بسم الله
 
EN

بازدیدها: 1,854

قوانين اشتغال زنان در دنيا-قسمت سوم

  1390/7/15
خلاصه: قوانين اشتغال زنان در دنيا-قسمت سوم
2-3-1-2) تبعيض براي مصلحت زن
ماده 26: «اشتغال زنان در کار شبانه در همه کار‌هاي مکانيکي يا دستي بين ساعت 8 شب تا 5 صبح، در شش ماه اول سال و بين ساعت 7 شب تا 6 صبح در شش ماه دوم سال ممنوع است».
ماده 27: «اشتغال زنان در همه شغل‌ها و کار‌هاي که در ضميمه (قانون) آمده، ممنوع است». اين مشاغل، اعمالي است که براي سلامتي ضرر دارد و زن را تهديد مي‌کند، مثل ساخت مواد شيميايي و...
ماده 28: «همه زنان شاغل در جميع دفعاتي که در اين، قانون آمده است حق دارند از مرخصي چهل روزه براي ولادت طفل استفاده کنند، اين چهل روز مقدم بر ولادت است و همين مدت هم پس از تولد طفل از تاريخي که طبيب احتمال تولد طفل را مي‌دهد. براي کارفرما ممنوع است که زنان را قبل از انقضاء مدت 30 روز از تاريخ وضع حمل بکار گيرد».
ماده 29ق: « به زن شاغل در مدت مرخصي زايمان اجرت کامل داده مي‌شود. زن مي‌تواند از مرخصي چهل روزه زايمان با حقوق استفاده کند، همچنين مي‌تواند درخواست تقاضاي اجرت مدت مرخصي سالانه عادي را به کارفرما بدهد. اخراج يا تهديد به اخراج در طول مدت مرخصي زايمان ممنوع است؛ مگر اينکه ثابت شود در محل ديگري در اين مدت استخدام شده ‌است».
ماده 30: «هر کسي بر خلاف مواد فوق عمل کند، مسئوليت کيفري خواهد داشت».
ماده 34: «هرگاه ساعت کار براي مردان از 6 ساعت و براي زنان از 5 ساعت بيشتر شود کارفرما بايد وقت استراحتي را براي کارگران قرار دهد و جايز نيست اين استراحت از يک ساعت کمتر باشد».
ماده 52 : «اخطار به انصراف از خدمت در دو حالت موجه نمي باشد:
ـ زن باردار از ماه پنجم حاملگي؛
ـ زني که در مرخصي زايمان باشد».
ماده 59: «زن کارگر که ناگزير از ترک خدمت به سبب ازدواج مي‌شود به شرط اينکه اخطار موضوع ماده 13 را در مدت معين تقديم کرده و بيشتر از يک سال سابقه کار داشته باشد، تعويض و جايگزين نمي‌شود، مگر بعد از اينکه ازدواج وي قطعي شود».
3) حقوق کار زنان در کشور مصر
قاعده و ضابطه قانون کار زنان در مصر بر اساس تعدادي از نصوص قانوني تعيين مي‌شود. اين قوانين عبارتند از: قانون نظام کارکنان دولت مصوب 1978، قانون کار 1981 و قانون اطفال 1996(حقوق المرأه السياسيه و الانسانيه في التشريعات المصريه، 2001: صص313-310).
1-3) قانون زنان
تأکيد قوانين بر اين است که کارکنان اعم از مردان و زنان در برابر آن مساوي مي‌باشند. چنانکه در ماده 11 اين قانون آمده: «بايد دولت موافقت بين ضروريات زندگي خانوادگي زنان و شخصيت اجتماعي آنان را مورد ملاحظه قرار دهد و تساوي بين زن و مرد را در ميادين زندگي سياسي، اجتماعي، فرهنگي و اقتصادي تا جايي که اخلالي به احکام و شريعت اسلامي نرسد، تأمين نمايد».
1-1-3) قانون نظام کارکنان دولت
در اين قانون حقوق و وظايف زنان با مردان مساوي است، اما برخي از قوانين مربوط به زنان با توجه به وظيفه دولت در جمع بين تکاليف خانوادگي زنان و وظايف اجتماعي آنان، وضع شده‌ است:
ماده 71: «زنان مي‌توانند در موعد زايمان به مدت 3 ماه پس از وضع حمل از مرخصي با حقوق استفاده نمايند. اين مجوز در دوره کارمندي سه مرتبه قابل تکرار است».
ماده 70: «زنان مي‌توانند براي نگه داري از فرزندان خردسال و کودک خود از مرخصي بدون حقوق استفاده نمايند، مدت اين مرخصي در مجموع نبايد از دو سال تجاوز کند و در طول مدت خدمت سه مرتبه قابل استفاده است».
ماده 72: «اداره مي‌تواند (تحت شرايط خاصي) مدت زمان روزانه خدمت زنان شاغل را به نصف تبديل نمايد و در اين حالت از نصف حقوق و نصف مرخصي‌هاي استحقاقي و استعلاجي برخوردار مي‌شود».
2-1-3) قانون کار
قانون کار کشور مصر مساوات بين حقوق زن و مرد را تأکيد مي‌نمايد. برخي از اين قوانين بيان مي‌شود:‌
ماده 151: «در صورتي که اخلالي به ديگر احکام و قوانين وارد نشود، زنان شاغل با مردان در تمام موارد قانوني تنظيم شده بدون هيچ امتيازي برابرند».
ماده 152: «اشتغال زنان در فاصله زماني بين ساعت8 شب تا 7 صبح غير از موارد استثنائي ممنوع مي‌باشد».
ماده 153: «اشتغال زنان در کارهايي که مضر به سلامت يا اخلاق آنان باشد؛ همچنين اعمال سنگين يا ديگر مشاغلي که وزير کار آنها را تعيين نمود، ممنوع مي‌باشد».
ماده 154: «زنان شاغل حق برخورداري از مرخصي دوران زايمان در صورتي که مدت شش ماه از دوره خدمت آنها سپري شده باشد، به مدت پنجاه روز با حقوق کامل دارند، اين امتياز براي سه مرتبه در طول خدمت قابل تمديد است».
ماده 155: «زنان شاغلي که کودکان شيرخوار دارند، در فواصلي از کار روزانه خود مي‌توانند (با شرايط خاص) جهت شيردادن فرزندان خود وقت بگذراند؛ اين فاصله زماني از ساعات کار آنان محسوب مي‌شود و از حقوق آنان کسر نمي‌شود».
ماده 156: «مؤسساتي که تعداد کارکنان آنها بيش از پنجاه نفر است، زن شاغل مي‌تواند به مدت کمتر از يک سال از مرخصي بدون حقوق براي نگه‌داري از طفل خويش استفاده نمايد. اين مرخصي در طول خدمت براي سه مرتبه قابل تمديد است».
ماده 158: «کار فرماياني که بيش از صد نفر مستخدم زن دارند و تمامي آنها در يک مکان مشغول به کار هستند، بايد مکاني با عنوان دارالحضانه جهت سرپرستي و پرورش کودکان در طول مدت اشتغال (روزانه يا شبانه) تأمين نمايد. اگر مؤسسه‌هاي که کمتر از صد مستخدم دارند، بايد به طور اشتراکي با ديگر مؤسسه‌ها چنين مکاني را براي زنان شاغل و فرزندان آنان تأمين نمايند».





برای دادن نظر، باید به صورت رایگان در سایت عضو شوید. [عضویت در سایت]



مشاوره حقوقی رایگان