بسم الله
 
EN

بازدیدها: 156

چگونه مي‌توانيم بيشتر از موجودي حسابمان خرج کنيم؟

  1396/11/26
خلاصه: در اکثر نظام‌هاي پولي دنيا، بانک‌ها براي حمايت از مشتريان معتبر، خوشنام و خوش‌حساب، اعتبار ويژه‌اي اختصاص داده و اجازه مي‌دهند از حساب جاري خود بيش از موجودي برداشت کنند.

به گزارش خبرنگار گروه حقوقي و قضايي خبرگزاري ميزان، در اکثر نظام‌هاي پولي دنيا، بانک‌ها براي حمايت از مشتريان معتبر، خوشنام و خوش‌حساب، اعتبار ويژه‌اي اختصاص داده و اجازه مي‌دهند از حساب جاري خود بيش از موجودي برداشت کنند.

 بدون شک هر فعال اقتصادي ممکن است در شرايطي خاص با ريسک نقدينگي مواجه شود. به اين معنا که به هر دليل، نياز مالي فوري، مقطعي و غيرقابل پيش‌بيني پيدا کند که لازم باشد در کوتاه‌ترين زمان ممکن برطرف شود، اما فرصت انجام پروسه دريافت وام وجود ندارد. براي رفع اين مشکل چه بايد کرد؟

در راستاي رفع چنين نيازي، در اکثر نظام‌هاي پولي دنيا، بانک‌ها براي حمايت از مشتريان معتبر، خوشنام و خوش‌حساب، اعتبار ويژه‌اي اختصاص داده و اجازه مي‌دهند از حساب جاري خود بيش از موجودي برداشت کنند.

در واقع مشتري مي‌تواند به‌ميزان موجودي حساب به اضافه اعتبار تخصيصي (تسهيلات) برداشت کرده و در اولين فرصت نسبت به تسويه اصل و سود اعتبار تخصيصي اقدام کند. در اصطلاح بانکي به اين دسته از تسهيلات «اعتبار در حساب جاري» گفته مي‌شود.

از سوي ديگر، تسهيلات متعارف اعتبار در حساب جاري، در بانکداري ساير کشور‌ها بر اساس قرض با بهره ارايه مي‌شود که در تعارض با قانون عمليات بانکي بدون ربا و فقه اسلامي است و نمي‌تواند در نظام بانکي کشور به اين شکل مورد استفاده قرار گيرد.

با اين حال مي‌توان از ظرفيت عقود اسلامي جهت طراحي شيوه‌هاي جايگزين براي استفاده از ابزار اعتبار در حساب جاري استفاده کرد.

يکي از اين عقود که به نظر مي‌رسد ظرفيت خوبي در اين رابطه داشته باشد، عقد بيع دين است. اين عقد در واقع به معناي تنزيل اسناد تجاري واقعي مشتري توسط بانک است.

در اين شيوه، بانک با شناسايي مشتريان صلاحيت‌دار، به آنان اعلام مي‌کند که براي آن دسته از مشتريان که داراي اسناد تجاري حقيقي (اسناد طلب ناشي از معامله واقعي) و مدت‌دار هستند، متناسب با عملکرد حساب جاري آنها، اعتبار تنزيلي باز مي‌کند. به اين معنا که بيش از سقف موجودي تسهيلات مي‌دهد.

در اين حالت، وقتي مشتري تقاضاي اعتبار مي‌کند، بانک حد اعتبار او را تعيين و درخواست اسناد تجاري مدت‌دار مي‌کند. مشتري نيز به اندازه مبلغ اعتبار، چک، سفته و برات در اختيار بانک مي‌گذارد تا بانک با توجه به نرخ سود مورد نظر، نسبت به تنزيل آن‌ها به کمتر از مبلغ اسمي مندرج روي اسناد اقدام کند.

اگر پس از برداشت مشتري از اعتبار خود و قبل از سررسيد چک و ساير اسناد، مشتري با مازاد منابع مواجه شود و بخواهد تسهيلات بانک را بازگرداند، مي‌تواند به بانک مراجعه کرده و اسناد تنزيل‌شده را مجدداً از بانک خريداري کند.

در اين صورت، بانک به همان روشي که اسناد مدت‌دار را خريده بود (تنزيل کرده بود)، آن‌ها را به مشتري مي‌فروشد و اين روش تا سررسيد سفته مي‌تواند چند بار تکرار و بين بانک و مشتري خريد و فروش شود.

مسلماً هرچه زمان معامله به سررسيد سند نزديک شود، ارزش روز سند به ارزش اسمي نزديک مي‌شود و سود به صفر گرايش مي‌يابد.





برای دادن نظر، باید به صورت رایگان در سایت عضو شوید. [عضویت در سایت]



مشاوره حقوقی رایگان