بسم الله
 
EN

بازدیدها: 935

بازتاب حقوق انسان در قرآن کريم-قسمت دوم

  1390/10/5
خلاصه: بازتاب حقوق انسان در قرآن کريم-قسمت دوم
سال اول بعثت:
در اين سال پانزده سوره کامل و ناقص بر پيامبرصلى الله عليه وآله وسلم نازل شدند که به ترتيب عبارتند از:
علق، مدثر، عصر، ذاريات، تکاثر، طور، اخلاص، غاشيه، طارق، انفطار، شمس، کوثر، اعلى، بروج و تکوير. نخستين حق مطرح شده در اين سوره‏ها عبارتست از:
1) حق حيات عمومى
مردم بيش و پيش از هر حقى پس از به دنيا آمدن حق تداوم حيات دارند و بايد از زندگى برخوردار شوند و کسى يا گروهى مجاز نيست تا اين حق اوليه را که مادر، پايه و اساس ديگر حقوق انسانى است از آن‏ها سلب نمايد.
در چهاردهمين سوره (بروج) آياتى چنين نازل شده است:
«قتل اصحاب الاخدود × النار ذات الوقود × اذهم عليها قعود × و هم على ما يفعلون بالمؤمنين شهود × و ما نقموا منهم الاّ ان يؤمنوا بالله العزير الحميد»
در اين تصوير گودال‏هاى پر از آتش ترسيم شده که گروهى در حال سوخته شدن هستند و گروهى ديگر بر لب گودال‏ها در حال تماشاى آنانند از گروه اول به عنوان مؤمنان ياد شده است اما لقبى براى گروه دوم نيامده است.
در منابع تاريخى داستان ذونواس پادشاه يهودى يمنى در سده چهارم ميلادى ذکر شده که چگونه به انتقام‏گيرى از مسيحيان پرداخت و مؤمنان مسيحى را دسته دسته در گودال‏هاى پر از آتش افکند و ايشان را زنده زنده سوزاند.1
لحن تأسف‏بار آيات الهى از حق حيات و زندگى گروهى از انسان‏هاى مؤمن ياد مى‏کند که تنها به جرم ابراز عقيده خويش به خداوند، در آتش سوزانده شدند.
نکته جالب آن که اين واقعه در يمن رخ داده که منطقه‏اى بيرون از حجاز و نزديک‏ترين جايى است که هم ارتباط اعراب با آن‏جا زياد بوده و هم اين داستان براى آن‏ها مشهور بوده است. و قرآن در سده هفتم ميلادى از ماجرايى تاريخى در سيصد سال قبل از خود راجع به حق حيات گروهى از مردم ياد کرده است.
در پانزدهمين و آخرين سوره‏اى که در سال اول بعثت نازل شده (تکوير) بار ديگر خداوند به بهانه برپايى قيامت، که ويژگى بارز آن رسيدگى به حقوق انسانى و اجراى عدالت است از حق حيات دخترانى که در ميان خود اعراب زنده به گور شدند سخن گفته «واذا الموؤدة سئلت»
اين پرسش کوتاه از سنت و رسمى زشت، پرسش از واقعيت تاريخى است که در ميان اعراب ولو در ميان بعضى از آن‏ها وجود داشته و قرآن کريم با طرح آن، علاوه بر پرداختن به يک واقعيت زندگى اجتماعى اعراب، نشان مى‏دهد که هر انسانى که به دنيا آمد حق حيات دارد چه مؤمنان مسيحى سيصد سال پيش از اين، چه دختران تازه به دنيا آمده در جامعه عربى! منطق تازه اين دين حمايت از حق حيات يکسان براى عموم مردمان در همه رده‏هاى سنى و با همه تفاوت‏هاى جنسى و فکرى و منطقه‏اى ميان آنان است.
به اين ترتيب نومسلمانان در حالى سال نخست بعثت را به پايان مى‏برند که با اصلى‏ترين حق فردى و اجتماعى انسان که همان حق برخوردارى و بهره‏بردارى از زندگى است آشنا شده و لزوم احترام به آن را دريافته‏اند. گستردگى اين حق چنان است که هيچ گروهى به دليل عنوان‏ها و مناصب و نسبت‏هاى خود با انسان حق گرفتن آن را از او ندارند. چه حاکمان يهودى قرن چهارم ميلادى در يمن و چه پدران عرب باديه‏نشين در حجاز.





نويسنده:دکتر محمد باغستاني





برای دادن نظر، باید به صورت رایگان در سایت عضو شوید. [عضویت در سایت]



مشاوره حقوقی رایگان