بسم الله
 
EN

بازدیدها: 1,515

نشوز در عقد ازدواج

  1390/11/9
خلاصه: نشوز در عقد ازدواج
مقدمه : ازدواج وتاسيس کانون زندگي مشترک خانوادگي يکي از بهترين و مهمترين رسوم اجتماعي انسان هاست که از فطرت و آفرينش ويژه آن ها مايه ميگيرد واين صورت فطري درانسان به وديعه نهاده شده است که به واسطه عقد نکاح محقق مي شود. به موجب عقد نکاح ، زن ومرد داراي حقوق وتکاليفي مي شوند ؛ نظير حسن معاشرت بايکديگر ، سکونت مشترک ، وفاداري و رفتاري مناسب براي تربيت فرزندان و مواردي از اين قبيل .
تمکين (اطاعت کردن ) بر دونوع است .
نخستين تمکين عام که کليه وظايف همسري معموله نسبت به شوهر و فرزندان و مديريت در امور خانه را شامل مي شود ودوم تمکين خاص که صرفاً به وظايف زناشويي و تمتع جنسي محدود مي گردد.
نفقه به عهده مرد است که بايد درقبال تمکين زن به او پرداخته شود و در صورت عدم تمکين زن ، به استثناي مواردي که از نظر شرعي عذر مواجه تلقي مي شود، به سبب نشوز يا نافرماني ، زن مستحق نفقه نيست .

طرح بحث : رعايت حدود و ملاک تمکين ، به اوضاع و احوال عرفي خاص آن جامعه بستگي دارد عناويني چون تحصيلات ، سن ، بافت فرهنگي و قوميتي که متعارف بارفتارانساني باشد ، را نيز بايد مورد ملاحظه قرارداد.
همچنين در نوع تمکين خاص نيز نبايد با نگاه يکسويه وافراطي داوري کرد و مي بايست حالات وشرايط و احساسات جسمي و روحي زن را در روابط عاطفي و جنسي در نظر گرفت .
انچه مسلم است اين که قانونگذار نيز موارد نشوز را خارج از اين ملاحضات نمي داند .
دادگاه مي تواند بناب رتقاضاي مرد و تحقيق وبررسي موارد امتناع زن ، در صورت ثبوت نشوز ، حکم الزام به تمکين را از ناحيه زن صادر کند ولي شايد موارد اجرايي اين حکم ممکن نباشد ، چرا که به واقع ، اجبار به ادامه زندگي واطاعت و همبستري بي چون وچرا ، قدرت اجرايي ندارد . بنابراين تنها اثر حقوقي دعوي تمکين ، همانا محروم ساختن زن از دريافت نفقه است.
پرسشي که به ذهن متبادر مي شود امکان الزام به تمکين مرد از جانب زن است و اين که آيا زني در شرايط مشابه مي تواند از دادگاه تقاضاي الزام برتمکين شوهر خود را که مدتي است او و فرزندانش را بلاتکليف رها کرده است ، بنمايد ؟
تحليل موضوع : ادعاي نشوز از جانب مرد بايد در دادگاه اثبات شود و شوهر براي امتناع از پرداخت نفقه خود به دليل عدم ترک تمکين همسر خود دلايلي موجه ارائه دهد. صرف ادعاي ترک خانه و يا ترک همبستري بدون درنظرداشتن علت وسرمنشاء داخلي آن ، نبايد به آساني موجبات ناشزه بودن زن را فراهم آورد . چه بسا ضرورت ترک خانه به دلايلي چون ترس از وقوع خشونت جسمي يا روحي به زن فرزندان باشد و از عواقب بعدي بسيار وخيم تر جلوگيري نمايد .حفظ حرمت زوجين ، پرهيز از هرگونه خشونت فيزيکي وکلامي يا عاطفي (که مي تواند منجر به لطمات و حوادثي ناگوار وغير قابل جبران شود) وجود بيماري جنسي و رواني از جمله مواردي براي جواز خروج اجباري از خانه به شمار آيد که بايد مورد ملاحضه و دقت نظر قرارگيرد.
بنا به مراتب مذکور نشوز مقابل تمکين واطاعت زن از شوهر است زني که بدون مانع مشروع از اداي وظايف زوجيت امتناع مي کند، ناشزه ناميده مي شود . درصورت اختلاف زن وشوهر در تمکين و نشوز ، اصل تمکين است و مرد بايد ناسازگاري زن را اثبات کند.





برای دادن نظر، باید به صورت رایگان در سایت عضو شوید. [عضویت در سایت]



مشاوره حقوقی رایگان