بسم الله
 
EN

بازدیدها: 165

کنترل غريزه جنسي در جوانان- قسمت سوم (قسمت پاياني)

  1396/12/7
قسمت قبلي

غريزه جنسي؛ نگاه ابزاري يا استقلالي

در ميان خواسته ‏ها و غرايزهاي موجود در نفس بشري، غريزه جنسي، آشکارتر و نمايان‏تر است. در نگاه استقلالي به غريزه ‏ها و شهوت‏ها، هر انديشه و عمل و راهي که به مطلوب غريزي بينجامد، جايز و روا شمرده مي‏شود. چشم ‏چراني، خودارضايي، ميل و گرايش به ديدن صحنه ‏هاي مهيج و مانند آن، نتيجه نظر استقلالي به غريزه جنسي و در حقيقت، ناديده گرفتن مرتبه انساني بشر است.

بر اثر همين نگاه، برخي از افراد همه چيز را در دايره مادي، جنسي و شهوي دنبال مي‏کنند و مي‏کوشند از هر راه ممکن به خواسته ‏هاي خود برسد. در مقابل اين نگرش، نگاه ابزاري به غريزه جنسي وجود دارد که آن را عاملي براي رشد انساني و ابزاري براي رسيدن به کمال و آراستگي به ويژگي‏هاي برجسته اخلاقي مي‏شمارد. در اين حال، به خواسته ‏هاي شهواني، در دايره عقل و شرع پاسخ داده مي‏شود. امام علي عليه ‏السلام مي‏فرمايد:

العاقل منْ عصي هواه في طاعة ربه.

عاقل، کسي است که در راه اطاعت پروردگار، با هواي نفس مخالفت مي‏کند.

آن بزرگوار در رهنمودي ديگر فرمود: «بر هواي خود مالک شو!» گرايش‏هاي شهواني، از حيطه اختيار خارج است، ولي هدايت و جهت دهي به آن و شيوه به کارگيري آن، به چگونگي اراده و اختيار آدمي مربوط است. در مجموع، نگاه ابزاري به غريزه جنسي و استفاده درست از آن، بسيار سازنده است، ولي نگاه استقلالي به خواهش جنسي و خارج ساختن آن از دايره عقل و دين، هر چند لذت‏هاي شهواني به همراه دارد، به قيمت تباهي مرتبه انساني و از دست دادن فضيلت تمام مي‏شود.

هدف قرار دادن غريزه جنسي و پاسخ دادن به آن از هر راه ممکن، پي‏آمدهاي زيان‏باري به همراه دارد، ولي کنترل غريزه ‏ها و جهت ‏دهي آن در راه درست، زمينه رشد و کمال آدمي را فراهم مي‏کند.

مددخواهي از خداوند، براي کنترل غريزه ‏ها

حضرت علي عليه ‏السلام مي‏فرمايد:

ايها الناس منْ سلک الطريق الواضح ورد الْماء و منْ خالف وقع في التيه.

اي مردم، هر که راه روشن و راست را بپيمايد، به آبادي مي‏رسد و هرکه به بي‏راهه برود، در بيابان بي آب و گياه فرود مي‏آيد.

انسان سيراب شده از زلال معنويت که از گنداب‏هاي آلوده و خواهش‏هاي نفساني رو مي‏گرداند و تنها رو به خالق آسمان‏ها دارد. آن گاه نيز که در برابر پيروي از خواهش‏هاي نفساني قرار مي‏گيرد، مي‏گويد: «رب السْجن احب الي مما يدعوني اليه؛ پروردگارا زندان برايم محبوب‏تر است از آنچه مرا به آن فرا مي‏خوانند.» (يوسف: 34). 

به راستي حضرت يوسف چه نگاهي به خواهش جنسي و لذت‏هاي شهواني داشت که زندان را بر راحت‏ طلبي در کاخ عزيز مصر ترجيح مي‏داد؟! در وجود يوسف عليه‏ السلام ، عقل و ايمان حاکم است و او آن جايي را دوست دارد که بتواند، با ارزش‏ترين گوهر وجود خود، يعني پاکي را از مکر و فريب راهزنان عزت، شرف و شخصيت حفظ کند، هر چند آنجا از سخت ‏ترين شرايط اقليمي، اقتصادي و جسمي باشد. او زندان را برمي گزيند تا جهل، جاي‏گزين عقل نشود و در اين راه، از خداوند متعال نيز ياري مي‏خواهد:

والا تصرف عني کيْدهن اصْب اليهن و اکنْ من الجاهلين. (يوسف: 34)

 

و اگر کيد اينان را از من برنگرداني، به آنان مايل مي‏شوم و آن گاه از جاهلان خواهم بود.

و با اين انديشه و تصميم والا و کنترل اراده است که از سوي حق نيز پاسخ مي‏شنود:

فاستجاب له ربه فصرف عنه کيدهن انه هو السميع العليم. (يوسف: 34)

پروردگارش دعاي او را به اجابت رساند و کيد ايشان را از او بگردانيد و به راستي خدا شنواي داناست.

کسي که با خداوند چنين پيوندي دارد، از لذت برتر؛ يعني جمال محبوب و محبت به او بهره ‏مند مي‏شود و به آساني در دام شهوت‏ها گرفتار نمي ‏آيد.

در صورتي که انسان رشته پيوند خود را با خداوند، محکم و در هر حال به او تکيه کند، به راحتي در دام شهوت‏ها و انحراف‏ها نمي ‏افتد.

---------------------------------

منابع :

1-سايت اطلاع رساني دانشنامه رشد :

www.daneshnameh.roshd.ir

2- سايت اطلاع رساني  تبيان :

www.tebyan.net

3- سايت اطلاع رساني آفتاب :

www.aftab.ir







برای دادن نظر، باید به صورت رایگان در سایت عضو شوید. [عضویت در سایت]



مشاوره حقوقی رایگان