بسم الله
 
EN

بازدیدها: 753

قانون دادرسي و کيفر ارتش-قسمت هجدهم

  1391/3/17
خلاصه: قانون دادرسي و کيفر ارتش-قسمت هجدهم

فصل ششم

‌عدم اطاعت و فرار

‌مبحث اول - فرار افسران

‌ماده 351 - افسراني كه در موقع صلح مدت غيبت آنها در خدمت از بيست روز متوالي تجاوز نموده و براي غيبت خود عذر موجهي نداشته باشند‌فراري محسوب و به كيفرهاي مشروحه پايين محكوم مي‌شوند:
1 - در صورتي كه مدت فرار در داخله شش ماه يا كمتر باشد به حبس عادي از شش ماه تا دو سال.
2 - چنانچه مدت فرار در داخله از شش ماه تجاوز نمايد يا اينكه مرتكب به خارجه فرار كرده باشد (‌ولو اينكه مدت فرار كمتر از شش ماه باشد) به‌اخراج از خدمت و دو سال تا چهار سال حبس با كار.
‌ماده 352 - افسراني كه در موقع جنگ يا بسيج بيش از پنج روز غيبت نموده و عذر موجهي نداشته باشند فراري محسوب و چنانچه فرار از‌سربازخانه يا محل مأموريت يا مرخصي باشد چهار تا ده سال حبس با كار و در صورتي كه از ميدان جنگ باشد به اعدام محكوم خواهند شد.
‌ماده 353 - افسراني كه در مأموريت يا مرخصي در داخله كشور يا در خارجه هستند چنانچه پس از خاتمه مأموريت يا مرخصي و يا پس از احضار‌در حين مأموريت به فاصله بيست روز در زمان صلح و پنج روز در زمان جنگ (‌يا بسيج) از تاريخ احضار خود را به قسمت‌هاي مربوطه در داخله و به‌سفارتخانه‌ها يا كنسولگريهاي ايران يا نمايندگان مجاز دولت شاهنشاهي در خارجه معرفي ننمايند و عذر موجهي نداشته باشند فراري شناخته شده و بر‌حسب مورد مشمول مقررات مواد 351 و 352 خواهند بود.
‌ماده 354 - افسراني كه در موقع جنگ يا بسيج در مأموريت و مرخصي بوده و بدون اجازه تأخير نموده ولي قبل از خاتمه جنگ شخصاً در قسمت‌مربوطه حاضر شوند بلافاصله به جبهه اعزام و هر گاه خدمات آنها در جبهه جنگ رضايت‌بخش باشد بر طبق پيشنهاد قسمت مربوطه يا دادگاه نظامي‌پس از تصويب بزرگ ارتشتاران فرمانده از كيفر معاف خواهند شد.
‌ماده 355 - مقررات مواد 351 و 354 اين قانون شامل افسران وظيفه زير پرچم و احتياط و ذخيره نيز خواهد بود به علاوه در موقع احضار تعليماتي‌چنانچه بدون عذر موجه بيش از پنج روز تأخير نموده باشند مطابق دو برابر ايام غيبت و تأخير محكوم به اضافه خدمت خواهند بود.

‌مبحث دوم - فرار افراد

‌ماده 356 - كليه استواران و گروهبانان و سرجوخه‌ها و سربازان و همرديفان آنها كه به طور ثابت در ارتش شاهنشاهي خدمت مي‌كنند در صورت‌عدم اطاعت و فرار مشمول مقررات پايين خواهند بود:
‌الف - در موقع صلح چنانچه مدت غيبت آنها در خدمت از پانزده روز متوالي تجاوز نمايد و عذر موجهي نداشته باشند فراري محسوب و پس از‌دستگيري به شش ماه تا سه سال حبس عادي محكوم خواهند شد.
ب - در موقع جنگ پنج روز غيبت فرار محسوب و چنانچه فرار از سربازخانه باشد مرتكبين به شش ماه الي پانزده سال حبس با كار و اگر در جبهه‌و خط آتش باشند به اعدام محكوم خواهند شد.
ج - در موقع جنگ و بسيج عمومي اشخاص فوق كه در مرخصي يا مأموريت داخله يا خارجه هستند و پس از احضار آنها بيش از ده روز بدون‌داشتن عذر موجه در معرفي خودشان به قسمت‌هاي مربوطه در داخله و به سفارتخانه‌ها و كنسولگريها و يا نمايندگان مجاز دولت شاهنشاهي در‌خارجه تأخير نمايند پس از دستگيري بلافاصله به جبهه اعزام و در خاتمه عمليات
جنگي به حبس با كار از دو تا پنج سال محكوم خواهند شد ولي‌چنانچه در حين جنگ ابراز رشادت فوق‌العاده نموده يا شديداً مجروح شده باشند و خدمات آنها رضايت‌بخش باشد ممكن است بر طبق پيشنهاد‌قسمت مربوطه از تنبيهات مقرره معاف گردند.
‌تبصره - در مورد استواران و گروهبانان و سرجوخه‌ها و سربازان و همرديفان فراري مذكور در اين ماده چنانچه شخصاً خود را براي انجام خدمت‌به قسمت مربوطه معرفي نمايند هر گاه در زمان جنگ باشد از كيفر فرار معاف خواهند بود و چنانچه در زمان صلح باشد كيفر آنها حداقل كيفر مذكور در‌بند الف اين ماده خواهد بود.
‌ماده 357 - نفرات ثابت (‌استواران و گروهبانان و سرجوخه‌ها و سربازان داوطلب و همرديفان آنها) كه فراري بوده و پس از خاتمه جنگ دستگير يا‌شخصاً حاضر شوند به محض محكوميت به خدمت آنها خاتمه داده شده و طبق تبصره دوم ماده 156 قانون نظام وظيفه به خدمات ساختماني و‌جاده‌سازي و امثال آن گمارده خواهند شد.
‌ماده 358 - در مورد غيبت و فرار سربازان وظيفه بر طبق مواد 155 الي 165 قانون خدمت نظام وظيفه مصوبه 29 خرداد ماه 1317 رفتار خواهد‌شد.
‌تبصره 1 - در مورد سربازان وظيفه فراري كه شخصاً خودشان را براي انجام خدمت به قسمت مربوطه معرفي نمايند به طريق پايين رفتار خواهد‌شد:
‌الف - هر گاه در زمان جنگ باشد از كيفر فرار معاف خواهند بود.
ب - چنانچه در زمان صلح باشد فقط به تجديد خدمت زير پرچم محكوم مي‌شوند.
‌تبصره 2 - از لحاظ اين ماده سربازان وظيفه و داوطلب وقتي فراري در زمان صلح محسوب مي‌شوند كه لااقل چهار ماه خدمت داشته و مقررات و‌تعليمات مقدماتي را فرا گرفته باشند و هر گاه قبل از اتمام چهار ماه اوليه خدمت مرتكب فرار شوند مشمول مقررات انضباطي خواهند بود.
‌ماده 359 - در مورد مشمولين نظام وظيفه كه در زمان جنگ يا بسيج پس از احضار آنها بيش از ده روز بدون داشتن عذر موجه در معرفي خودشان به‌قسمتهاي مربوطه در داخله و به سفارتخانه‌ها و كنسولگريها يا نمايندگان مجاز دولت شاهنشاهي در خارجه تأخير نمايند مطابق بند (ج) از ماده
356 اين‌قانون رفتار خواهد شد.
‌ماده 360 - عطف به بند (ج) از ماده 156 قانون خدمت نظام وظيفه افراد احتياط و ذخيره كه در موقع احضار تعليماتي زمان صلح تأخير نموده‌باشند فقط به دو برابر ايام غيبت از تاريخ احضار تا تاريخ دستگيري يا حضور محكوم به اضافه خدمت خواهند بود ولي چنانچه در زمان جنگ تأخير‌نمايند مطابق بند (ج) از ماده 356 اين قانون با آنها رفتار خواهد شد.
‌تبصره - سربازان و درجه‌داران وظيفه كه در طي مدت خدمت زير پرچم محكوم به حبس شده باشند مدت حبس آنها جزو مدت خدمت زير پرچم‌محسوب نخواهد شد.
‌ماده 361 - سربازان زير پرچم و احتياط و ذخيره و نفرات ثابت چنانچه در زمان صلح با اسلحه يا اسب فرار نمايند به دو سال تا شش سال حبس با‌كار محكوم خواهند شد و اگر فرار آنها با اسلحه يا اسب در زمان جنگ باشد اعم از اينكه فرار از سربازخانه يا جبهه باشد بر حسب مورد مشمول تبصره‌ماده 155 قانون نظام وظيفه خواهند بود.
‌ماده 362 - سربازان زير پرچم و احتياط و ذخيره و نفرات ثابت كه بدون اسلحه يا اسب به خارجه فرار نمايند به يك الي سه سال حبس عادي‌محكوم مي‌شوند و در صورتي كه فرار آنها به خارجه با اسلحه يا اسب باشد به سه الي دوازده سال حبس با كار محكوم خواهند شد.
‌ماده 363 - سربازان احتياط و ذخيره كه پس از احضار تعليماتي از سربازخانه مبادرت به فرار نمايند در صورتي كه فرار آنها بدون اسلحه باشد به‌شش ماه حبس با كار و چنانچه با اسلحه يا اسب فرار نمايند به دو سال تا شش سال حبس با كار محكوم خواهند شد.

مبحث سوم - فرار به طرف دشمن

‌ماده 364 - هر نظامي كه به طرف دشمن فرار نمايد محكوم به اعدام است.
‌مبحث چهارم - مقررات مشترك بين سه مبحث سابق
‌ماده 365 - فراري كه با تباني بين بيش از دو نفر نظامي به عمل آيد فرار با توطئه محسوب مي‌شود.
‌ماده 366 - رييس توطئه‌كنندگان براي فرار به خارجه محكوم به اعدام است رييس توطئه‌كنندگان براي فرار در داخله اگر استوار يا سرجوخه يا تابين‌باشد به حبس با كار از پنج سال تا ده سال محكوم مي‌شود و اگر افسر باشد به حبس دائم با كار محكوم است.
‌ماده 367 - هر نظامي كه سايرين را ترغيب به فرار نمايد يا فرار آنها را تسهيل كند بر حسب مورد به طوري كه در اين فصل مقرر است به همان كيفر‌مرتكب اصلي محكوم مي‌شود.
‌هر شخص غير نظامي يا غير همرديف نظامي كه نظاميان را ترغيب به فرار نمايد يا فرار آنها را تسهيل كند ولو اينكه منظور از اين ترغيب و تسهيل‌مساعدت با دشمنان يا ياغيان نباشد به حبس عادي از دو ماه تا سه سال محكوم مي‌شود.





برای دادن نظر، باید به صورت رایگان در سایت عضو شوید. [عضویت در سایت]



مشاوره حقوقی رایگان