بسم الله
 
EN

بازدیدها: 623

تفاسير شوراي نگهبان از قانون اساسي-قسمت سي و چهارم

  1392/2/25
خلاصه: اصل نود و هفتم : اعضاي شوراي نگهبان به منظور تسريع در كار مي توانند هنگام مذاكره درباره لايحه يا طرح قانوني در مجلس حاضر شوند و مذاكرات را استماع كنند. اما وقتي طرح يا لايحه اي فوري در دستور كار مجلس قرار گيرد, اعضاي شوراي نگهبان بايد در مجلس حاضر شوند و نظر خود را اظهار نمايند.
اصل نود و هفتم :

اعضاي شوراي نگهبان به منظور تسريع در كار مي توانند هنگام مذاكره درباره لايحه يا طرح قانوني در مجلس حاضر شوند و مذاكرات را استماع كنند. اما وقتي طرح يا لايحه اي فوري در دستور كار مجلس قرار گيرد, اعضاي شوراي نگهبان بايد در مجلس حاضر شوند و نظر خود را اظهار نمايند.


تفسير 1 



شماره 1258 تاريخ 15/8/1368

رياست‌ محترم‌ مجلس‌ شوراي‌ اسلامي

به‌ پيوست‌ نظر تفسيري‌ شوراي‌ نگهبان‌ در خصوص‌ اصل‌ نود و هفتم‌ قانون‌ اساسي‌ در رابطه‌ با مفهوم‌ فوري‌ بودن‌ لوايح‌ و طرحها ارسال‌ مي‌گردد، عنايت‌ مي‌فرمائيد كه‌ با توجه‌ به‌ تفسير مزبور طرحها و لوايح‌ يك‌ فوريتي‌ كه‌ صرفاً رسيدگي‌ خارج‌ از نوبت‌ و يك‌ شوري‌ بودن‌ را طبق‌ تعريف‌ ماده‌ 116 و 119 آئين‌نامه‌ داخلي‌ مجلس‌ اقتضا دارد از شمول‌ فوري‌ بودن‌ مذكور در اصل‌ 97 خارج‌ است‌، بنابراين‌ پيشنهاد مي‌شود ماده 86 آئين‌نامه‌ داخلي‌ مجلس‌ اصلاح‌ يا به‌ عدم‌ شمول‌ حكم‌ آن‌ نسبت‌ به‌ لوايح‌ و طرحهاي‌ يك‌ فوريتي‌ تفسير گردد.

قائم‌مقام‌ دبير شوراي‌ نگهبان _ حسين مهرپور



شماره 1258 تاريخ 15/8/1368

تفسير اصل‌ نود و هفتم‌ قانون‌ اساسي‌:

«مقصود از طرح‌ يا لايحه‌ فوري‌ مذكور در اصل‌ نود و هفتم‌ قانون‌ اساسي‌، طرح‌ يا لايحه‌اي‌ است‌ كه‌ تأخير در رسيدگي‌ به‌ آن‌ مستلزم‌ وقوع‌ خسارت‌ يا فوت‌ فرصت‌ باشد و لوايح‌ و طرحهايي‌ را كه‌ رسيدگي‌ به‌ آن‌ در اين‌ حد از لزوم‌ سرعت‌ نيست‌ شامل‌ نمي‌شود.»

تفسير فوق در جلسه‌ مورخ‌ 14/8/1368 شوراي‌ نگهبان‌ با اكثريت‌ 11 رأي‌ به‌ عمل‌ آمد.

قائم‌مقام‌ دبير شوراي‌ نگهبان _ حسين مهرپور








برای دادن نظر، باید به صورت رایگان در سایت عضو شوید. [عضویت در سایت]



مشاوره حقوقی رایگان