بسم الله
 
EN

بازدیدها: 863

مقصران کلاهبرداري پيامکي در ايران

  1390/5/15
خلاصه: چند روزي است که برخي از شهروندان پيامک‌هايي مبني بر برنده شدن در قرعه‌کشي خودروي بانک دريافت مي‌کنند که تحت هيچ شرايطي صحت ندارد.
طي 2هفته گذشته برخي شهروندان پيامکي دريافت کرده‌اند که به آنان پيرامون برنده شدن يک دستگاه خودرو در قرعه‌کشي بانک تبريک گفته شده است. اين پيامک‌ها که از آن به‌عنوان شيوه جديد کلاهبرداري نام برده مي‌شود به‌دور از واقعيت است؛ بر اين اساس شهرونداني که پيامک تبريک به مناسبت پيروزي در قرعه‌کشي بانک دريافت مي‌کنند توجه داشته باشند که اين اقدام از سوي گروهي به قصد کلاهبرداري صورت مي‌گيرد. برخي بانک‌ها با صدور اطلاعيه‌هايي اعلام کرده‌اند که شيوه اعلام برنده شدن در قرعه‌کشي‌هاي بانکي اصلا براساس ارسال پيامک نبوده و براي تأييد برنده شدن مي‌توانند به وب سايت آن بانک مراجعه کنند.
معمولا هم شيوه کار به اين صورت است که پيامکي از سوي يک منبع ناشناس براي افراد ارسال شده و خبر برنده شدن يک خودرو يا گوشي تلفن يا سکه يا موارد ديگر به آنها داده شده است و براي کسب اطلاعات بيشتر، از آنها خواسته مي‌شود تا يکسري اطلاعات سجلي خود را براي فرستنده پيامک ارسال کنند و آدرس دقيق خود را نيز بنويسند. بعدا از آنها خواسته مي‌شود که براي طي مراحل اداري يا ارسال‌جايزه، مبلغ اندکي درحد 10 تا 15هزار تومان به يک شماره حساب واريز کنند. تا‌کنون از اين طريق در استان‌هاي مختلف کشور بيش از صدها ميليون‌تومان کلاهبرداري شده است. برخي ديگر از شيوه‌هاي کلاهبرداري پيامکي پيچيده‌تر بوده و مثلا فرد يا تيم کلاهبردار ابتدا يک آگهي در يک مجله درج کرده و از خوانندگان مي‌خواهند که پاسخ درست را به يک شماره ارسال کنند، بعد براي همه پاسخ‌دهندگان پيامکي ارسال کرده و به بهانه برنده شدن از آنها مي‌خواهند مبلغ 15هزار تومان به‌عنوان هزينه پستي به حساب آنها واريز کنند.
کلاهبرداران پيامکي‌گاهي شماره حساب بانکي و رمز اينترنتي افراد را درخواست کرده و از اين طريق ميليون‌ها تومان کلاهبرداري کرده‌اند. برخي نيز درخواست کرده‌اند کدهايي را به يک شماره خاص ارسال کنند و به اين ترتيب باقيمانده شارژ تلفن آنها را دزديده‌اند.شيوه‌هاي مذکور به قدري عجيب و غريب و باور نکردني است که انسان تعجب مي‌کند چگونه افراد زيادي گول اين روش‌هاي کلاهبرداري را خورده‌اند.
واقعيت اين است که پيشگيري از اين شيوه‌هاي کلاهبرداري بسيار ساده بوده و فقط به خاطر عدم‌اطلاع مردم از اين روش‌ها، موفق بوده است. اگر آموزش‌هاي عمومي درزمينه تلفن همراه در کشور گسترش يابد و شيوه‌هاي سوءاستفاده مجرمان از دارندگان تلفن همراه به آنها آموزش داده شود، کمتر در دام اينگونه تبهکاران مي‌افتند. مثلا برندگان خيالي چرا از خود سؤال نمي‌کنند که چگونه خبر‌دهنده از نام بانک، نام شعبه و مبلغ اندوخته وي خبر ندارد و اين اطلاعات را از برنده سؤال مي‌کند؟ يا اينکه چگونه در زمان غيرمعمول اين خبر اعلام شده است؟ يا اينکه چرا با پيامک و چرا با شماره‌اي فردي با او تماس گرفته شده نه با سامانه پيامکي بانک که معمولا از اپراتورهاي پيامک در کشور ارسال مي‌شود؟از سوي ديگر در اين ماجرا چند زاويه وجود دارد؛ يک‌سوي اين ماجرا کلاهبرداراني هستند که شماره حساب بانکي دارند.
مي‌دانيد که واريزي‌هاي با مبالغ اندک مثلا 10 هزار توماني يا 15 هزار توماني در فواصل زماني فشرده از طريق سامانه‌هاي تراکنشي بانکي قابل شناسايي و رديابي است. مثلا آيا نمي‌توان براي نرم‌افزارهاي بانکي، تعريف کرد که درصورتي که در يک محدوده زماني کوتاه هزاران تراکنش 10هزار توماني به حساب فرد انجام شد، هشدار بدهد و سيستم، صاحب حساب را شناسايي کند؟ آيا سامانه‌هاي پيامکي اپراتورهاي تلفن‌همراه که حتي قابليت تعريف کلمات کليدي براي بلوک کردن و هشدار دادن را دارند قابليت شناسايي مجرمان و کلاهبرداران پيامکي را ندارند؟ چگونه است که کلاهبرداران مي‌توانند با استفاده رسمي از شبکه مخابراتي و بانکي و حتي پستي کشور، دست به کلاهبرداري از ده‌ها و صدهاهزار شهروند بزنند اما اين سامانه‌هاي رسمي قادر به شناسايي و پيشگيري از آنها نباشند؟
مي دانيد که اغلب مردم گرفتار‌تر از اين هستند که بخواهند وقت و انرژي خود را صرف مراجعه به کلانتري، دادگاه، بانک و اين سازمان و آن اداره بکنند تا بخواهند 15 هزار توماني را که از دست داده‌اند جبران کنند. کلاهبرداران دقيقا از اين مسئله سوءاستفاده کرده و با کلاهبرداري‌هاي به ظاهر اندک، اندوخته‌هاي ميليوني و گاه ميلياردي مي‌اندوزند.ظاهرا سيستم بانکي کشور و دستگاه‌هاي مربوط، کاري جز هشدار دادن در قبال اين رخداد نکرده‌اند و البته اين ساده‌ترين اقدام است که هزينه‌اي در بر ندارد.پليس سايبري نيز که حدود چند ماه پيش در ايران رسما شکل گرفته، تا‌کنون در زمينه جلوگيري از اين شيوه کلاهبرداري اقدام درخور‌توجهي انجام نداده است؛ البته اقدام درخور توجه با دستگيري متهمان بعد از ميلياردها تومان کلاهبرداري و هشدار به مردم تفاوت دارد. همچنين دستگاه قضايي که نخستين وظيفه‌‌اش طبق قانون اساسي پيشگيري از جرم است در اين زمينه کار قابل ارائه‌اي صورت نداده است.
همه اينها در شرايطي است که هنوز در ايران شيوه تراکنش اينترنتي در بانک‌ها چندان رايج نشده و در آينده نزديک با گسترش اين روش‌هاي انتقال وجه مي‌توان پيش‌بيني کرد که موج سهمگيني از کلاهبرداري‌هاي اينترنتي در فضاي سايبر ايراني به وجود آيد. حتي همين الان هم ايرانياني هستند که به‌رغم همه مشکلات دسترسي به کارت‌هاي اعتباري بين‌المللي، در دام کلاهبرداراني اي‌ميلي مي‌افتند که بدون اينکه در مسابقه‌اي شرکت کرده باشند، آنها را برنده فلان جايزه بزرگ و اغوا‌کننده اعلام مي‌کنند؛ يعني از هزار راه مشکل، هزينه‌هايي را به حساب کلاهبرداران بين‌المللي واريز مي‌کنند، به اميد واهي دريافت يک جايزه بزرگ چند ميليون دلاري؛ مالباختگاني که هيچ آمار رسمي از آنها در دست نيست و دست آنها نيز از زمين و آسمان کوتاه است. به راستي اشکال کار کجاست؟ آيا فکر نمي‌کنيم که به موازارت رشد و توسعه فناوري‌هاي جديد مانند تلفن همراه و اينترنت، فرهنگ استفاده از اين ابزارها در ايران آموزش داده نشده است؟ آيا متوليان فرهنگي کشور، رسانه‌ها و دستگاه‌هاي متولي فناوري اطلاعات، در اين زمينه خود را مقصر مي‌دانند؟





برای دادن نظر، باید به صورت رایگان در سایت عضو شوید. [عضویت در سایت]



مشاوره حقوقی رایگان