بسم الله
 
EN

بازدیدها: 488

مداخله روان شناختي، اجتماعي زودرس در پيشگيري از رفتارهاي مجرمانه- قسمت سوم

  1394/1/15
قسمت قبلي

2- برنامه ­هاي غير مؤثر


 بدين سان و به طو رمختصر ميتوان گفت برنامه ­هايي که فقط يک اقدام را به اجرا مي­گذارد مجکوم به شکست هستند براي اين که پيشگيري زودرس کارا و مؤثر واقع شود، بايد شامل يک تعداد اقدام­هاي مکمل هم باشد که همه عوامل خطر را هدف خود قرار دهند؛ ليکن از طريق استراتژي­ اي که بيشتر متوجه مکانهاي جامعه پذير شدن طفل ( مانند خانواده ، مدرسه، گروه همسالان محله ) باشد تا حول مراحل، ادوار، فرايندهاي رشد طفل ( کودکي تا 6 سال) بين کودکي  و نوجواني (11- 6 سال )، نوجواني ( 7-12 سال).

همچنين براي اين که برنامه ­ها مؤثر باشند بايد تغييرات عمقي را در رفتار اطفال مورد نظر هدف خود قرار دهند ونه صرفاً تغيير در طرز برخورد ارزشها، يا شناختها که بيشتر جنبه ظاهري دارد. در همين زمينه، اندرزهاي پيشگيرانه ساده، تنبيهات بدني، احراج موقت از مدرسه، فعاليت­هاي اطلاع رساني، هدايت فعاليت­هاي مربوط به اوقات فراغت يا استراحت ( تفريحي ) سرمشق و الگو دادن از طريق ارعاب و فراخواني اطفال به توجه به وجدان و عقل، نيز کاملاً بيهوده است . برنامه هايي که پليس را در پيشگيري زودرس مشارکت مي­دهند و در سطح وسيع­تر،برنامه ­هاي مربوط به پيشگيري وضعي نيز بي فايده و حتي مضراند.

 برنامه ­هاي سرکوبگر دولت تنبيه گر[1] در آمريکا، که به کيفر به عنوانسزا توجه مي­کند ونه به عنوان اصلاح  نيز بنابر آوردهاي جدي، محکوم به شکست و تخريب اطفال هستند.

 نتيجه گيري:


 در فرانسه، برنامه ­هايي تا اين اندازه نويد بخش در زمينه پيشگيري زودرس از رفتارهاي مجرمانه به احتمال زياد وجود ندارد. البته اقدام­هايي مشابه با آنچه در صفحات قبل ذکر شد در فرانسه صرف نظر از اين که مؤثر واقع مي­شوند يا نه نيز يافت مي­شود. در اين موردبه عنوان مثال مي­توان به برنامه موسوم به « طفل در مهد کودک و والدين او »[2] . به  استقرار  « پرسنل والدين شناسي» [3] در زايشگاههاي ده مؤسسه بيمارستاني مهم پاريس، [4]  يا به بعضي برنامه ­هاي معمول در مناطق آموزشي اولويت دار [5] که در آنها روابط اطفال ، والدين ، نهادها صراحتاً تدارک، تنظيم، حمايت و دنبال مي­شوند[6] اشاره کرد. کيفيت واقعي اين برنامه ­ها از طريق مذاکره، قرار دادي کردن، مشارکت، کلي کردن رويکرد، محلي و همجوار بودن اقدام­ها ( مداخله ­ها) و ... شناخته مي­شود.

 مسأله اين است که اغلب اقدام­ها به طور علمي ( به ويژه از نظر مدت و گروه شاهد) ارزيابي نشده­ اند. گاه بدتر از اين ، سنجش­ هاي به عمل آمده  در مورد اقدام­هاي کلي پيشگيري، چند عيب بزرگ و تکراري را نشان مي­دهند، جدا بودن اقدام­ها نسبت به يکديگر افزودن برنامه­ ها به يکديگر و حتي فراواني برنامه ­ها، سنگيني محتواي بعضي برنامه­ ها، پراکندگي جغرافيايي امکانات، آموزش ناکافي اقدام کنندگان و دست اندر کاران برنامه ­ها، گروههاي عمدتاً تک رشته ­اي[7] .دو پيامد مهم قابل ذکر است: هزينه­ هاي سنگين و کنترل نشده و نتايج نه چندان قابل توجه از برنامه ­ها.

بدين سان چرا بايد امري بديهي را نپذيرفت . با يک سياست پيشگيري منسجم تر و اصولاً زودهنگام،  کاهش خطرات يروز رفتارهاي مجرمانه و افزايش عوامل حمايتي واقعاً در دسترس ما هستند. بنابر ارزيابي­ هاي پيش گفته در ايالات متحده آمريکا ( و با در نظر گرفتن اين موضوع که همه تجربه ­ها و برنامه ­هاي سنجيده شده عيناً قابل انتقال و استفاده در اروپا نيستند). « در ميان مدت شاهد کاهش 50 تا 70% خشونت دريک  جامعه معين خواهيم بود». [8]

پروفسور شرمن باز هم تأکيد مي­کند که تعميم برنامه­ هاي مربوط به ملاقات­هاي خانگي جلوي بيش از نيم ميليون جنايت شديد در آمريکا را خواهد گرفت.

 بنابراني ضروري است که براي تعميم برنامه ­هاي « ظاهراً » اميدوار کننده، اين برنامه­ ها را از نظر علمي مورد سنجش قرار گيرند چرا انجام چنين ارزيابي­ هايي را با اختصاص دادن اجباري 2 تا 3% از بودجه اين برنامه­ ها به چنين سنجش­هايي تسهيل نکنيم؟

 همچنين مهم به نظر مي­رسد که براي برنامه­ هايي که مؤثر واقع نمي­شوند يا بازدهي آنها مورد ترديد است. ديگر سرمايه گذاري نشود. چرا بايد به تمرکز يسرمايه گذاريهاي بهداشتي و اجتماعي اين قدر گسترده براي بهبود رفاه افراد در آخر زندگي­شان که مستقيماًٌ به کيفيت جامعه پذيري آنان بستگي دارد ادامه داد؟ « دولت دقيقاً برعکس منطق اقتصادي عمل مي­کند. هر چه قدر ممکن است سرمايه­ گذاري آورده ( درآمد) بيشتري داشته باشد کمتر سرمايه ­گذاري مي­کند، هر چه قدر سرمايه گذاري ممکن است درآمد کمتري داشته باشد بيشتر سرمايه­ گذاري مي­کند».[9]

بدين ترتيب توزيع کمکها و امکانات موجود به طور اجتناب ناپذيري ضروري مي­نمايد.

 همان طور که ترامبلي پيشنهاد مي­کند، « وقتي هدف تأمين  شکوفايي، قابليت­هاي خوشبخت بودن و خوشبخت کردن براي موجودهاي انساني است».آيا « تغيير دادن دنيا » اين قدر مشکل است؟ [10]

---------------------------------
[1]  - L, Eiol – Pcnitence .

Wacquant ( Loic) ., Les  Prisons de in misene Raisons   d, Agir Editions  1999, 19 I P.

[2] -L,enfant en poupionniere et 5cs parents,.. Publication  du Ministere  de I emploie et de la solidarite 1997 , 284  P.

[3] - Staff  de  parentologic 

 کارکنان مسؤول آشنا کردن پدران و مادران به رسالت والديني خود درقبال فرزندان.

[4] - Le Monde , sjuin 1998 , 11.

[5] --Zones d ,education prioritaires.

[6]-  رک. بويژه گسترش امر به عهده گرفتن تربيت اطفال از سن دو سالگي و تأسيس شبکه­هاي تربيتي اولويت دار در اطرافل مناطق تربيتي داراي اولويت در بخشنامه 97233 مورخ 31 اکتبر 1997 در مورد خشونت در محيط مدرسه رک . بخشنامه 2 اکتبر  1998 راجع به مبارزه با خشونت در محيط مدرسه و تقويت سياسي مشارکتي در روزنامه رسمي جمهوري فرانسه 11 نوامبر 1998 در قلمرو فعاليت­هاي ورشي رک ماشل آين ، پيشگيري از رفتارهاي مجرمانه در نوجواني تجربه منطقه­اي چاپ شده در :

Rey (C ) ( dir ) , Les ado lescents flace a la violence , Ed. Syros , 1996 , PP. 317 -325

[7] - در خصوص اين ارزيابي­ها، رک . به عنوان نمونه به :

Lazerges (ch) ,  De La politique de prevention de delinquance a la po;itique  de la ville , in 496 cour intermational de crininologie . leuven , 1994 ,P 34 et 5 , Wyvckens < l insertion localc de la justice penale Aux crigines de la justice de proximite , Ed  L ,Hacmation . 1997 , 364 P : chatine  © , tes poitiques de la ville , PUF, 1997 . 40.

[8] - Tiemblay  (R. E ) , Compren dre et favotiser le devci oppement de I enfant , in  R. L.C P.T 1998  2. P . 134.

[9] -Trembtay (R.E ) in R.L.C P.T  OP  cit . P. 138.

[10] - L , enfant en pouponnierc Ci scs parents , OP  cit   . P. 242.



نويسنده: روبر کاري يو -ترجمه دکتر علي حسين نجفي ابرندآبادي 





برای دادن نظر، باید به صورت رایگان در سایت عضو شوید. [عضویت در سایت]



مشاوره حقوقی رایگان