بسم الله
 
EN

بازدیدها: 191

شروط آزادي از زندان

  1397/1/15
آزادي براي کسي که در قيد و بند زندان است از آب و غذا در اوج تشنگي و گرسنگي نيز شيرين تر است؛ اما زندان با همه خشونت ظاهريش تاوان اشتباهاتي است که رخ مي دهد و مجازات بي قانوني هايي است که به ديگران لطمه مي زند.

نگاه اغلب مردم به زندان مثل نگاه به فضايي است که عده اي آدم مجرم را براي مدتي کنارهم تلنبار مي کند بي آن که تحولي در آنها ايجاد شود. از نگاه اين افراد، زندان توفيقي در اصلاح اخلاق و رفتار زندانيان ندارد و چه بسا به زندان افتادن آنها را جري تر و خشونت طلب تر کند.

اما آنها که زندان ها را مديريت مي کنند چنين اعتقادي ندارند. آنها مي گويند اگر يک فرد آزاد شده از زندان نترس و جري تر از قبل مي شود، نه به خاطر حضورش در زندان، که به علت پرده دري و آشکارشدن ماهيت واقعي اش پس از به زندان افتادن است.

آنها معتقدند زندان هيچ کس را بدتر از زماني که در زندان نبوده، نمي کند و برعکس قادر است آدم هاي مشکل دار را به سمت اصلاح ببرد. همين طرز تلقي است که سبب شده موضوعاتي چون عفو و آزادي مشروط وارد قوانين کشورمان شود تا افرادي که در طول دوره محکوميت دچار تحولات اخلاقي و رفتاري شوند يک بار ديگر طعم زندگي آزاد و بيرون از فضاي بسته زندان را بچشند.

وقتي فردي در دادگاه مجرم شناخته مي شود حتما بايد براي گذراندن دوران محکوميتش به زندان برود چون فقط با حضور در زندان است که قاضي مي تواند تاثير مجازات بررفتار افراد را محک بزند پس براي رسيدن به آزادي چاره اي جز گذر از زندان نيست.

البته تشخيص اصلاح مجرمان کار آساني نيست، چون اصلاح شدن موضوعي کمّي نيست که بتوان آن را با عدد و رقم به دست آورد. به همين علت براي پي بردن به اصلاح مجرمان بايد بسيار دقيق بود و رفتار آنها را بدقت زيرنظر گرفت. اما با وجود اين افرادي نيز هستند که چون ذاتشان شرور نيست و به خاطر يک اشتباه به زندان افتاده اند و قصد اصلاح و جبران از دست رفته ها را دارند با پذيرش آموزش هاي اصلاحي در زندان راه بازسازي خود را در پيش مي گيرند.

طبق قوانين امور کيفري، آزادي مشروط فقط به محکوماني اعطا مي شود که براي نخستين بار به مجازات حبس محکوم شده باشند. پس طبيعي است هرگاه فردي براي چندمين بار محکوم به حبس شده باشد نمي تواند از اين امتياز استفاده کند

دقيقا اين افراد همان هايي هستند که مشمول آزادي مشروط مي شوند. کساني که اين امتياز شامل حالشان مي شود، فرصت مي يابند با خروج از زندان بقيه دوران محکوميتشان را در محيط اجتماع بگذرانند و خساراتي را که خود و خانواده شان به خاطر نام زندان متحمل شده اند، جبران کنند. البته آزادي مشروط عرصه اي براي آزمودن فرد محکوم است، چون اگر در اين مدت خلاف تعهدات عمل کند و راه گذشته را تکرار کند آن وقت دوباره براي گذراندن باقيمانده دوران محکوميت راهي زندان خواهد شد.

امتيازي براي بهترين ها


آزادي مشروط اگرچه داراي شرط و شروط سختي است، اما به هر حال صبغه اي از آزادي را همراه خود دارد که ارزش دارد يک فرد محکوم به خاطرش از ارتکاب جرائم دست بردارد. اما به هر حال اين آزادي شامل حال همه افراد نمي شود و تنها آنان که سابقه محکوميت به حبس ندارند يا مقدار معيني از محکوميتشان را گذرانده اند همراه آنها که حسن اخلاق و رفتار دارند و مي توان پيش بيني کرد بار ديگر دست به ارتکاب جرم نمي زنند اگر ضرر و زيان شاکي خصوصي شان را نيز بپردازند در زمره آزاد شدگان مشروط قرار مي گيرند.

طبق قوانين امور کيفري، آزادي مشروط فقط به محکوماني اعطا مي شود که براي نخستين بار به مجازات حبس محکوم شده باشند. پس طبيعي است هرگاه فردي براي چندمين بار محکوم به حبس شده باشد نمي تواند از اين امتياز برخوردار شود.

شرط ديگر برخورداري از آزادي مشروط گذراندن دو سوم مجازات در جرائمي است که قانون برايش کيفري بيش از 3 سال حبس تعيين کرده، در حالي که گذراندن نصف دوران محکوميت در جرائمي که مجازات قانوني آنها تا 3 سال حبس است نيز از شرايط بهره مندي از آزادي مشروط است. توجيهي که قانونگذار براي تعيين اين زمان ها بيان مي کند اين است که محکوم بايد مدتي را در زندان بگذراند تا هم به صورت نسبي اصلاح شود و هم ناظران بتوانند ميزان تحول رفتاري او را ارزيابي کنند.

در واقع فرد محکوم بايد دوران محکوميتش در زندان را با حسن اخلاق و رفتار سپري کند و اين حسن معاشرتش دائمي و مستمر باشد. البته تشخيص اين موضوع گاهي سخت مي شود، چرا که برخي محکوماني که از اين شرط قانوني باخبرند با تظاهر به حسن اخلاق و رفتار سعي در آزاد شدن از زندان و پيگيري کارهاي معطل مانده شان دارند. براي همين، همواره رصد اعمال زندانيان توسط رفتارشناسان و روان شناسان و آسيب شناسان اجتماعي مورد تاکيد است تا افراد فرصت طلب و متقلب نتوانند از اين امتياز قانوني سوءاستفاده کنند.

ما شايد يکي از سخت ترين شرايط آزادي مشروط، شرط پيش بيني تکرار نشدن جرم از سوي محکومان باشد، چون يک کارشناس هر چقدر هم خبره باشد مي تواند تحت تاثير ظاهرسازي هاي افراد قرار بگيرد و تشخيص اين که آنها پس از آزادي واقعا اصلاح مي شوند يا اين که دوباره دست به ارتکاب جرم مي زنند، کاري است که ريسک بالايي دارد. حالا اگر تمام اين شروط در يک فرد جمع باشد او بايد اگر شاکي خصوصي دارد ضرر و زيانش را جبران کند تا بتواند به صورت مشروط آزاد شود. البته ناتواني مالي فرد محکوم مانعي براي بهره مندي او از آزادي نمي شود، چرا که از نظر مجريان قانون همين که او وعده مساعد براي جبران ضرر و زيان شاکي را بدهد و قرائن و شواهد موجود هم اين تصميم او را تاييد کنند براي آزاد شدن کفايت مي کند.





برای دادن نظر، باید به صورت رایگان در سایت عضو شوید. [عضویت در سایت]



مشاوره حقوقی رایگان