بسم الله
 
EN

بازدیدها: 873

قانون مجازات اسلامي-قسمت هفدهم

  1390/10/4
خلاصه: قانون مجازات اسلامي-قسمت هفدهم
باب ششم - اشتراک در جنايت
ماده 334 - هر گاه دو نفر با يکديگر برخورد کنند و در اثر برخورد کشته شوند هر دو سوار باشند يا پياده يا يکي سواره و ديگري پياده باشد در صورت شبه عمد نصف ديه هرکدام از مال ديگري پرداخت مي شود و در صورت خطاء محض نصف ديه هرکدام برعاقله ديگري است .
ماده 335 - هرگاه دو نفر با يکديگر برخورد کنند و دراثربرخورد يکي ازآنها کشته شود در صورت شبه عمد نصف ديه مقتول بر ديگري است و در صورت خطاء محض نصف ديه مقتول بر عاقله ديگري است .
تبصره - هرگاه کسي اتفاقا" و بدون قصد به شخصي برخورد کند و موجب آسيب او شود خطاء محض ميباشد .
ماده 336 - هرگاه در اثر برخورد در سوار ، وسيله نقله آنها مانند اتومبيل خسارت ببيند در صورتيکه تصادم و برخورد به هر دو نسبت داده شود و هر دو مقصر باشند يا هيچکدام مقصر نباشند هر کدام نصف خسارت وسيله نقليه ديگري را ضامن خواهد بودخواه آن دو وسيله از يک نوع باشند يا نباشند و خواه ميزان تقصير آنهامساوي يا متفاوت باشد واگر يکي از آنها مقصر باشد فقط مقصرضامن است .
تبصره - تقصير اعم است از بي احتياطي ، بي مبالاتي ، عدم مهارت ، عدم رعايت نظامات دولتي .
ماده 337 - هرگاه دو وسيله نقليه در اثر برخورد با هم باعث کشته شدن سرنشينان گردند در صورت شبه عمد راننده هر يک از دو وسيله نقليه ضامن نصف ديه تمام سرنشينان خواهد بود و در صورت خطاء محض عاقله هر کدام عهده دار نصف ديه تمام سرنشينان مي باشد و اگر برخورد يکي از آن دو شبه عمد و ديگري خطاء محض باشدضمان بر حسب مورد پرداخت خواهد شد .
تبصره - در صورتيکه برخورد دو وسيله نقليه خارج از اختيار راننده ها باشد مانند آنکه در اثر ريزش کوه يا طوفان وديگر عوامل قهري تصادم حاصل شود هيچگونه ضماني در بين نيست .
ماده 338 - هرگاه شخصي را که شبانه از منزلش خواده و بيرون برده اند مفقود شود دعوت کنند ضامن ديه اوست مگر اينکه ثابت کند که ديگري او را کشته است . و نيز اگر ثابت شود که به مرگ عادي يا علل قهري در گذشته چيزي بر عهده دعوت کننده نيست .
ماده 339 - هرگاه کسي در معبر عام يا هرجاي ديگري که تصرف در آن مجاز نباشد چاهي بکند يا سنگ يا چيز لغزنده اي بر سر راه عابران قرار دهد يا هر عملي که موجب آسيب يا خسارت عابران گردد انجام دهد عهده دار ديه يا خسارت خواهد بود ولي اگر اين اعمال در ملک خود يا در جائي که تصرفش در آن مجاز است واقع شود عهده دار ديه يا خسارت نخواهد بود .

باب هفتم - تسبيب درجنايت
ماده 340 - هرگاه در ملک ديگري با اذن او يکي از کارهاي مذکور در ماده 339 را انجام دهد و موجب آسيب يا خسارت شخص ثالث شود عهده دار ديه يا خسارت نمي باشد .
ماه 341 - هرگاه در معبر عام عملي به مصلحت عابران انجام شود که موجب وقوع جنايت يا خسارتي گردد مرتکب ضامن ديه و خسارت نخواهد بود .
ماده 342 - هرگاه کسي يکي از کارهاي مذکور ماده 339 را درمنزل خودانجام دهد و شخصي را که در اثر نابينائي يا تاريکي آگاه به آن نيست به منزل خودبخوانده عهده دار ديه و خسارت خواهد بودواگر آن شخص بدون اذن صاحب منزل يا با اذني که قبل از انجام اعمال مذکور از صاحب منزل گرفته است وارد شود و صاحب منزل مطلع نباشد عهده دادر هيچگونه ديه يا خسارت نمي باشد .
ماده 343 - هرگاه در اثر يکي از عوامل طبيعي مانند سيل وغيره يکي از چيزهاي فوق حادث شود و موجب آسيب و خسارت گردد هيچکس ضامن نيست گرچه تمکن برطرف کردن آنها را داشته باشد و اگرسيل يا مانند آن چيزي را بهمراه آورد وکسي آن را به جائي مانند محل اول يا بدتر از آن قرار دهد عهده دار ديه وخسارتهاي وارده خواهد بود و اگر آن را از وسط جاده بردارد و به گوشه اي براي مصلحت عابرين قرار دهد عهده دارچيزي نمي باشد .
ماده 344 - هرگاه کسي در ملک ديگري عدوانا" يکي از کارهاي مذکور در ماده 339 را انجام دهد و شخص ثالثي که عدوانا" وارد آن ملک شده آسيب ببيند عامل عدواني عهده دار ديه وخسارت مي باشد .
ماده 345 - هرگاه کسي کالائي را که به منظور خريد و فروش عرضه مي شود ياوسيله نقليه را در معبر عام قرار دهد و موجب خسارت گردد عهده دار آن خواهد بود مگر آنکه مصلحت عابران ايجاب کرده باشد که آنها را موقتا" در معبر قرار دهد .
ماده 346 - هرگاه کسي چيز لغزنده اي را درمعبر بريزد که موجب لغزش رهگذر گردد عهده دار ديه و خسارت خواهد بود مگر آنکه رهگذر بالغ عاقل يا مميز عمدا" با اينکه مي تواند روي آن پا نگذارد به روي آنها پا بگذارد .
ماده 347 - هرگاه کسي چيزي را بر روي ديوار خود قرار دهد و در اثر حوادث پيش بيني نشده به معبر عام بيفتد و موجب خسارت شود عهده دار نخواهد بود مگر آنکه آن را طوري گذاشته باشد که عادتا" ساقط مي شود .
ماده 348 - هرگاه ناودان يا بالکن منزل وامثال آن که قراردادن آن در شارع عام مجاز نبوده و در اثر سقوط موجب آسيب يا خسارت شود مالک آن منزل عهده دار خواهد بود و اگر نصب و قراردادن آن مجاز بوده و اتفاقا" سقوط کند و موجب آسيب يا خسارت گردد مالک منزل عهده دار آن نخواهد بود .
ماده 349 - هرگاه کسي در ملک خود يا ملک مباح ديگري ديواري را با پايه محکم بنا کرده لکن در اثر حادثه پيش بيني نشده مانند زلزله سقوط کند و موجب خسارت گرددصاحب آن عهده دارخسارت نمي باشد و همچنين اگر آن ديوار را به سمت ملک خود بنا نموده که اگرسقوط کند طبعا" در ملک او سقوط خواهد کرد لکن اتفاقا" به سمت ديگري سقوط کندوموجب آسيب ياخسارت شودصاحب آن عهده دارچيزي نخواهدبود .
ماده 350 - هرگاه ديواري را در ملک خود بطور معتدل و بدون ميل به يک طرف بنانمايدلکن تدريجا" مايل به سقوط بسمت ملک ديگري شود اگر قبل از آن صاحب ديوار تمکن اصلاح آن را پيدا کند ساقط شود و موجب آسيب يا خسارت گرددچيزي برعهده صاحب ديوار نيست واگر بعد از تمکن با اصلاح با سهل انگاري سقوط کند و موجب خسارت شود مالک آن ضامن مي باشد .
ماده 351 - هر گاه کسي ديوار ديگري را منحرف و مايل به سقوط نمايد آنگاه ديوار ساقط شود و موجب آسيب يا خسارت گردد آن شخص عهده دار خسارت خواهد بود .
ماده 352 - هرگاه کسي در ملک خود به مقدار نياز يا زائد بر آن آتش روشن کند و بداند که به جائي سرايت نمي کند و عادتا" نيز سرايت نکند لکن اتفاقا" بجاي ديگر سرايت کند و موجب تلف يا خسارت شود ضامن نخواهد بود .
ماده 353 - هرگاه کسي در ملک خود آتش روشن کند که عادتا" به محل ديگر سرايت مي نمايد يا بداند که بجاي ديگر سرايت خواهدکردو در اثر سرايت موجب تلف يا خسارت شود عهده دار آن خواهد بودگرچه به مقدار نياز خودش روشن کرده باشد .
ماده 354 - هرگاه کسي در ملک خود آتشي روشن کند و آتش به جائي سرايت نمايد و سرايت به او استناد داشته باشد ضامن تلف و خسارتهاي وارده ميباشدگرچه به مقدار نياز خود روشن کرده باشد .
ماده 355 - هرگاه کسي در ملک ديگري بدون اذن صاحب آن يادرمعبر عام بدون رعايت صملحت رهگذر آتشي را روشن کند که موجب تلف يا خسارت گردد ضامن خواهد بود گرچه او قصد اتلاف يا اضرار رانداشته باشد .
تبصره - در کليه مواردي که روشن کننده آتش عهده دار تلف و آسيب اشخاص مي باشد بايد راهي براي فرار و نجات آسيب ديدگان نباشد وگرنه روشن کننده آتش عهده دار نخواهد بود .
ماده 356 - هرگاه کسي آتشي را روشن کند وديگري مال شخصي را در آن بياندازد و بسوزاند عهده دار تلف يا خسارت خواهد بود و روشن کننده آتش ضامن نيست .
ماده 357 - صاحب هر حيواني که خطر حمله و آسيب رساندن آن را مي داندبايد آن را حفظ نمايد و اگر در اثر اهمال و سهل انگاري موجب تلف يا خسارت گردد صاحب حيوان عهده دار مي باشد و اگراز حال حيوان که خطر حمله و زيان رساندن به ديگران در آن هست آگاه نباشد يا آنکه آگاه باشد ولي توانائي حفظ آن را نداشته باشدودر نگهداري او کوتاهي نکند عهده دار خسارتش نيست .
ماده 358 - هرگاه حيواني به کسي حمله کند و آن شخص بعنوان دفاع از خود به مقدار لازم او را دفع نمايد و همين دفاع موجب مردن يا آسيب ديدن آن حيوان شود شخص دفاع کننده ضامن نمي باشد و همچنين اگر آن حيوان را از هجوم به نفس يا مال محترم بعنوان دفاع به مقدار لازم باز دارد و همين کار موجب تلف يا آسيب او شودعهده دار نخواهد بود .
تبصره - هرگاه در غير مورد دفاع يا در مورد دفاع بيش ازمقدار لازم به آن آسيب وارد شود شخص آسيب رساننده ضامن مي باشد .
ماده 359 - هرگاه به سهل انگاري و کوتاهي مالک حيواني به حيوان ديگر حمله کند و آسيب برساند مالک آن عهده دار خسارت خواهد بود و هرگونه خسارتي بر حيوان حمله کننده و مهاجم وارد شدکسي عهده دار آن نمي باشد .
ماده 360 - هرگاه کسي با اذن وارد خانه کسي بشود و سگ خانه به او آسيب برساند صاحب خانه ضامن مي باشد خواه آن سگ قبلا" درخانه بوده يا بعدا" وارد شده باشد و خواه صاحب خانه بداند که آن حيوان او را آسيب مي رساند و خواه نداند .
ماده 361 - هرگاه کسي که سوار حيوان است حيوان را در جائي متوقف نمايد ضامن تمام خسارتهائي است که آن حيوان وارده مي کند .
ماده 362 - هرگاه کسي حيواني را بزند و آن حيوان در اثر زدن خسارتي واردنمايدآن شخص زننده عهده دار خسارتهاي واردخواهدبود .


مشاوره حقوقی رایگان