بسم الله
 
EN

بازدیدها: 529

اهداف وقف در ايران و مقايسة اجمالي آن با رسالت سازمان ملل متحد- قسمت دوم (قسمت پاياني)

  1392/12/13
قسمت قبلي

بخش دوم:

سازمان ملل متحد و سازمان کنفرانس اسلامي
سازمان ملل يک سازمان بين‌المللي است که در سال 1945 ميلادي تأسيس شد.‌ اعضاي آن تقريباً شامل همة کشورهاي مستقلي مي‌شود که از نظر بين‌المللي به رسميت شناخته شده‌اند.
مقر سازمان ملل متحد در کشور آمريکا و در شهر نيويورک است. کشورهاي عضو و مؤسسات وابسته در طول سال با تشکيل جلسات در مورد امور بين‌المللي و اجرايي مربوط به آنها تصميم‌گيري مي‌کنند. کشورهاي عضو سازمان ملل و آژانس‌هاي تخصصي آن به ارائه راهنمايي‌ها و اتخاذ تصميماتي در جلسات سالانه و دوره‌اي خود مي‌پردازند. اداره‌کنندگان جلسات از مجمع عمومي،‌ شوراي اقتصادي و اجتماعي و شوراي امنيت و حتي همتايان اين مجامع در ساير نهادها وابسته به سازمان ملل هستند.
از جمله اقدامات سازمان ملل تشکيل سازمان‌هايي جهت انجام امور بشردوستانه در مسائل اقتصادي،‌ اجتماعي و فرهنگي است که در ادامه برخي از آنها معرفي مي‌شود.
 

1- سازمان خواربار و کشاورزي ملل متحد (فائو):

اين سازمان در سال 1943 ميلادي توسط نمايندگان 44 دولت در هات اسپرينگ ويرجينياي آمريکا پايه‌گذاري شد. عرصه‌هاي اصلي رسالت فائو عبارت است از:
بالابردن سطح تغذيه و استانداردهاي زندگي، افزايش بازده، توليد و توزيع محصولات کشاورزي، ارتقاي سطح زندگي جمعيت روستايي و تضمين رهايي بشريت از گرسنگي.
براي تحقق اين رسالت فائو از راه هاي زير به نيازهاي اعضاي خود پاسخ مي دهد:
ـ مشارکت در ريشه‌کني ناامني غذايي، سوء تغذيه و فقر روستايي؛
ـ ارتقا و تقويت سياست‌گذاري و چارچوب‌هاي قانوني براي غذا، کشاورزي، شيلات و جنگل‌داري؛
ـ ايجاد رشد پايدار ذخاير و دسترسي به غذا و ساير توليدات کشاورزي، دامي، شيلات و جنگل‌داري؛
ـ پشتيباني از حفظ منابع طبيعي و استفادة پايدار از آن؛
ـ بهبود تصميم‌گيري از طريق ارائة اطلاعات و تحکيم مديريت دانش(18) .
 

2- صندوق کودکان سازمان ملل متحد (يونيسف):

اين صندوق در سال 1946 ميلادي براي ارائة کمک‌هاي اضطراري به کودکاني که از تبعات جنگ جهاني دوم در رنج بودند ايجاد شد. در سال‌هاي نخست، مهم‌ترين مأموريت يونيسف تهية شير براي کودکان در اروپاي بعد از جنگ بود، اما در 1950 مأموريت يونيسف از يک صندوق براي شرايط اضطراري بعد از جنگ، به يک نهاد توسعة اجتماعي براي کودکان ارتقا يافته وگسترده‌تر شد تا به حل مشکلات ديگر نيز کمک کند. در اين دوره يونيسف تلاش‌هايي جهاني را براي از بين بردن بيماري‌هاي واگيردار هدايت کرد.
در زمان وقوع بلايا کمک‌هاي بين‌المللي از طريق يونيسف ساماندهي مي‌شوند. يونيسف در شرايط اضطراري، با در اختيار داشتن بودجة بيشتر به تأمين ملزومات پرداخته، بر کنترل کيفيت و توزيع آنها نظارت مي‌کند‌.
به طور کلي، پيمان‌نامة جهاني حقوق کودک راهنماي عمل يونيسف است تا حقوق کودک را به عنوان اصل اخلاقي ماندگار مطرح کرده، استانداردهاي بين المللي رفتار با کودک را پايه‌گذاري کند. يونيسف متعهد مي‌شود تا از محروم‌ترين کودکان از جمله قربانيان جنگ، بلاياي طبيعي، فقر شديد و هر گونه خشونت و بهره‌کشي و معلولان حمايت ويژه کند(19) .
 

3- برنامة توسعة ملل متحد:

اين برنامه، شبکة جهاني سازمان ملل براي توسعه است که کشورها را به دانش تجارب و منابع يکديگر پيوند داده و از ايجاد تحول در آنها با هدف کمک به مردم براي سازندگي بهتر حمايت مي‌کند. برنامة توسعة سازمان ملل در حال حاضر در 166 کشور جهان فعاليت دارد و آنها را در تدوين و اجراي راهکارهاي بومي براي مقابله با چالش‌هاي جهاني و ملي در زمينة توسعه ياري مي‌دهد. اين کشورها نيز براي دستيابي به توسعه و افزايش توانمندي‌هاي خود از امکانات برنامة توسعة ملل متحد و طيف گستردة نهادهاي همکار آن استفاده مي‌کنند.
پنج اولويت اساسي برنامه توسعة ملل متحد عبارتند از:
1- کمک به کشورها در زمينة دستيابي به آرمان‌هاي توسعة هزاره و کاهش فقر انساني؛
2- توسعه و تحکيم حکومت‌مداري خوب و حقوق بشر؛
3- حفظ پايداري محيط زيست و استفادة بهينه از منابع انرژي براي توسعة پايدار؛
4- تقويت ظرفيت‌هاي ملي در پيشگيري از بحران‏ها و بلايا و بازسازي؛
5- پيشگيري از گسترش ايدز و ويروس آن به عنوان چالشي در مقابل توسعه(20) .
 

4- سازمان آموزشي، علمي و فرهنگي ملل متحد (يونسکو) :

اين سازمان در 16 نوامبر 1945 با هدف «ايجاد صلح در اذهان بشريت» تأسيس شد. يونسکو در زمينة ظرفيت‏سازي و تأمين خدمات و پشتيباني فني براي پديدآوردن شرايط مناسب براي احترام به ارزش‏هاي معنوي و حفظ هويت شهروندان و فرهنگ توسعة پايدار فعاليت مي‏کند.
رسالت اصلي و اولويت‏هاي يونسکو در زمينه‌هاي آموزش،‌ علوم طبيعي، ‌فرهنگ،‌ ارتباطات و اطلاعات، علوم انساني و زمينه‌هاي تخصصي است.‌به طور مثال اهداف يونسکو در آموزش عبارتند از: آموزش همگاني، سوادآموزي، آموزش براي توسعة پايدار، آموزش فراگير، علم و فن‏آوري، آموزش فني و حرفه‏اي، آموزش عالي، تربيت بدني و بهداشت مدارس(21) .
 

5- دفتر کميسارياي عالي سازمان ملل متحد در امور پناهندگان:

اين دفتر در سال 1950 توسط مجمع عمومي سازمان ملل تاسيس شد. کميساريا موظف است حرکت‏هاي بين المللي در جهت حمايت جهاني از پناهندگان و حل مشکلات آنها را هماهنگ و هدايت کند.
وظايف کميسارياي عالي سازمان ملل متحد در امور پناهندگان عبارت است از:
1- حمايت از پناهندگان از طريق حصول اطمينان از اينکه به حقوق اولية آنها در کشور ميزبان احترام گذاشته مي‏شود؛
2- حصول اطمينان از اينکه دولت به اصلNon – Refoulement ( اصل عدم بازگرداندن اجباري پناهندگان به کشوري که ممکن است در آنجا تحت تعقيب و آزار و شکنجه قرار گيرند)، احترام مي‏گذارد؛
3- يافتن راه حل‏هاي پايدار براي حل مشکل پناهندگان از طريق بازگشت داوطلبانه، ادغام محلي و اسکان مجدد(22) .
 

6- صندوق جمعيت ملل متحد:

اين صندوق به عنوان يک سازمان بين المللي در حيطة توسعه تلاش مي‏کند تا حق هر زن، مرد و کودک را در دسترسي به بهداشت و فرصت‏هاي برابر ارتقا دهد. صندوق جمعيت، کشورها را در استفاده از داده‏هاي جمعيتي به منظور تدوين سياست‏ها و برنامه‏هاي کاهش فقر ياري مي‌نمايد.
بنا به خواستة دولت‏ها، صندوق جمعيت آنها را در سياست‏گذاري و برگزيدن شيوه‏هاي مناسب جهت کاهش فقر و حمايت از برنامه‏هاي پايدار توسعه ياري مي‏رساند. همچنين دولت‏ها را تشويق مي‏کند نيازهاي نسل‏هاي آينده را همچون نسل حاضر مد نظر قرار دهند(23) .
 

7- برنامة جهاني غذا:

در سال 1961، سازمان خواربار و کشاورزي ملل متحد (فائو) و مجمع عمومي سازمان ملل متحد قطعنامة مشترکي براي تأسيس برنامة جهاني غذا تصويب نمودند و مقرر گرديد برنامة سه سالة آزمايشي از ژانوية 1963 به مرحله اجرا درآيد.
برنامة جهاني غذا بازوي کمک‏رسان غذايي سيستم سازمان ملل متحد است. کمک‏رساني غذايي يکي از ابزارهايي است که امنيت غذايي را ارتقا ميبخشد. امنيت غذايي بدين معني است که همة مردم همواره به مواد غذايي مورد نياز براي يک زندگي سالم و فعال دسترسي داشته باشند. سياست‏هاي حاکم بر استفاده از کمک غذايي برنامة جهاني غذا بايد معطوف به ريشه کن کردن فقر و گرسنگي بوده و هدف نهايي کمک‏رساني غذا مي‏بايست رفع کامل گرسنگي باشد.
 

اهداف استراتژيک برنامة جهاني غذا عبارت است از:

ـ نجات زندگي در شرايط بحراني؛
ـ حفاظت از معيشت در شرايط بحراني و ارتقاي مقاومت در برابر صدمات ناگهاني؛
ـ حمايت از ارتقاي سطح تغذيه و سلامت کودکان، مادران و ساير اقشار آسيب‏پذير؛
ـ حمايت از دستيابي به تحصيل و کاهش نابرابري جنسيتي در دسترسي به تحصيل و آموزش مهارت‏ها؛
ـ بالابردن توانايي کشورها براي ايجاد و ادارة برنامه‏هاي کمک غذايي و کاهش گرسنگي(24) .
 

8 ـ سازمان جهاني بهداشت:

اين سازمان يکي از آژانس‏هاي تخصصي سازمان ملل است که در سال 1948 با هدف نيل به بالاترين سطح سلامتي براي همة مردم تأسيس شد. اساس‏نامة آن در هفتم آوريل 1948 لازم الاجرا گرديد. همه ساله اين روز به عنوان روز جهاني سلامت گرامي داشته مي‏شود.
بر طبق تعريف سازمان جهاني بهداشت، سلامتي عبارت است از يک حالت آسودگي کامل جسمي، رواني، اجتماعي و تنها به نبود بيماري يا ناتواني اطلاق نمي‏شود. سلامتي انسان‏ها امري است اساسي براي دستيابي به صلح و امنيت که به بالاترين ميزان همکاري بين مردم و دولت‏ها وابسته است. همچنين بر طبق اساس‏نامة سازمان جهاني بهداشت، بهره ‏مندي از بالاترين استانداردهاي قابل دسترسي سلامتي يکي از اساسي‏ترين حقوق هر انسان بدون در نظر گرفتن نژاد، مذهب، اعتقادات سياسي، شرايط اقتصادي يا موقعيت اجتماعي اوست.
سازمان جهاني بهداشت شش وظيفة اصلي بر مبناي اختيارات خود ايجاد کرده است:
1- راهبري امور حياتي براي سلامت و مشارکت در اموري که نيازمند فعاليتي مشترک هستند؛
2- شکل‏دادن پژوهش و تشويق به توليد، ترجمه و نشر دانش؛
3- تدوين معيارها، استانداردها، ترويج و پايش اجراي آنها؛
4- تصريح گزينه‏هاي اخلاقي و سياست‏هاي مبتني بر شواهد؛
5- پشتيباني فني، تسريع تغييرات و ظرفيت‏سازي پايدار سازماني؛
6- پايش وضعيت سلامت و ارزيابي نيازهاي آن(25) .
 

سازمان کنفرانس اسلامي

هر چند سازمان ملل در عرصة بين‌المللي با اهداف مذکور تشکيل گرديده و داراي قدمت بيشتري است، اما در محدودة کشورهاي اسلامي نيز سازمان کنفرانس اسلامي با تأسي از مباني ديني و وجوه مشترک بين مسلمانان تشکيل گرديده و با اهداف متنوع ديگري مشغول فعاليت است.
مسلمانان کشورهاي اسلامي در جهت ايجاد اتحاد و همبستگي و تلاش براي حل مشکلات يکديگر اين سازمان را تأسيس کردند. البته بايد متذکر شد تأسيس تشکيلات ابتدايي سازمان کنفرانس اسلامي در پي به آتش کشيده‌شدن مسجد الاقصي ـ نخستين قبلة مسلمانان ـ بود که در 21ماه اوت سال 1962ميلادي به دست رژيم صهيونيستي رخ داد. در سپتامبر اين سال سران کشورهاي اسلامي با هدف محکوم کردن اين جنايت در رباط پايتخت مغرب گرد آمدند، اما تأسيس رسمي سازمان در مي1971 بود. اين سازمان داراي 57 عضو است. در منشور سازمان کنفرانس اسلامي چندين هدف ذکر شده که به قرار ذيل است:
1- ارتقاء همبستگي اسلامي ميان کشورهاي عضو؛
2- حمايت از همکاري ميان کشورهاي عضو در زمينه‌هاي اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي، علمي و ديگر موارد اساسي و مشورت ميان کشورهاي عضو در سازمان‌هاي بين المللي؛
3- تلاش در جهت محو تبعيض نژادي و خاتمه بخشيدن به استعمار در تمام اشکال آن؛
4- اتخاذ تدابير لازم براي پشتيباني از صلح و امنيت بين المللي مبتني بر عدالت؛
5- هماهنگ کردن تلاش‌ها به منظور حفاظت از اماکن مقدس و آزادسازي آنها و پشتيباني از مبارزة ملت فلسطين و کمک به اين ملت در جهت بازپس گرفتن حقوق [خود] و آزاد کردن سرزمينش؛
6- پشتيباني از مبارزة تمام ملل اسلامي در راه حفاظت از کرامت، استقلال و حقوق مليشان؛
7- ايجاد فضايي براي ارتقاء همکاري و تفاهم ميان کشورهاي اسلامي و ديگر کشورها.


نويسنده: نادر رياحي ساماني


مشاوره حقوقی رایگان