بسم الله
 
EN

بازدیدها: 1,047

تصور و واقعيت در خصوص سازمان ملل-قسمت سوم

  1392/3/19
قسمت قبلي


شوراي امنيت چه مي كند؟

شوراي امنيت ركني از سازمان ملل متحد است كه مسئوليت اصلي آن حفظ صلح و امنيت بين المللي و برخورد با بحران ها هنگام بروز آنها است. به موجب منشور، تصميم هاي شورا از نظر حقوقي الزام آور است و كشورهاي عضو، متعهد به اجراي آنها هستند.
شورا از 15 عضو تشكيل شده است: 10 عضو غير دائم، كه همه كشورهاي عضو آنها را براي دوره هاي دو ساله به صورت دوره اي انتخاب مي كنند، و پنج عضو دائمي. نظام راي گيري شورا به اعضاي دائمي يعني چين، فرانسه، فدراسيون روسيه، انگليس و ايالات متحده اهميت بيشتري مي دهد. هر يك از اين كشورها مي تواند با دادن راي منفي مانع تصويب پيشنهادي شود حتي اگرهر چهار عضو دائمي ديگر و همه اعضاي غير دائمي به نفع آن راي دهند. اين امر "قدرت وتو" ناميده مي شود.
 

آيا شورا نيازمند اصلاحات نيست؟

گروه كاري مجمع عمومي، متشكل از همه كشورهاي عضو، براي انجام اصلاحات در شوراي امنيت مشغول بررسي تغييرات احتمالي است.
با توجه به افزايش فراوان تعداد كشورهاي عضو ملل متحد از سال 1945 به بعد ـ به ويژه كشورهاي در حال توسعه ـ و همچنين ايجاد تغييرات در روابط بين المللي، كشورهاي عضو ضرورت تجديد نظر در ساختار شوراي امنيت را پذيرفته اند. پيشنهادهاي ارائه شده به مجمع عمومي، شامل افزايش تعداد اعضاي دائمي و غيردائمي، چرخشي ياسهميه اي كردن كرسي هاي شورا، تغييرقدرت وتو، واصلاح شيوه هاي كارشورا،است.
يكي از اين پيشنهادها خواهان افزايش اعضا از 15 به 24، با افزودن پنج عضود ائمي بدون قدرت وتو (سه كشور در حال توسعه و دو كشور صنعتي)، و همچنين چهار عضو غيردائمي است. براساس اين پيشنهاد ژاپن، آلمان و سه كشور در حال توسعه به عنوان اعضاي دائمي به شورا افزوده مي شوند. همچنين پيشنهاد شده است فقط تعداد اعضاي غيردائمي افزايش يابد و انتخاب مجدد دوره اي كشورها براساس كمك آنها به فعاليت هاي ملل متحددرزمينه هاي حفظ صلح و توسعه باشد. اگرچه هيچ يك از اين پيشنهادها نظر موافق همگان را به دست نياورده، مجمع عمومي به تلاش براي يافتن فرمولي قابل قبول ادامه مي دهد.
در اين حال، شوراي امنيت در امر اصلاح شيوه هاي كاري خودودرجهت افزايش شفافيت، پيشرفت قابل توجهي كرده است. در طول سال 2001، در شيوه اجراي كارها تغييراتي به عمل آمد كه بر تشكيل جلسات، شكل و قالب گزارش ها و اسناد تاثير گذاشت. شورا به جست و جو براي يافتن راه هايي به منظور افزايش شفافيت در شيوه هاي كار خود ادامه مي دهد.
 

نقش شوراي اقتصادي و اجتماعي چيست؟

شوراي اقتصادي و اجتماعي، نهاد اصلي ملل متحد براي رسيدگي به مسائل اقتصادي و اجتماعي بين المللي است كه از طريق بحث درباره اين امور و مسائل بشردوستانه، و همچنين توصيه هاي خود در زمينه سياست و خط مشي، نقشي مهم در تقويت همكاري بين المللي براي توسعه و در تعيين اولويت ها براي اقدام ايفا مي كند. شورا، فعاليت اقتصادي و اجتماعي صندوق ها، برنامه ها و كارگزاري هاي تخصصي سازمان ملل را هماهنگ، و همچنين نقشي مهم در تنظيم ساز و كارهاي پيگيري براي كنفرانس هاي عمده سازمان ملل به عهده دارد تا اجراي آنها تضمين شود.
شوراي اقتصادي و اجتماعي 54 عضو دارد كه مجمع عمومي آنان را براي دوره هاي سه ساله انتخاب مي كند. شورا هر ماه اجلاس هاي كوتاه چند روزه دارد و در ژوئيه هر سال اجلاس چهار هفته اي برگزار مي كند كه در جريان آن، اجلاس ويژه وزيران درباره مسائل عمده اقتصادي، اجتماعي و بشر دوستانه به بحث مي پردازد. شورا همچنين به سازمان هاي غيردولتي امكان مي دهد تخصص خود را به سازمان ملل بياورند و به اين ترتيب پيوندي حياتي بين سازمان و جامعه مدني برقرار مي كند.
 
شوراي اقتصادي و اجتماعي در سال هاي اخير كه رهبري برخورد با بسياري از چالش هاي عمده ناشي از جهاني سازي را به عهده گرفته، شاهد نقشي فعالانه تر و بيشتر بوده است. اين شورا همراه با هماهنگ كردن فعاليت كميسيون هايي كه به موضوعاتي مانند جمعيت، توسعه پايدار و توسعه اجتماعي رسيدگي مي كنند، تلاش ها براي برخورد با چالش هاي جديد مانند پركردن "شكاف ديجيتالي" بين كشورهاي توسعه يافته و در حال توسعه از طريق فعاليت آن در زمينه فن آوري هاي اطلاعاتي و ارتباطي را رهبري كرده است. اين شورا همچنين به عنوان مركزي با اهميت بسيار براي گفت و گو در زمينه خط مشي پديدار شده، نمايندگان كليدي از بانك جهاني و صندوق بين المللي پول را با جامعه ديپلماتيك در سازمان ملل متحد گرد آورده تا دستورالعمل هاي جديد در زمينه خط مشي ابداع كنند.
 

نقش دبيركل سازمان ملل متحد چيست؟

دبيركل، مقام بالاي سازمان ملل متحد و اداره كننده اصلي آن، نماد سازمان براي جهانيان، به ويژه به عنوان بهترين و شاخص ترين ميانجي و برقراركننده صلح بين المللي است. دبيركل توجه دنيا را به مسائل مهم جهاني، از توسعه تا خلع سلاح و حقوق بشر ،جلب مي كند و اختيار دارد هر مساله اي را كه صلح و امنيت بين المللي را تهديد مي كند در معرض توجه شوراي امنيت قرار دهد. دبيركل براي كمك به حل اختلاف هاي بين المللي مي تواند ميانجيگري كند يا ديپلماسي آرام را پشت صحنه اعمال نمايد.
 
بي طرفي دبيرکل يکي از مهم ترين سرمايه هاي سازمان ملل متحد است. دبيرکل در سال هاي اخير اعمال ديپلماسي پيشگيرانه را شدت بخشيده تا مانع از بروز، تشديد يا گسترش اختلاف هاي بين المللي شود. وي همچنين رهبري تلاش ها براي تجديد سازمان و ساده تر و موثرتر کردن فعاليت هاي سازمان ملل را به عهده گرفته، از نزديک با مجمع عمومي و ساير نهادها همکاري مي کند تا تضمين نمايد اصلاحات فراگير و هماهنگ باشند و سازمان ملل بتواند به نحو موثري به نيازهاي کشورهاي عضو پاسخ دهد.
 
دبيرکل همچنين رئيس هيات مديره روساي اجرايي براي هماهنگي نظام ملل متحد است که سالي دو بار تشکيل جلسه مي دهد تا هماهنگي فعاليت ها را در تعقيب هدف هاي مشترک کشورهاي عضو در زمينه طيفي گسترده از مسائل تضمين کند. اين هيات شامل روساي اجرايي 27 سازمان، از جمله صندوق ها، برنامه ها و کارگزاري هاي تخصصي سازمان ملل، و همچنين آژانس بين المللي انرژي اتمي (کارگزاري مستقلي که تحت نظارت سازمان ملل متحد است) و سازمان جهاني تجارت است که نماينده کل نظام ملل متحد هستند. 








برای دادن نظر، باید به صورت رایگان در سایت عضو شوید. [عضویت در سایت]



مشاوره حقوقی رایگان