بسم الله
 
EN

بازدیدها: 879

متن کامل منشور ملل متحد و اساسنامه ديوان بين المللي دادگستري-قسمت چهارم

  1390/11/4
خلاصه: متن کامل منشور ملل متحد و اساسنامه ديوان بين المللي دادگستري-قسمت چهارم
فصل ششم
حل و فصل مسالمت آميز اختلافات
ماده 33-1- طرفين هر اختلاف که ادامه آن متحمل است حفظ صلح و امنيت بين‌المللي را به خطر اندازد بايد قبل از هر چيز از طريق مذاکره – ميانجيگري – سازش – داوري – رسيدگي قضايي و توسل به موسسات يا ترتيبات منطقه‌اي يا ساير وسائل مسالمت‌آميز بنابه انتخاب خود راه حل آن را جستجو نمايند.
2- شوراي امنيت در صورت اقتضا از طرفين اختلاف خواهد خواست که اختلافات خود را با شيوه‌هاي مزبور حل و فصل نمايند.

ماده 34- شوراي امنيت مي‌تواند هر اختلاف يا وضعيتي را که ممکن است منجر به يک اصطکاک بين‌المللي گردد يا اختلافي ايجاد نمايد مورد رسيدگي قرار دهد بدين منظور که تعيين نمايد آيا محتمل است ادامه اختلاف يا وضعت مزبور حفظ صلح و امنيت بين‌المللي را به خطر بياندازد.
ماده 35-1- هر عضو ملل متحد مي‌تواند توجه شوراي امنيت يا مجمع عمومي را به هر اختلاف يا وضعيتي از آنگونه که در ماده 34 بدان اشاره شده است جلب نمايد.
2- هر کشوري که عضو ملل متحد نيست مي‌تواند توجه شوراي امنيت يا مجمع عمومي را به اختلافي که خود در آن درگير استجلب نمايد مشروط بر اينکه در مورد اختلاف مزبور قبلاً تعهدات مربوط به حل و فصل مسالمت‌آميز مقرر در اين منشور را قبول نمايد.
3- اقدامات مجمع عمومي در خصوص اموري که به موجب اين ماده توجه مجمع بدان معطوف مي‌گردد تابع مقررات مواد 11 و 12 است.
ماده 36-1- شوراي امنيت مي‌تواند در هر مرحله از اختلافي از آنگونه که در ماده 33 بدان اشاره شده است يا در هر وضعيت شبيه به آن، روشها يا ترتيب‌هاي حل و فصل مناسب توسيه نمايد.
2- شوراي امنيت ملزم است روشهايي را که طرفين دعوي خود قبلاً براي حل و فصل اختلاف قبول کرده‌اند مورد توجه قرار دهد.
3- شوراي امنيت در توصيه‌هايي که به موجب اين ماده مي‌کند بايد همچنين در نظر داشته باشد که اختلافات قضايي بايد بطور کلي توسط طرفين دعوي بر طبق مقررات اساسنامه ديوان بين‌المللي دادگستري به ديوان مزبور رجوع گردد.
ماده 37-1- در صورتيکه طرفهاي اختلافي از آنگونه که در ماده 33 بدان اشاره شده است نتوانند آن را به وسايل مذکور در ماده مزبور حل و فصل کنند بايد آن را به شوراي امنيت ارجاع نمايند.
2- هرگاه شوراي امنيت تشخيص دهد که دوام يک اختلاف در واقع محتمل است حفظ صلح و امنيت بين‌المللي را به خطر اندازد بايد تصميم بگيرد که بر طبق ماده 36 عمل کند يا شرايطي را که براي حل و فصل مناسب تشخيص مي‌دهد توصيه نمايد.
ماده 38- در صورتيکه کليه طرفهاي هر اختلاف درخواست نمايند، شوراي امنيت مي‌تواند به منظور حل مسالمت‌آميز اختلاف مزبور به طرفهاي اختلاف توصيه‌هايي بنمايد بدون اينکه به اين ترتيب به مقررات مواد 33 الي 37 لطمه‌اي وارد آيد.
فصل هفتم – اقدام در موارد تهديد
عليه صلح – نقض صلح و اعمال تجاوز

ماده 39- شوراي امنيت وجود هرگونه تهديد عليه صلح – نقض صلح – يا عمل تجاوز را احراز و توصيه‌هايي خواهد نمود يا تصميم خواهد گرفت که براي حفظ يا اعاده صلح و امنيت بين‌المللي به چه اقداماتي برطبق مواد 41 و 42 بايد مبادرت شود.

ماده 40- به منظور جلوگيري از وخامت وضعيت، شوراي امنيت مي‌تواند قبل از آنکه بر طبق ماده 39 توصيه‌هايي بنمايد يا درباره اقداماتي که بايد معمول گردد تصميم بگيرد. از طرفهاي ذينفع بخواهد اقدامات موقتي را که شوراي امنيت ضوروي يا مطلوب تشخيص مي‌دهد انجام دهند. اقدامات موقتي مذکور به حقوق يا ادعاها يا موقعيت طرفهاي ذينفع لطمه‌اي وارد نخواهد کرد شوراي امنيت تخلف در اجراي اقدامات موقتي را چنانکه بايد و شايد در نظر خواهد گرفت.
ماده 41- شوراي امنيت مي‌تواند تصميم بگيرد که براي اجراي تصميمات آن شورا مبادرت به چه اقداماتي که متضمن به کارگيري نيوري مسلح نباشد لازم است و مي‌تواند از اعضاي ملل متحد بخواهد که به اين قبيل اقدامات مبادرت ورزند اين اقدامات ممکن است شامل متوقف ساختن تمام يا قسمتي از روابط اقتصادي و ارتباطات راه‌آهن – دريايي – هوايي – پستي – تلگرافي – راديويي و ساير وسائل ارتباطي و قطع روابط سياسي باشد.
ماده 42- در صورتيکه شوراي امنيت تشخيص دهد که اقدامات پيش‌بيني شده در ماده 41 کافي نخواهد بود يا ثابت شده باشد که کافي نيست مي‌تواند به وسيله نيروهاي هوايي – دريايي يا زميني به اقدامي که براي حفظ يا اعاده صلح و امنيت بين‌المللي ضروري است مبادرت کند. اين اقدام ممکن است مشتمل بر تظاهرات و محاصره و ساير عمليات نيروهاي هوايي – دريايي يا زميني اعضاي ملل متحد باشد.
ماده 43-1- کليه اعضاي ملل متحد به منظور شرکت در حفظ صلح و امنيت بين‌المللي متعهد مي‌شوند که نيروهاي مسلح و تسهيلات منجمله حق عبور لازم براي حفظ صلح و امنيت بين‌المللي را بنابه درخواست شوراي امنيت و بر طبق موافقتنامه يا موافقت‌هاي خاص در اختيار آن شورا قرار دهند.
2- موفقتنامه يا موافقتنامه‌هاي مذکور تعداد و نوع نيروها، درجه آمادگي و قرارگاه عمومي آنها و ماهيت تسهيلات و کمک‌هايي را که بايد ارائه گردد، معين مي‌نمايد.
3- مذاکرات مربوط به موافقتنامه يا موافقتنامه‌هاي مزبور به ابتکار شوراي امنيت هرچه زودتر صورت خواهد گرفت. اين موفقتنامه‌ها بين‌شوراي امنيت و اعضاء يا بين شوراي امنيت و گروه‌هايي از اعضا منعقد خواهد گرديد و کشورهاي امضا کننده بايد آن را بر طبق مقررات قوانين اساسي خود تصويب نمايند.
ماده 44- هرگاه شوراي امنيت تصميم به استفاده نيرو بگيرد قبل از آنکه از عضوي که در شورا نماينده ندارد درخواست تدارک نيروهاي مسلح براي انجام تعهدات متقبله به موجب ماده 43 بنمايد، بايد عضو مزبور را در صورت تمايل خود آن عضو به شرکت در تصميمات شوراي امنيت مربوط به استفاده از قسمت‌هايي از نيروهاي مسلح آن عضو دعوت نمايد.
ماده 45- براي اينکه سازمان ملل متحد قادر به انجام اقدامات فوري نظامي باشد اعضاء بايد قسمتهايي از نيروي هوايي خود را به طوريکه قابل استفاده فوري براي عمليات اجرايي دسته جمعي بين‌المللي باشد، آماده نگهدارند. مقدار و درجه آمادگي اين قسمتها و طرحهاي عمليات دسته جمعي آنان در حدود مقرر در موافقت‌نامه يا موافقت‌نامه‌هاي مخصوص اشاره شده در ماده 43 توسط شوراي امنيت و با کميته ستاد نظامي تعيين خواهد شد.
ماده 46- طرحهاي به کارگيري نيروي مسلح را شوراي امنيت با کمک کميته ستاد نظامي تنظيم مي‌کند.
ماده 47-1- براي راهنمايي و کمک به شوراي امنيت درباره کليه مسائل مربوط به نيازمنديهاي نظامي شوراي امنيت براي حفظ صلح و امنيت بين‌المللي و همچنين براي به کارگيري و فرماندهي نيروهاي مسلحي که در اختيار شورا قرارداده شده و تنظيم تسليحات و خلع سلاح احتمالي يک کميته ستاد نظامي تاسيس مي‌شود.
2- کميته ستاد نظامي مرکب خواهد بود از روساي ستاد اعضاي دائم شورا ي امنيت يا نمايندگان آنها هرگاه حسن اجراي وظايف کميته ستاد نظامي شرکت عضوي از اعضاي ملل متحد را که در کميته نماينده دائم ندارد ايجاد نمايد آن عضو از طرف کميته ستاد نظامي براي شرکت در کارها دعوت خواهد شد.
3- کميته ستاد نظامي تحت نظر شوراي امنيت مسئول هدايت سوق‌الجيشي هر يک از نيروهاي مسلحي که در اختيار شورا قرار داده شده خواهد بود. موضوعات مربوط به فرماندهي اينگونه نيروها بعداً ترتيب داده خواهد شد.
5- کميته ستاد نظامي مي‌تواند با اجازه شوراي امنيت و پس از مشورت با سازمانهاي منطقه‌اي مناسب کميته‌هاي فرعي منطقه‌اي تاسيس نمايد.
ماده 48-1- براي اجراي تصميمات شوراي امنيت جهت حفظ صلح و امنيت بين‌المللي همه يا بعضي از اعضاي ملل متحد به تشخيص شوراي امنيت اقدام لازم معمول خواهند داشت.
2- اعضاي ملل متحد مستقيماً و به وسيله اقدامات خود در سازمانهاي بين‌المللي مربوط که عضو آن هستند تصميمات مذکور را اجرا خواهند کرد.
ماده 49- اعضاي ملل متحد در دادن کمک متقابل به يکديگر براي اجراي تصميمات متخذه از طرف شوراي امنيت تشريک مساعي خواهند کرد.
ماده 50- هرگاه شوراي امنيت اقدامات احتياطي يا قهري عليه کشوري معمول دارد هر کشور ديگر که خود را مواجه با مشکلات اقتصادي خاصي ناشي از اجراي آن اقدامات بيابد اعم از اينکه عضو ملل متحد باشد يا نه حق خواهد داشت در مورد حل آن مشکلات با شوراي امنيت مشورت نمايد.
ماده 51- در صورت وقوع جمله مسلحانه عليه يک عضو ملل متحد تا زمانيکه شوراي امنيت اقدام لازم برا ي حفظ صلح و امنيت بين‌المللي را به عمل آورد هيچيک از مقررات اين منشور به حق ذاتي دفاع از خود خواه فردي يا دسته جمعي لطمه‌اي وارد نخواهد کرد. اعضاء بايد اقداماتي را که در اعمال اين حق دفاع از خود به عمل مي‌آورند فوراً به شوراي امنيت گزارش دهند. اين اقدامات به هيچ وجه در اختيار و مسئوليتي که شوراي امنيت بر طبق اين منشور دارد و به موجب آن براي حفظ و اعاده صلح و امنيت بين‌المللي و در هر موقع که ضروري تشخيص دهد اقدام لازم به عمل خواهد آورد تاثيري نخواهد داشت.


مشاوره حقوقی رایگان