بسم الله
 
EN

بازدیدها: 2,342

کنسرسيوم نيوز: تهديد راه حل مسالمت آميز موضوع هسته اي ايران نيست

  1391/10/24
خلاصه: صفحه اينترنتي نشريه کنسرسيوم نيوز در نوشتاري به قلم پل پيلار با اشاره به اين که به کارگيري زبان تهديد و ارعاب در قبال مساله هسته اي ايران تبعات منفي دارد، رهبران غربي را از استفاده از اين زبان براي برون رفت مسالمت آميز برحذر داشت.
وي که تحليلگر سابق سازمان مرکزي اطلاعات امريکا (سيا) است، افزود: يکي از باورهاي نادرست درباره ايران اين است که براي متقاعد کردن اين کشور به واگذاري امتيازهاي مورد نظر امريکا در حين مذاکرات، واشنگتن بايد جمهوري اسلامي را به وارد کردن صدمات سنگين به آن به ويژه از طريق به کارگيري نيروي نظامي، تهديد کند. 

هواداران اين ايده در امريکا و ?اسراييل?، جنگ طلب هستند و اگر تدارکات جنگي و مخاطره جويي هاي مرتبط با تهديدها، ايران و امريکا را ناخواسته به جنگ بکشاند، در آن صورت آنان خشنود مي شوند. 

اما بسياري از افرادي نيز که خواهان توافق در مذاکرات هسته اي ايران و پرهيز از توسل به جنگ هستند، لفاظي و ارعاب را به عنوان ابزاري کمکي در راستاي تلاش براي حصول به توافق در گفت و گوهاي هسته اي قبول دارند و نظرات اين گروه به طور خاص در فرآيند منتهي به معرفي ?چاک هيگل? براي تصدي منصب وزارت دفاع امريکا نمود بيشتري داشت. 

پرسشي که مطرح مي شود، اين است که آيا هيگل آن گونه که برخي افراد از يک وزير دفاع انتظار دارند، از عهده رجزخواني و شاخ و شانه کشيدن در برابر ايران بر مي آيد و يا خير؟ 

حتي ?ديويد ايگنيشس? ستون نويس واشنگتن پست اين طرز فکر را دارد. 

وي در تازه ترين مقاله خود، مقايسه اي با بازدارندگي هسته اي در دوره ?دوايت آيزنهاور? انجام داده است و مي نويسد: در آن زمان، ?براي ارعاب رهبران شوروي و انصراف انها از اشغال غرب اروپا، از بلوف استفاده شد و در حال حاضر هم ?اوباما چالش مشابهي با ايران دارد.? 

کنسرسيوم نيوز ادامه داد: اما در حقيقت اوباما با يک چالش مشابه روبرو نيست. وضعيت زمان آيزنهاور در حقيقت بازدارندگي در برابر چيزي بود که مي توانست يکي از مهم ترين عمليات و حملات نظامي در تاريخ بشر باشد. اما وضعيت فعلي، تلاش براي مجبور کردن کشوري به انصراف از برنامه اي صلح آميز - به گفته خود - و انجام اين کار از طريق تهديد به چيزي است که به خودي خود يک اقدام تجاوزکارانه مي باشد. 

اين نشريه در گزارش خود افزود: از ?توماس شلينگ? آموخته ايم که بازدارندگي و آنچه او آن را اجبار ناميده است، تفاوت هاي مهمي دارند. اجبار عموما بازدارندگي را دشوارتر مي کند و اين افزون بر ديگر تفاوت هاي پرشماري است که در دامنه، موضوع و اخلاقيات مربوط به بازدارندگي هسته اي در اوايل دوران جنگ سرد و بن بست فعلي با ايران وجود دارد. 

اين تفاوت ها خود سرمنشا يکي از مشکلات پيش روي ايده تهديد به اقدام نظامي در واکنش به مقاومت ايران در مذاکرات است. در حقيقت صرف نظر از اين که هيگل به عنوان وزير دفاع تا چه اندازه مي تواند تهديدها و لفاظي هاي پويا و پرانرژي داشته باشد، تفاوت هاي ذکر شده به خودي خود مشکلي اساسي در انجام اين قبيل تهديدها خواهد بود. 

مشکلات فراروي ايده تهديد به اقدام نظامي، همچنين به پرسش اوباما در جريان تبليغات انتخاباتي اش بر مي گردد که از مخالفانش پرسيد آيا خواهان جنگ ديگري در خاورميانه هستند و يا خير؟ 

بيشتر افکار عمومي امريکا مخالف مشارکت کشورشان در جنگ ديگري در خاورميانه هستند. 

تحليل هاي سياسي نيز مشارکت امريکا در جنگي ديگر در خاورميانه را همراه با هزينه هاي هنگفت و آسيب هاي زياد ارزيابي مي کنند. 

گروه 1+5 هنوز هيچ پيشنهادي را که شامل کاهش قابل توجه تحريم ها باشد، ارائه نکرده است. 

بدون چنين مشوقي، ايراني ها هيچ دليلي نخواهند داشت تا آمادگي خود را براي همکاري نشان دهند و يا حتي امتيازهاي کوچک تري واگذار کنند. 

ايراني ها براي مظنون بودن به انگيزه هاي اصلي امريکا و غرب دلايل خوبي دارند و تهديدهاي مطرح شده درباره توسل به نيروي نظامي در اين باور دخيل است. 

ايراني ها براي يافتن مدرک و اثبات اين که هدف اصلي امريکا در قبال ايران تغيير حکومت اين کشور است، نيازي به جست و جوي زياد ندارند. 

آنها همچنين لازم نيست در گذشته ي دور غور و بررسي کنند تا تازه ترين مورد استفاده آمريکا از نيروي نظامي- مشارکت در دخالت نظامي در ليبي- را بيابند، موردي که در آن يکي از حکومت هاي خاورميانه با وجود توافقش با واشنگتن براي برچيدن برنامه هسته اي و ديگر برنامه هاي تسليحاتي نامتعارف، سرنگون شد. 

ايران اگر به احتمال رقم خوردن سرنوشتي مشابه ليبي براي خود باور داشته باشد، چه دليلي براي واگذاري امتياز خواهد داشت؟ 





برای دادن نظر، باید به صورت رایگان در سایت عضو شوید. [عضویت در سایت]



مشاوره حقوقی رایگان