نيست، چرا قانونگذار اين شرايط غيرممکن براي اثبات را بيان کرده؟


واقيعت اين است تجاوز به عنف با قوانين حاکم در ايران غيرقابل اثبات است، چون معمولا تجاوز در حضور شاهد آن هم 4 تا مرد عادل نيست، مگر اينکه اقرار کرده باشد که آن هم غيرممکن است، زيرا فرد متجاوز معمولا منکر مي شود، بنده نظرم بر اين است که اين ماده با اين شرايط مي خواست حرمت جامعه را حفظ کند، معمولا اگر همچنين جرمي را فردي انجام دهد، قرباني نتواند آن را اثبات کند.

از نظر قانوني، تفاوت ميان آزار جنسي و تجاوز جنسي چيست؟


تجاوز جنسي ديگر آخرين مرحله است ولي آزار جنسي مي تواند اعم از رفتار، حرف هاي رکيک، نگاه کردن به اصطلاح هيزي کردن و لمس اعضاي بدن کودک يا قرباني باشد، مثلا اگر راننده سرويس کودکي کلمات مستهجني به کار ببرد خود آزار جنسي تلقي مي شود، حتي اگر کسي هم در اجتماع چنين کلماتي را بشنود تهمت جنسي يا نام حقوقي آن قذف است، قذف نوعي دشنام و به معناي متهم کردن شخصي به زنا يا لواط است، از اين بابت هم فرد مي تواند شکايت کند.

تجاوز جنسي چگونه مورد تاييد پزشکي قانوني قرار مي گيرد؟


معمولا در 24 الي 48 ساعت اوليه تجاوز بايد به پزشکي قانوني مراجعه شود، غير اين صورت ممکن ديگر آثار آن مشخص نباشد، ولي اگر آثار تجاوز روي لباس و ملافه قرباني برجاي مانده باشد، تا سال ها متوالي DNA متجاوز روي آن باقي مي ماند، حتي اگر آن شسته شود.

با توجه به اهميت زمان در اثبات تجاوز، آيا سيستم قضايي نبايد به موارد تجاوز به صورت ويژه رسيدگي کند؟


بهتر است، زودتر به پزشکي قانوني ارجاع شود، اگر از اول درخواست دستور موقت را از قاضي بخواهند، بالطبع اين روند سريعتر پيش مي رود.

شکايت از متجاوز از نظر قانوني تا چه حد قابل پيگيري است، آيا متجاوز مي تواند با وثيقه آزاد باشد؟


تا حدي که قرباني بخواهد، قاضي مکلف به رسيدگي است. بله متجاوز مي تواند با قرار وثيقه تا زمان دادگاه و اثبات جرم او آزاد باشد و اين بستگي به نظر قاضي دارد.

تفاوت بررسي حقوقي تجاوز زنان با کودکان چيست؟


کاملا واضح است، زيرا کودک اصلا در اين باره اراده اي از خودش ندارد و در اصل نمي داند چه اتفاقي در حال رخ دادن است ولي وقتي که احساس درد يا خونريزي مي کند تازه متوجه مي شود چه اتفاقي افتاده ولي زن گاهي اوقات خودش تمايل دارد به برقراري رابطه که البته تجاوز اسمش نيست، که بستگي به طرح درخواست در دادسرا هم دارد ولي درباره کودک قرباني فرقي نمي کند پسر يا دختر باشد در هر صورت عنوان تجاوز حتما بهش تعلق مي گرد.

مهم ترين تغيير قانوني که مي تواند منجر به پيشگيري اجتماعي و فردي از اين جرم شود، چيست؟


در حال حاضر شش سال است، که لايحه حمايت از کودک و نوجوانان به دلائل نامعلوم در مجلس خاک مي خورد، که تمام اين موارد را قانون گذار پيش بيني کرده و براي آن مجازات تعيين کرده است. البته من عقيده دارم که مجازات ها در مقابل چنين جرمي کم است ولي بهر حال بهتر از هيچي است.

در دوره قبلي مجلس اصرار کرديم تا سريعتر اين لايحه تصويب شود، اما نشد، چرا اينقدر به تعويق مي افتد را ما متوجه نشديم. در صورتي که امروزه شاهد رشد تجاوز به کودکان هستيم.

در خصوص تجاوز به مردان و زنان شخص متجاوز قطعا داراي مشکل رواني است، البته نه تا حدي که از او سلب مجازات شود، ولي بايد قانون به گونه اي باشد که متجاوز بودن فرد قابل اثبات شود و حتما فرد متجاوز مجازات سنگيني برايش پيش بيني شود تا کمتر شاهد چنين جرم هاي در جامعه باشيم.





برای دادن نظر، باید به صورت رایگان در سایت عضو شوید. [عضویت در سایت]



مشاوره حقوقی رایگان