بسم الله
 
EN

بازدیدها: 61

فورواردر و قراردادهاي تجارت بين المللي

  1397/3/31

فورواردر با توجه به وظايف و مسئوليت هايي که دارد بايستي احاطه کاملي به کليه تجارت بين المللي اعم از قراردادهاي بين المللي ، اصطلاحات تجاري ، مقررات و اسناد مورد استفاده در حمل و نقل داشته باشد . قرارداد فروش ، قرارداد حمل و قرارداد بيمه از جمله مهم ترين قراردادها در تجارت بين المللي مي باشند که في مابين خريدار و فروشنده و اشخاص ثالث مانند حمل کننده يا فورواردر منعقد مي گردد.

اين قراردادها و کليه مکاتبات و مخابرات تجاري از مباني مشترکي پيروي مي نمايند که به اينکوترمز Incoterms  معروف مي باشد و عدم اشنايي با آن امکان دارد مشکلات عمده اي ايجاد نمايد . اسناد تجاري و حمل تا حدود زيادي يکنواخت گشته و آشنايي با آنها و مقررات و کنوانسيون هاي بين المللي حاکم بر آن ها لازمه فعاليت در تجارت بين المللي و بخصوص براي فورواردرها را تشکيل مي دهند ، به اختصار بيان مي گردند.

قراردادهاي تجاري


هر معامله تجاري حداقل بين دو طرف ، خريدار و فروشنده انجام مي شود . انجام بدون مشکل هر معامله تجاري بين المللي مستلزم انعقاد چند قرارداد مستقل و در عين حال مرتبط مي باشد که هر کدام نقش جداگانه اي ايفا مي نمايند .مهم ترين اين قراردادها ، قرارداد فروش ، حمل و قرارداد بيمه مي باشند.

قرارداد فروشContract of Sale :


قراردار فروش ، قراردادي است که شرايط اصلي معامله ، شاما توافق طرفين در مورد انجام معامله ، موضوع معامله و شرايط و قيمت آن را مشخص مي نمايد. به عبارت ديگر قراردادي است که تعهدات و حقوق طرفين را تعيين مي کند .اين قرارداد ممکن است کتبي يا شفاهي باشد . مثال ذيل انعقاد يک قرارداد جهت يک معامله ساده را نشان مي دهد.

فردي (خريدار) از مغازه اي (فروشنده) در خواست يک کيلو کالا (پيشنهاد خريد) مي نمايد .فروشنده مقداري کالا وزن نموده (توافق با فروش ) و بهاي آن را به خريدار اعلام مي کند (قيمت) .خريدار پول کالا را پرداخت (عوض) و کالا را دريافت مي نمايد (تاريخ و محل اجراي تعهد) و کالا را شخصاً به منزل حمل مي کند.

هنگامي که معامله اي در سطح بين المللي انجام گيرد ، به سادگي فوق نيست و پيچيدگي هاي خاص پيدا مي کند  که مي بايستي در قرارداد مورد توجه قرار گيرد . قرارداد فروش علاوه بر موارد فوق شرايط کلي انجام معامله را نيز مشخص مي نمايد که عمده ترين آنها به شرح ذيل است:

 -    تاريخ اجرا Data if Fulfilment  که معمولاً تاريخ حمل کالاست.

-   محل اجرا Place of Fulfilment  که ممکن است نقطه شروع حمل کالا باشد .

-    گواهي انجام معامله Evidence of Fulfilment  که مي تواند بار نامه امضا شده باشد.

-     گواهي اتمام معامله Evidence of Compliance  که معمولاً همان سيلهه تجاري است.

ساير مواردي که معمولاً در يک قرارداد فروش درج مي گردد به شرح ذيل مي باشد :

-     مشخصات کالاي مورد معامله شامل مشخصات فني و کيفيت کالا

-     نحوه حل اختلاف، قانون و محاکم صالحه در صورت بروز اختلاف

-     شرايط تحويل

-    شرايط و چگونگي پرداخت بهاي معامله

-     چگونگي اخذ و نوع ضمانت نامه هاي مربوط در صورت لزوم

-     شرايط مربوط به فورس مازور

-     چگونگي انجام بازرسي کمي و کيفي کالا

-     چگونگي خاتمه قرارداد

قرارداد حمل Contract of Carriage :


قراردادي است که چگونگي حمل کالا را مشخص مي کند و در مواردي که مسئوليت حمل به عهده فروشنده است به وسيله فروشنده وبراساس شرايط قرارداد فروش با حمل کننده منعقد مي گردد، مبني بر اينکه کالا را در مقصد مشخصي به خريدار تحويل دهد.انعقاد قرارداد حمل بسگي کامل به شرايط خريد دارد و شرايط خريدمشخص مي نمايد که حمل به عهده خريدار است يا فروشنده، به عبارت ديگرکدام يک مي بايستي قراردادحمل را منعقد نمايند.در قراردادحمل معمولاً مواردذيل درج ميگردد:

- مشخصات طرفين قرارداد

- موضوع قرارداد که عبارت است از حمل کالا با ذکر مشخصات آن

- تعهدات فورواردر يا حمل کننده

- تعهدات صاحب کالا

- نعيين برنامه حمل شامل زمان بندي مربوطه و مسير حمل

- نحوه پرداخت بهاي قرارداد

-چگونگي حمل کالا ، آيا حمل به دفعات و حمل از يک وسيله حمل به وسيله حمل ديگر مجاز است يا خير؟

- ضمانت اجراي قرارداد و ضمانت نامه هاي مورد لزوم

- نوع بيمه و مبلغ آن

- ساير شرايط شامل فورس ماژور ،نحوه حل اختلاف و غيره

- مدت اجراي قرارداد

قرارداد بيمه Contract of Insurance

در قرارداد بيمه چگونگي پوشش بيمه اي در مقابل ريسک هاي مربوطه مشخص مي گردد . در اين مورد نيز مسئوليت انعقاد قرارداد بستگي به شرايط خريد دارد.

اصطلاحات تجاري


همان طور که عنوان شد انعقاد قرارداد خريد احتياج به مشخص شدن شرايط خريد دارد که در گذشته اين شرايط براساس عرف محل تعيين مي کرديد . با گسترش و توسعه تجارت بين المللي احتياج به شرايط مشخص ومدوني بوجود آمد که اين امر به وسيله اتاق بازرگاني بين المللي در سال 1936 تدوين شد و incoterms  نام گرفت . آخرين تجديد نظر در اين در اين مجموعه در سال2000 به عمل آمده و آنچه امروزه مورد استفاده قرار مي گيرد ، اين مجموعه مي باشد .

اهداف اينکوترمز Incoterms


1- هدف عمده اينکوترمز عبارت است از ايجاد يک سلسله مقررات در رابطه با اصطلاحات مورد استفاده در تجارت بين المللي به نحوي که براي هر اصطلاح مفهوم مشخصي وجود داشته باشد.

2- تفاوت در تفسير اصطلاحات مورد استفاده در تجارت بين المللي در کشورهاي مختلفي و سيستم هاي تجاري متفاوت همواره يکي از علل ايجاد اختلاف بين تجار در سطح بين الملل بوده است .مقررات اينکوترمز با تعاريف استاندارد و يکساني که از اين اصطلاحات به عمل آورده به يکي از اهداف عمده خود که همانا استاندادر نمودن  اين اصطلاحات در سطح بين المللي مي باشد دست يافته است .

3- اشکالات عمده اي همواره صادر کنندگان و وارد کنندگان با آن مواجه بوده اند شامل سه دسته به شرح ذيل مي باشد:

-  قانون کدام کشور حاکم بر اختلافات است؟

-  مشکلات ناشي از داشتن اطلاعات نامناسب.

-  مشکلات ناشي از تفسيرهاي مختلف در مورد اصطلاحات مورد استفاده.

استفاده از اينکوترمز مشکلات فوق را تا حد زيادي تقليل داده است .به طور کلي با استفاده از اينکوترمز مي توان به سئوالات ذيل در مورد هر معامله پاسخ داد:

-  چه کسي بايدترتيب حمل کالا را بدهد؟

-  پرداخت هزينه حمل به عهده کيست؟

-  انتقال ريسک در چه نقطه اي صورت مي پذيرد؟

-  مسئوليت خريدار و فروشنده تا چه ميزان است؟

-  مطمئن ترين روش کدام است تا معامله به نحو بهتر انجام گيرد ؟

اهميت استفاده از اينکوترمز براي طرفين معامله:

يکنواختي؛ با استفاده از مقررات اينکوترمز طرفين مقررات يکنواختي را مي پذيرندو تفسيرهاي مختلف حقوق محلي خود را در نظر نمي گيرند.

اطمينان؛ طرفين با اطمينان کامل مبني بر اينکه طرف مقابل چه تعهداتي دارد وارد معامله مي شوند .همچنين مشخص مي گردد هر کدام چه مدارکي را بايد تهيه و چه مدارکي را بايد دريافت نمايند.

انعطاف؛ مقررات اينکوترمز همواره با پيشرفت مخابرات و حمل و نقل مورد بررسي قرار مي گيرد و در مواقع لازم در مفاد آن تجديد نظر مي شود.

تعيين حقوق و وظايف طرفين معامله؛ با استفاده از اينکوترمز نحوه تحويل و تحول کالا، نقطه انتقال ريسک، نحوه توزيع هزينه ها و چگونگي حمل کالا کاملاً مشخص مي شود و طرفين از وظايف خود در اين موارد دقيقاً با اطلاع مي باشند.

اسناد تجاري و حمل


در اينجا لازم است اشاره مختصري به اسناد تجاري به عمل آيد.در معاملات تجاري عموماً اسنادي به شرح ذيل صادر مي گردد:

سياهه تجاري Commercial invoice 


سياهه تجارتي سندي است که فروشنده کالا به نام خريدار صادر و همواره ساير اسناد براي او ارسال مي نمايد ، اين سند دال بر حصول توافق بين خريدار و فروشنده نسبت به معامله معيني است که حاوي اطلاعات ذيل مي باشد :

-   نام و آدرس فروشنده

-    نام و آدرس خريدار

-    مبدا و مقصد کالا

-    شرايط تحويل کالا

-   نوع کالا و مشخصات آن

-   نوع و تعداد بسته بندي

-    قيمت واحد کالا

 سياهه تجاري اداري انواع ذيل مي باشد:

سياهه گواهي شده Certified Invoice

سياهه اي است که بوسيله مقامي ذيصلاح مانند اتاق بازرگاني محل تائيد شده باشد . در صورتي که ارزش کالا مورد تائيد قرار گيرد Certificate of Value ناميده مي شود .

سياهه کنسولي Consular Invoice

سياهه اي است که مورد تاييد مقامات کنسولي کشور خريدار قرار مي گيرد تا مشخص شود کالاي مذکور قانوناً اجازه ورود به کشور را دارد .

پيش فاکتور Proforma Invoice

سياهه اوليه اي است که قبل از انجام معامله از طرف فروشنده صادر مي شود و مشخصات کالا و مظنه آن را عنوان مي نمايد . پيش فاکتور پيشنهاد قطعي فروشنده در مورد فروش کالا با قيمت عنوان شده ظرف مدت معيني مي باشد.

گواهي مبداCertificate of origin


سندي است که توسط فروشنده صادر مي شود و در آن کشور سازنده کالا مشخص و مورد تائيد قرار مي گيرد و معمولاً توسط اتاق بازرگاني کشور مربوط تائيد مي شود.

صورت بسته بندي Packing List


اگر کالا بسته بندي باشد صورت بسته بندي مورد احتياج است در اين صورت مشخصات کالا و تعداد بسته ها ذکر مي شود تا موجب سهولت در کار گمرک گردد.

گواهي بازرسي Inspection Certificate


اين گواهي توسط موسسات بازرسي کننده که کالا را از نظر کمي و کيفي بازرسي مي کنند صادر مي گردد . خريداران جهت جلوگيري از ضرر و زيان تقاضاي بازرسي کالا را به وسيله موسسات مستقل مي نمايند که يکي از اسناد مورد لزوم بازرسي اين موسسات مي باشد.

بارنامه Bill of Lading


مهمترين سند حمل بارنامه مي باشد .((بارنامه سندي است دال بر عقد قرارداد حمل ، که حمل کننده يا نماينده وي پس از دريافت کالا براي حمل آن از يک نقطه (مبدا محل) به نقطه ديگر( مقصد حمل ) با وسيله حمل مورد توافق (کشتي ، کاميون، راه آهن ، هواپيما، و يا ترکيبي از آنها) در مقابل کرايه حمل مشخص صادر مي نمايد)).مهمترين ويژگي بارنامه اين است که مي تواند قابل انتقال باشد و به عنوان سند مالکيت محسوب گردد ، اگر اين ويژگي را نداشته باشد راه نامه Waybill ناميده مي شود .بارنامه حاوي اطلاعات ذيل مي باشد:

-   شماره بارنامه

-    نام و آدرس فرستننده و گيرنده کالا

-   نام يا شماره وسيله حمل ، شماره سفر يا شماره پرواز

-  نام مبدا بارگيري کالا و مقصد تحويل کالا

-   مشخصات و تعداد بسته هاي کالا

-   شرح ، وزن و ابعاد کالا

-   نحوه پرداخت کرايه حمل (پيش پرداخت يا پرداخت در مقصد)

-   تعداد نسخ اصلي صادر شده

-   تاريخ حمل و ناريخ صدور بارنامه

-  امضا حمل کننده يا نماينده مجاز وي

 بارنامه معتبر داراي ويژگي هاي ذيل مي باشد:

-  مي بايستي در نسخ کامل Full Set صادر شود.

-  بدون قيد و شرط Clean Bill of Lading باشد .

-   بارنامه بايستي حاکي از بارگيري کالا برروي وسايط حمل On Board باشد.

-  بارنامه ممکن است به حواله کرد To The OrderOf صادر شود

-  نحوه پرداخت کرايه حمل بايد در بارنامه قيد گردد.

-  تاريخ صدور بارنامه و ساير اسناد حمل بايد پس از تاريخ گشايش و ابلاغ اعتبار باشد.


نويسنده: محمد غلامي بهنميري


مشاوره حقوقی رایگان