بسم الله
 
EN

بازدیدها: 653

متن قانون مجازات اسلامي جديد (کتاب اول تا چهارم) مصوب 1392-قسمت نهم

  1393/8/17
قسمت قبلي


فصل چهارم – قذف


ماده 245- قذف عبارت است از نسبت دادن زنا يا لواط به شخص ديگر هرچند مرده باشد.

ماده 246- قذف بايد روشن و بدون ابهام بوده، نسبت دهنده به معناي لفظ آگاه و قصد انتساب داشته باشد گرچه مقذوف يا مخاطب در حين قذف از مفاد آن آگاه نباشد.

تبصره- قذف علاوه بر لفظ با نوشتن، هرچند به شيوه الکترونيکي نيز محقق مي شود.

ماده 247- هرگاه کسي به فرزند مشروع خود بگويد «تو فرزند من نيستي» و يا به فرزند مشروع ديگري بگويد «تو فرزند پدرت نيستي»، قذف مادر وي محسوب مي شود.

ماده 248- هرگاه قرينه اي در بين باشد که مشخص گردد منظور قذف نبوده است، حد ثابت نمي شود.

ماده 249- هرگاه کسي به ديگري بگويد «تو با فلان زن زنا يا با فلان مرد لواط کرده اي» فقط نسبت به مخاطب، قاذف محسوب مي شود.

ماده 250- حد قذف، هشتاد ضربه شلاق است.

ماده 251- قذف در صورتي موجب حد مي شود که قذف شونده در هنگام قذف، بالغ، عاقل، مسلمان، معين و غيرمتظاهر به زنا يا لواط باشد.

تبصره1- هرگاه قذف شونده، نابالغ، مجنون، غيرمسلمان يا غيرمعين باشد قذف کننده به سي و يک تا هفتاد و چهار ضربه شلاق تعزيري درجه شش محکوم مي شود لکن قذف متظاهر به زنا يا لواط، مجازات ندارد.

تبصره2- قذف کسي که متظاهر به زنا يا لواط است نسبت به آنچه متظاهر به آن نيست موجب حد است مثل نسبت دادن لواط به کسي که متظاهر به زنا است.

ماده 252- کسي که به قصد نسبت دادن زنا يا لواط به ديگري، الفاظي غير از زنا يا لواط به کار ببرد که صريح در انتساب زنا يا لواط به افرادي از قبيل همسر، پدر، مادر، خواهر يا برادر مخاطب باشد، نسبت به کسي که زنا يا لواط را به او نسبت داده است، محکوم به حد قذف و درباره مخاطب اگر به علت اين انتساب اذيت شده باشد، به مجازات توهين محکوم مي گردد.

ماده 253- هرگاه کسي زنا يا لواطي که موجب حد نيست مانند زنا يا لواط در حال اکراه يا عدم بلوغ را به ديگري نسبت دهد به سي و يک تا هفتاد و چهار ضربه شلاق تعزيري درجه شش محکوم مي شود.

ماده 254- نسبت دادن زنا يا لواط به کسي که به خاطر همان زنا يا لواط محکوم به حد شده است، قبل از توبه مقذوف، مجازات ندارد.

ماده 255- حد قذف حق الناس است و تعقيب و اجراي مجازات منوط به مطالبه مقذوف است. در صورت گذشت مقذوف در هر مرحله، حسب مورد تعقيب، رسيدگي و اجراي مجازات موقوف مي شود.

ماده 256- کسي که چند نفر را به طور جداگانه قذف کند خواه همه آنها با هم، خواه جداگانه شکايت کنند، در برابر قذف هر يک، حد مستقلي بر او جاري مي شود.

ماده 257- کسي که چند نفر را به يک لفظ قذف نمايد هر کدام از قذف شوندگان مي تواند جداگانه شکايت نمايد و در صورت صدور حکم محکوميت، اجراي آن را مطالبه کند. چنانچه قذف شوندگان يکجا شکايت نمايند بيش از يک حد جاري نمي شود.

ماده 258- کسي که ديگري را به يک يا چند سبب، يکبار يا بيشتر قبل از اجراي حد، قذف نمايد فقط به يک حد محکوم مي شود، لکن اگر پس از اجراي حد، قذف را تکرار نمايد حد نيز تکرار مي شود و اگر بگويد آنچه گفته ام حق بود به سي و يک تا هفتاد و چهار ضربه شلاق تعزيري درجه شش محکوم مي گردد.

ماده 259- پدر يا جد پدري که فرزند يا نوه خود را قذف کند به سي و يک تا هفتاد و چهار ضربه شلاق تعزيري درجه شش محکوم مي گردد.

ماده 260- حد قذف اگر اجراء نشده و مقذوف نيز گذشت نکرده باشد به همه ورثه به غير از همسر منتقل مي گردد و هريک از ورثه مي تواند تعقيب و اجراي آن را مطالبه کند هر چند ديگران گذشت کرده باشند.

تبصره- در صورتي که قاذف، پدر يا جد پدري وارث باشد، وارث نمي تواند تعقيب متهم يا اجراي حد را مطالبه کند.

ماده 261- در موارد زير حد قذف در هر مرحله از مراحل تعقيب، رسيدگي و اجراء ساقط مي شود:

الف- هرگاه مقذوف، قاذف را تصديق نمايد.
ب- هرگاه آنچه به مقذوف نسبت داده شده با شهادت يا علم قاضي اثبات شود.
پ- هرگاه مقذوف و درصورت فوت وي، ورثه او، گذشت کند.
ت- هرگاه مردي زنش را پس از قذف به زناي پيش از زوجيت يا زمان زوجيت لعان کند.
ث- هرگاه دو نفر يکديگر را قذف کنند، خواه قذف آنها همانند، خواه مختلف باشد.
تبصره- مجازات مرتکبان در بند(ث)، سي و يک تا هفتاد و چهار ضربه شلاق تعزيري درجه شش است.

فصل پنجم- سبّ نبي


ماده 262- هر کس پيامبر اعظم صلي الله عليه و آله وسلم و يا هريک از انبياء عظام الهي را دشنام دهد يا قذف کند ساب النبي است و به اعدام محکوم مي شود.

تبصره- قذف هر يک از ائمه معصومين عليهم السلام و يا حضرت فاطمه زهرا سلام الله عليها يا دشنام به ايشان در حکم سب نبي است.

ماده 263- هرگاه متهم به سب، ادعاء نمايد که اظهارات وي از روي اکراه، غفلت، سهو يا در حالت مستي يا غضب يا سبق لسان يا بدون توجه به معاني کلمات و يا نقل قول از ديگري بوده است ساب النبي محسوب نمي شود.

تبصره- هرگاه سب در حالت مستي يا غضب يا به نقل از ديگري باشد و صدق اهانت کند موجب تعزير تا هفتاد و چهار ضربه شلاق است.

فصل ششم- مصرف مسکر


ماده 264- مصرف مسکر از قبيل خوردن، تزريق و تدخين آن کم باشد يا زياد، جامد باشد يا مايع، مست کند يا نکند، خالص باشد يا مخلوط به گونه اي که آن را از مسکر بودن خارج نکند، موجب حد است.

تبصره- خوردن فقاع(آب جو مسکر) موجب حد است هرچند مستي نياورد.

ماده 265- حد مصرف مسکر، هشتاد ضربه شلاق است.

ماده 266- غيرمسلمان تنها در صورت تظاهر به مصرف مسکر، محکوم به حد مي شود.

تبصره- اگر مصرف مسکر توسط غيرمسلمان علني نباشد لکن مرتکب در حال مستي در معابر يا اماکن عمومي ظاهر شود به مجازات مقرر براي تظاهر به عمل حرام محکوم مي گردد.




مشاوره حقوقی رایگان