بسم الله
 
EN

بازدیدها: 1,380

تصور و واقعيت در خصوص سازمان ملل-قسمت دوم

  1392/2/25
قسمت قبلي


آيا سازمان ملل متحد حكومتي جهاني است؟

سازمان ملل متحد حكومتي جهاني نيست و هرگز قرار نبودچنين باشد. سازمان ملل متحد به عنوان نهادي متشكل از كشورهاي مستقل و داراي حاكميت، فقط كارهايي را انجام مي دهد كه كشورهاي عضو توافق كرده اند مي تواند انجام دهد. سازمان ابزار كار آنها است.
 

آيا كشورها حاكميت خود را در سازمان ملل متحد تفويض مي كنند؟

اعضاي سازمان ملل، ملت هاي داراي حاكميت هستند و منشور ملل متحد يكي از نيرومندترين محافظان حاكميت ملت ها است و آن را به عنوان يكي از اصول اساسي خود مقدس مي دارد. در عين حال، بيشتر مسائلي كه جهان امروز با آنها مواجه است چنان پيچيده اند كه هيچ كشوري نمي تواند به تنهايي به آنها رسيدگي كند. سازمان ملل متحد مكاني است كه كشورهاي جهان در آنجا گرد مي آيند تا به مسائل مشترك رسيدگي كنند. همكار ي با ساير كشورها نوعي تمرين حاكميت است نه محدود كردن آن. كشورها، با همكاري در حوزه هاي خاص از طريق سازمان ملل،ساختارهايي را به وجود مي آورند كه زندگي بين ملل را ممكن مي كند. كشورها داوطلبانه تصميم مي گيرند با هم كار كنند زيرا احساس مي كنند بيشتر به نفع آنها است. جهان شمولي و بي طرفي سازمان ملل زمينه اي مشترك فراهم مي سازد كه در آن كشورها مي توانند به حداكثر منافع از همكاري دست يابند و در عين حال اطمينان داشته باشند حاكميت آنها حفظ خواهد شد.
 

آيا سازمان ملل متحد ابزار قدرت هاي بزرگ است؟

سازمان ملل متحد ابزار همه كشورهاي عضو است كه با بحث و راي دادن درباره مسائل مهم سياست هاي آن را شكل مي دهند. همه كشورها در مجمع عمومي، حق راي مشابه دارند و اين امر مجمع عمومي را دموكرات ترين نهاد بين المللي مي سازد. حتي ايالات متحده و چهار عضو نيرومند ديگري كه در شوراي امنيت قدرت وتو دارند، اگرچه قادرند هر اقدامي را كه با آن مخالفند متوقف كنند، بايد نظرات كشورهاي ديگر را هم به حساب آورند و نمي توانند اراده خود را تحميل كنند. هيچ كشوري، هر قدر نيرومند، نمي تواند به تنهايي سياست هاي سازمان ملل متحد را ديكته كند.
 

مجمع عمومي چه مي كند؟

مجمع عمومي جايگاه جهاني منحصر به فردي است كه همه كشورهاي عضو در آن نماينده دارند. مجمع را مي توان نهادي مشابه پارلمان ملت ها دانست. در اينجا ـ و فقط در اينجا ـ است كه به مهمترين مسائل جهان رسيدگي مي شود، جايي كه همه كشورها مي توانند اختلاف هاي خود را ابراز كنند و درباره چگونگي اقدام به توافق برسند.
همه كشورها در مجمع عمومي حق راي يكسان دارند درست همانطور كه افراد در يك حكومت مردمي، بدون توجه به اين كه غني يا فقير، قدرتمند يا ضعيف باشند، حق راي يكسان دارند.بنابراين،راي مجمع عمومي معياري دقيق از افكار عمومي جهاني است. تصميم هاي مجمع، اگرچه از نظر حقوقي براي كشورهاي عضو الزام آور نيست، نشانگر اقتدار اخلاقي جامعه ملت ها است.
 

آيا كشورهاي در حال توسعه بر مجمع عمومي تسلط دارند؟

بعضي از كشورها پيش از سال 1960 درباره «اكثريت خود به خود» كشورهاي صنعتي شكايت داشتند. پس از 1960 با پيوستن بسياري از كشورهاي تازه استقلال يافته به سازمان ملل متحد، سايرين درباره «استبداد اكثريت» كشورهاي در حال توسعه شكايت مي كردند. در واقع، بسته به موضوع مورد بررسي، الگوهاي راي دادن به شدت تفاوت دارند و كشورهاي همفكر گرايش دارند درباره مسائل مربوط به منافع مشترك، الگوهاي راي دادن مشابه داشته باشند. اما روحيه همكاري جديد در امور بين المللي، گرايشي روزافزون به سمت تصميم گيري با اجماع به وجود آورده است. در نتيجه مذاكره و توافق براي حصول به راه حل هاي قابل قبول طرفين، اينك بيشتر قطعنامه هاي مجمع عمومي بدون راي گيري تصويب مي شوند.
 

آيا در سازمان ملل فقط به حرف دولت ها گوش داده مي شود؟

اگرچه سازمان ملل متحد سازماني متشكل از كشورها است، چارچوب آن امكاناتي براي مشاركت عواملي ديگر فراهم مي سازد كه همكاري آنها براي حل مسائل جهاني بسيار حياتي است. حضور متنوع جامعه مدني يعني سازمان هاي غير دولتي، جامعه تجاري، اتحاديه هاي كارگري و صنفي، انجمن هاي حرفه اي، به كار سازمان ملل متحد كمك مي كند و همكاري آنها بااين سازمان رو به افزايش است. سازمان ملل همكاري خود را با نهادهاي تحقيقاتي و دانشگاهي، گروه هاي جوانان و ساير انجمن ها نيز گسترش داده است.
دبيركل به طور منظم با بخش خصوصي مشورت مي كند، با رهبران تجاري و سازمان هاي تجاري ديدار مي كند و خواهان كمك آنها براي نيل به هدف هاي سازمان ملل مي شود. دبيركل، به عنوان يك اصل هدايت كننده براي اين رابطه ،يك "توافق جهاني" را پيشنهاد كرده است كه به موجب آن رهبران تجاري جهان به اصولي در حوزه هاي حقوق بشر، ضوابط كار و محيط زيست متعهد مي شوند. صدها شركت از شمال و جنوب، بزرگ و كوچك، همچون اتحاديه هاي كارگري و صنفي و سازمان هاي غيردولتي در اين توافق شركت دارند. برخلاف بعضي تصورات، توافق فوق از شركت ها وجهي نمي پذيرد و شركت ها را تاييد نمي كند يا آنها را به رسميت نمي شناسد و از استفاده ازآرم سازمان ملل متحد كاملا حفاظت مي شود.اين توافق، مي كوشد شركت ها را در حمايت از هدف هاي سازمان ملل متحد از طريق يادگيري و دانش، گفت و گو واجراي طرح ها مشاركت دهد.
در زمينه بشردوستي، تد ترنر، رئيس مشترك موسسه تايم ـ وارنر در سال 1997 كمك يك ميليارد دلاري به برنامه هاي توسعه و كمك سازمان ملل را اعلام كرد كه به وسيله بنياد ملل متحد خود او با هماهنگي "صندوق ملل متحد براي مشاركت هاي بين المللي" به مصرف مي رسد. بنياد بيل و مليندا گيتس، سال 2000 به برنامه "اتحاد جهاني براي واكسن ها و ايمن سازي" ،كه از حمايت سازمان ملل برخوردار است، 750 ميليون دلار كمك كرد. "روتاري كلوب"هاي جهان بيش از 400 ميليون دلار به تلاش هاي سازمان جهاني بهداشت براي ريشه كني بيماري فلج اطفال كمك كرده، و "لاينز كلوب"هاي جهان از بسياري از برنامه هاي يونيسف حمايت مي كنند.
 

درباره سازمان هاي غيردولتي چه مي دانيم؟

سازمان هاي غير دولتي، از جمله مهمترين عوامل در سازمان ملل متحد هستند. يك سازمان غير دولتي، هر گروه غيرانتفاعي از شهروندان داوطلب است كه در سطح محلي، ملي يا بين المللي سازمان يافته است. حدود 2100 سازمان غير دولتي فعال درزمينه توسعه اقتصادي و اجتماعي، در شوراي اقتصادي و اجتماعي ـ نهاد سياستگذار اصلي ملل متحد درباره مسائل اقتصادي و اجتماعي ـ مقام مشورتي دارند و از نمايندگان آنها مي توان دعوت كرد تا در جلسات شورا سخنراني كنند. به علاوه، حدود 1670 سازمان غيردولتي ،كه درباره مسائل مورد توجه ملل متحد برنامه هاي اطلاع رساني انجام مي دهند، به وسيله اداره اطلاعات همگاني ملل متحد به رسميت شناخته شده اند. بسياري از سازمان هاي غيردولتي در مقر سازمان ملل نمايندگان رسمي دارند كه پيوندهاي ارزشمندي بين مردم جهان با سازمان ملل متحد برقرار مي كنند.

سازمان هاي غير دولتي از طرف حوزه هاي گسترده بين المللي و ملي سخن مي گويند و نفوذ بسياري بر فعاليت سازمان ملل دارند. آنها نقشي مهم در كنفرانس هاي سازمان ملل ايفا مي كنند، ديدگاه هاي مردم حوزه هاي فعاليت خود را درباره موضوع هايي از حقوق زنان تا امنيت غذايي مطرح مي كنندو در تصويب كنوانسيون ممنوعيت  مين هاي زميني در سال 1997 و تاسيس ديوان بين المللي كيفري براي برخورد با نسل كشي، جنايات جنگي و جنايات عليه بشريت در 1998 اهميت حياتي داشتند. سازمان هاي غير دولتي در كشورهاي فقيرتر با همكاري سازمان ملل براي ياري به مردم نيازمند فعاليت مي كنند.








برای دادن نظر، باید به صورت رایگان در سایت عضو شوید. [عضویت در سایت]



مشاوره حقوقی رایگان