بسم الله
 
EN

بازدیدها: 733

قانون داوري نمونه آنسيترال 1985- قسمت دوم

  1392/12/28
قسمت قبلي

فصل چهارم. صلاحيت ديوان داوري

ماده 16. صلاحيت ديوان داوري براي اتخاذ تصميم در مورد صلاحيت خود

ديوان داوري مي تواند در مورد صلاحيت خود،‌ همچنين درباره وجود يا اعتبار موافقت نامه داوري اتخاذ تصميم كند. براي اين منظور،‌ شرط داوري  كه (به صورت) جزيي از يك قرارداد (مقرر شده) باشد،‌ به عنوان موافقت نامه اي مستقل از ساير شرايط قرارداد به شمار مي رود. تصميم ديوان داوري مبني بر اينكه قرارداد باطل و ملغي الاثر است،‌ في نفسه به معناي عدم اعتبار شرط داوري (مندرج در آن قرارداد) نخواهد بود.
ايراد به اينكه ديوان داوري فاقد صلاحيت است، ‌بايستي حداكثر تا قبل از تسليم لايحه دفاعيه مطرح شود. هيچ طرفي به صرف اينكه داوري را تعيين كرده يا در تعيين او مشاركت داشته، از طرح چنين ايرادي محروم نخواهد بود. ايراد به اينكه ديوان داوري از چارچوب صلاحيت خود تجاوز كرده، بايستي به محض اينكه موضوع خارج از صلاحيت در جريان رسيدگي داوري مطرح مي شود، عنوان گردد. ديوان داوري مي تواند در هركدام از موارد (مذكور)، ايراد خارج از موعد را نيز بپذيرد، به شرط آنكه تأخير را موجه تشخيص دهد.
ديوان داوري مي تواند نسبت به ايرادات مذكور در بند دو فوق، به عنوان يك امر مقدماتي،‌ و ياد رأي ماهوي خود، اتخاذ تصميم كند. در صورتي كه ديوان داوري به صورت يك امر مقدماتي به صلاحيت خود نظر بدهد،‌ هر كدام از طرفين مي توانندظرف 30روز پس از ابلاغ اين تصميم از دادگاه يا مرجع ديگري كه در ماده شش پيش بيني شده درخواست كند كه نسبت به موضوع (رسيدگي و) اتخاذ تصميم نمايد. اين تصميم قابل اعتراض نيست، ‌در اثناي رسيدگي به اين درخواست، ديوان داوري مي تواند به دادرسي خود ادامه داده و رأي نيز صادر كند.

ماده 17. اختيار ديوان داوري درباره صدور دستور موقت

ديوان داوري مي تواند بنا به درخواست هركدام از طرفين،‌ مقرر نمايد طرف ديگر اقدامات تأميني را كه ديوان با توجه به موضوع اصلي اختلاف ضروري تشخيص مي دهد، انجام دهد،‌ مگر طرفين طور ديگري توافق كرده باشند. ديوان داوري مي تواند مقرر نمايد كه هركدام از طرفين در رابطه با چنين اقداماتي،‌ تأمين مناسب بسپارند.

فصل پنجم. نحوه رسيدگي

ماده 18. رفتار مساوي با طرفين

رفتار با طرفين بايستي به نحو مساوي باشد و به هركدام از ايشان فرصت كامل جهت ارايه و طرح دعاوي داده شود.

ماده 19. تعيين قواعد رسيدگي 

طرفين آزادند كه در مورد تشريفاتي كه بايستي جهت انجام رسيدگي توسط ديوان داوري رعايت شود، با توجه به مقررات اين قانون توافق نمايند.
 در صورت نبودن چنين توافقي، ديوان داوري مي تواند با رعايت مقررات اين قانون، داوري را به نحوي كه مقتضي تشخيص مي دهد اداره و تصدي نمايد. اختياري كه ديوان داوري در اين موارد دارد، شامل اختيار او در تشخيص قابل قبول بودن، ارتباط، موضوعيت يا ارزش هرگونه دليل نيز مي باشد.

ماده 20. محل داوري

طرفين آزادند كه در مورد محل داوري توافق كنند. در صورت نبودن چنين توافقي محل داوري با توجه به اوضاع و احوال دعوي، من جمله سهولت (دسترسي) طرفين، توسط ديوان داوري تعيين مي شود.
صرف نظر از مفاد بند (1) اين ماده، ديوان داوري مي تواند براي شور بين اعضاء استماع شهادت شهود،‌ كارشناسان طرفين، ‌يا بازرسي كالا و ساير اموال يا اسناد و مدارك،‌ در هر محلي كه خود مقتضي بداند تشكيل يابد، ‌مگر طرفين طور ديگري توافق كرده باشند.

ماده 21. شروع جريان داوري 

رسيدگي داوري در خصوص يك دعواي خاص، در تاريخي كه درخواست ارجاع اختلاف به داوري به خوانده ابلاغ شده است شروع مي شود مگر اينكه طرفين طور ديگري توافق كرده باشند.

ماده 22. زبان

طرفين آزادند كه در مورد زبان يا زبانهاي مورد استفاده در رسيدگي داوري توافق نمايند. در صورت نبودن چنين توافقي، ديوان داوري در مورد زبان يا زبانهاي مورد استفاده در داوري اتخاذ تصميم مي كند. توافق طرفين يا تصميم ديوان داوري (در اين مورد) شامل هرگونه لايحه مكتوب طرفين،‌ هرگونه جلسه رسيدگي يا (صدور) رأي، تصميم يا ساير مراسلات ديوان داوري خواهد بود، مگر اينكه طور ديگري مقرر شده باشد.
 ديوان داوري مي تواند مقرر كند كه ادله كتبي با ترجمه آنها به زبان يا زبانهايي كه مورد توافق طرفين قرار گرفته يا خود ديوان داوري تعيين كرده،  همراه باشد.

ماده 23. دادخواست و دفاعيه

خواهان بايستي ظرف مهلتي كه طرفين توافق كرده اند يا توسط ديوان داوري تعيين شده، واقعياتي را كه ادعاي او را تأييد مي كند، نكات مورد اختلاف و خواسته يا خسارت مورد درخواست را تقديم نمايد، خوانده نيز بايستي دفاعيات خود در خصوص موارد مذكور را (در مهلت مورد توافق يا تعيين شده توسط ديوان داوري) تسليم كند، مگر اين كه طرفين در خصوص مندرجات (و عناوين) مقرر در درخواست و دفاعيه، طور ديگري توافق كرده باشند. طرفين  مي توانند كليه مداركي را كه مرتبط تشخيص مي دهند و يا فهرست مدارك يا ساير ادله اي كه در نظر دارند (بعداً) تسليم نمايند، همراه با دادخواست يا دفاعيه خود تقديم نمايند.
چنانچه بين طرفين ترتيب ديگري توافق نشده باشد هركدام از آنها مي توانند دادخواست يا دفاعيه خود را در طول رسيدگي داوري اصلاح يا تكميل نمايند، مگر اين كه ديوان داوري مصلحت نداند كه چنين اصلاحيه اي را با توجه به تأخيري كه در تهيه آن رخ داده، بپذيرد.

ماده 24. جلسه رسيدگي و دادرسي به صورت كتبي

جز در مواردي كه طرفين توافق ديگري كرده باشند ديوان داوري در خصوص اين كه آيا جهت ارايه  ادله يا استدلالات شفاهي،‌ جلسه رسيدگي شفاهي برگزار شود يا اينكه رسيدگي براساس مدارك و ساير موارد ادامه يابد، اتخاذ تصميم خواهد كرد. مع الوصف در صورتي  كه يكي از  طرفين در مقطع مناسبي از رسيدگي درخواست نمايد،‌ ديوان داوري بايستي جلسه رسيدگي شفاهي را برگزار كند، مگر اين كه طرفين توافق كرده باشند كه هيچ نوع جلسه رسيدگي شفاهي تشكيل نشود.
ديوان داوري بايستي قبل از تشكيل هرگونه جلسه رسيدگي  يا اجلاس ديوان به منظور بازرسي كالا يا ساير اموال يا مدارك، طرفين را طي اخطاريه اي مطلع نمايد.
كليه لوايح‌،‌ مدارك يا ساير اطلاعاتي كه توسط يكي از طرفين به ديوان داوري تسليم شده‌،‌ بايستي براي طرف مقابل نيز ارسال گردد. همچنين گزارش كاشناسي يا ارزيابي مدارك كه ممكن است ديوان داوري هنگام اتخاذ تصميم به آنها استناد نمايد،‌ بايستي براي طرفين ارسال شود.

ماده 25. قصور هركدام از طرفين

مگر در مواردي كه توافق ديگري بين طرفين باشد، چنانچه بدون ارايه دليل كافي:
الف. خواهان در تقديم دادخواست خود براساس ماده 23 (1) كوتاهي نمايد،‌ ديوان داوري رسيدگي را ختم خواهد كرد.
ب. خوانده در تقديم دفاعيه خود براساس ماده 23 (1)، كوتاهي نمايد،‌ ديوان داوري بدون اينكه اين كوتاهي را في نفسه،‌ به معناي قبول ادعاهاي خواهان تلقي نمايد،‌ رسيدگي را ادامه خواهد داد.
ج. هركدام از طرفين از حضور در جلسه رسيدگي يا تهيه ادله مستند،  كوتاهي كند،‌ ديوان داوري مي تواند دادرسي را ادامه داده و براساس مداركي كه نزد او است مبادرت به صدور رأي كند.

ماده 26. كارشناس منصوب از طرف ديوان داوري

ديوان داوري مي تواند:
الف. جهت تقديم گزارش در مورد موضوع خاصي كه توسط ديوان داوري مشخص مي شود، يك كارشناس يا بيشتر را تعيين نمايد،
ب. مقرر نمايد كه هركدام از طرفين هرگونه اطلاعات مرتبط را در اختيار كارشناس قرار دهد، يا موجبات دسترسي كارشناس به مدارك مربوط، كالا، يا ساير اموال را جهت انجام بازبيني (و كارشناسي) فراهم نمايد،
مگر اينكه طرفين طور ديگري توافق كرده باشند.
در صورتي كه يكي از طرفين درخواست كند و يا خود ديوان داوري ضروري تشخيص دهد،‌ كارشناس بايستي پس از تقديم گزارش كتبي يا شفاهي خود، در جلسه رسيدگي نيز شركت كند. در جلسه مذكور، طرفين نيز اين فرصت را خواهند داشت كه از كارشناس سوالاتي بنمايد و شاهد كارشناس خود را به منظور اداي شهادت در خصوص نكات مورد اختلاف، معرفي كنند، مگر اين كه طرفين به طور ديگري توافق كرده باشند.

ماده 27. مساعدت دادگاه براي تحصيل (جمع آوري) دليل

ديوان داوري، يا هركدام از طرفين با در دست داشتن موافقت ديوان داوري، مي تواند از هر دادگاه صلاحيتدار اين كشور درخواست كند كه در مورد تحصيل (جمع آوري) دليل مساعدت نمايد. دادگاه مي تواند در چارچوب صلاحيت خويش و با رعايت مقررات خود درباره تحصيل (جمع آوري) دليل، اين درخواست را (اجابت و) اجرا كند.







برای دادن نظر، باید به صورت رایگان در سایت عضو شوید. [عضویت در سایت]



مشاوره حقوقی رایگان