بسم الله
 
EN

بازدیدها: 1,082

رابطه حجاب با اصل آزادي-قسمت اول

  1390/11/14
خلاصه: رابطه حجاب با اصل آزادي-قسمت اول
پوشيده بودن زن در حدودي که اسلام معين کرده ، نه تنها موجب کاهش حيثيت اجتماعي او نيست بلکه موجب کرامت و احترام بيشتر زن مي گردد.
برخي بر اين گمان هستند که حجاب موجب سلب حق آزادي که حق طبيعي بشر است مي شود و نوعي توهين به حيثيت انساني زن به شمار مي رود. آنها مي گويند: احترام به حيثيت و شرف انساني يکي از موارد اعلاميه جهاني حقوق بشر است. هر انساني چه زن و چه مرد مي تواند آزاد باشد، حال تابع هر مذهبي باشد.
اجبار زنان به داشتن حجاب و محدود ساختن آنان، بي اعتنايي به حق آزادي ايشان و اهانت به حيثيت انساني آن و در واقع ظلم فاحش به اوست! زن را اسير و زنداني کردن به هيچ وجه نبايد واقع شود و اين ظلم است و بايد از ميان برود.
پاسخ شبهه:
دراسلام محبوس ساختن واسير کردن زن وجود ندارد. حجاب در اسلام يک وظيفه است که بر عهده زن نهاده شده است که در برخورد با نامحرم بايد کيفيت خاصي از پوشيدن توسط زن مراعات شود. اين وظيفه از جانب مرد به زن تحميل نمي شود؛ همچنين با حيثيت و کرامت زن منافاتي ندارد؛ نيز تجاوز به حقوق او نيست و با حقوق طبيعي که خدا براي زن مقرّر کرده، در تضاد نمي باشد.
اگر رعايت پاره اي مصالح اجتماعي، زن يا مرد را مقيّد سازد که روش خاصي را در پيش بگيرند و طوري عمل کنند که آرامش ديگران را بر هم نزنند و تعادل اخلاقي را از بين نبرند، چنين مطلبي زنداني کردن يا بردگي نيست و منافي حيثيت زن و نفي آزادي وي نمي باشد. در کشورهاي متمدن جهان نيز يک سري محدوديت ها وجود دارد مثلاً اگر مردي پا برهنه يا با لباس خواب از خانه خارج شود و حتي اگر با پيژامه بيرون آيد، پليس او را منع کرده و به عنوان عمل خلاف حيثيت اجتماعي وي را جلب و زنداني مي کند.
پس هنگامي که مصالح اخلاقي و اجتماعي، افراد را ملزم مي کند در معاشرت اسلوب خاصي را رعايت کنند مثلاً با لباس کامل بيرون بيايند، چنين چيزي نه بردگي است و نه زنداني کردن و نه ضد حيثيت انساني است، چنان که ظلم و ضد عقل نيست.
پوشيده بودن زن در حدودي که اسلام معين کرده، نه تنها موجب کاهش حيثيت اجتماعي او نيست بلکه موجب کرامت و احترام بيشتر زن مي گردد زيرا او را از تعرض افراد فاقد اخلاق مصون نگه مي دارد.
شرافت زن اقتضا مي کند هنگامي که از خانه خارج مي شود، متين و باوقار راه برود، نيز پوشش او به گونه اي باشد که موجب تحريک و تهييج ديگران نشود و عملاً مرد را به انحراف دعوت نکند. نبايد زن به سخن گفتنش آهنگ خاصي بدهد که بيماردلان در او طمع کنند.
اسلام به زنان مي گويد دو مسئله را رعايت کنيد تا ايمن باشيد:
1ـ پوشيده باشيد.
2ـ به گونه اي راه نرويد و سخن نگوييد که تحريک آميز باشد.(4)
دستورها، به مصلحت زن است تا با امنيت بيشتر از خانه خارج شده و به آنجا برگردد.




نويسنده:فاطمه سادات باقي پور





برای دادن نظر، باید به صورت رایگان در سایت عضو شوید. [عضویت در سایت]



مشاوره حقوقی رایگان