بسم الله
 
EN

بازدیدها: 4,926

متن کامل منشور ملل متحد و اساسنامه ديوان بين المللي دادگستري-قسمت اول

  1390/9/27
خلاصه: متن کامل منشور ملل متحد و اساسنامه ديوان بين المللي دادگستري-قسمت اول
مقدمه
منشور ملل متحد در تاريخ 26 ژوئن 1945 در سانفرانسيسکو در پايان کنفرانس ملل متحد درباره تشکيل يک سازمان بين‌المللي به امضاء رسيد و در 24 اکتبر همان سال لازم‌الاجرا گرديد.
اساسنامه ديوان بين‌المللي دادگستري جزء لاينفک منشور ملل متحد است. اصلاحات مربوط به مواد 23، 27 و 61 منشور در 17 دسامبر 1963 توسط مجمع عمومي سازمان ملل متحد به تصويب رسيد و از 31 اوت 1965 لازم‌الاجرا گرديد. اصلاح بيشتري مربوط به ماده 61 در 20 دسامبر 1971 توسط مجمع عمومي به تصويب رسيد و در 24 سپتامبر 1973 لازم‌الاجرا گرديد. اصلاح ماده 109 نيز که در تاريخ 20 دسامبر 1965 به تصويب مجمع عمومي رسيد در 12 ژوئن 1968 لازم‌الاجرا گرديد.
با اصلاح ماده 23 منشور، تعداد اعضاي شوراي امنيت سازمان ملل متحد از 11 به 15 افزايش يافت. ماده اصلاحي 27 مقرر داشته است که تصميمات شوراي امنيت درباره موضوعات مربوط به آئين کار با راي مثبت 9 عضو (سابقاً 7 عضو) و درباره ساير موضوعات با راي مثبت 9 عضو (سابقاً 7 عضو)، از جمله آراء پنج عضو دائم شوراي امنيت، اتخاذ شود.
با اصلاح ماده 61، که در 31 اوت 1965 لازم‌الاجرا گرديد، تعداد اعضاء شوراي اقتصادي و اجتماعي سازمان ملل متحد از 18 به 27 افزايش يافت. اصلاح بعدي در ماده مزبور که از 24 سپتامبر 1973 لازم‌الاجرا شد، تعداد اعضاي شوراي اقتصادي و اجتماعي سازمان ملل متحد را از 27 به 54 افزايش داد.
اصلاح ماده 109، که مربوط به بند اول ماده مزبور شد، مقرر مي‌دارد که مي‌توان يک کنفرانس عمومي توسط دول عضو سازمان ملل‌متحد در تاريخ و محلي که با دو سوم آراء اعضاء مجمع‌عمومي و راي هر يک از 9 عضو (سابقاً 7 عضو) شوراي امنيت تعيين مي‌شود تشکيل داد تا در منشور ملل‌متحد تجديد نظر شود.
بند سوم ماده 109 که مربوط به امکان تشکيل کنفرانسي براي تجديد نظر در منشور ملل متحد در دهمين دوره اجلاسيه عادي مجمع عمومي است به همان صورت باقي مانده و در اشاره‌اي که “راي هر يک از 7 عضو شوراي امنيت” رفته تغييري داده نشده زيرا سال 1955 در دهمين دوره اجلاسيه عادي مجمع عمومي و در شوراي امنيت براساس بند مزبور اقدام شده است.

منشور ملل متحد
ما مردم ملل متحد با تصميم به محفوظ داشتن نسلهاي آينده از بلاي جنگ که دوبار در مدت يک عمر انساني افراد بشر را دچار مصائب غير قابل بيان نموده و با اعلام مجدد ايمان خود به حقوق اساسي بشر و به حيثيت و ارزش شخصيت انساني و به تساوي حقوق مرد و زن و همچنين بين ملت‌ها اعم از کوچک و بزرگ و ايجاد شرايط لازم براي حفظ عداتل و احترام الزامات ناشي از عهد‌نامه‌ها و ساير منابع حقوق بين‌المللي و کمک به ترقي اجتماعي و شرايط زندگي بهتر با آزادي بيشتر، و براي نيل به اين هدفها به رفق و مدارا کردن و زيستن در حال صلح با يکديگر با يک روحيه حسن همجواري و به متحد ساختن قواي خود براي نگاهداري صلح و امنيت بين‌المللي و به قبول اصول و ايجاد روشهايي که عدم استفاده از نيروهاي مسلح را جز در راه منافع مشترک تضمين نمايد و به توسل به وسائل و مجاري بين‌المللي براي پيشبرد ترقي اقتصادي و اجتماعي تمام ملل مصمم شده‌ايم که براي تحقق اين مقاصد تشريک مساعي نمايي.
و در نتيجه دولت‌هاي متبوع ما توسط نمايندگان خود که در شهر سانفرانسيسکو گرد آمده‌اند و اختيارات تامه آنان ابراز و صحت و اعتبار آن محرز شناخته شده است نسبت به اين منشور ملل متحد موافقت حاصل نموده‌اند و بدينوسيله يک سازمان بين‌المللي که موسوم به ملل متحد خواهد بود تاسيس مي‌نمايند.
فصل اول – مقاصد و اصول
ماده 1 مقاصد ملل متحد به قرار زير است:
1- حفظ صلح و امنيت بين‌المللي و بدين منظور به عمل آوردن اقدامات دسته جمعي موثر براي جلوگيري و برطرف کردن تهديدات عليه صلح و متوقف ساختن هرگونه عمل تجاوز يا ساير کارهاي ناقض صلح و فراهم آوردن موجبات تعديل و حل و فصل اختلافات بين‌المللي يا وضعيت‌هايي که ممکن است منجر به نقض صلح گردد با شيوه‌هاي مسالمت‌آميز و برطبق اصول عدالت و حقوق بين‌الملل:
2- توسعه روابط دوستانه در بين ملل بر مبناي احترام به اصل تساوي حقوق و خود مختاري ملل و انجام ساير اقدامات مقتضي براي تحکيم صلح جهاني؛
3- حصول همکاري بين‌المللي در حل مسائل بين‌المللي که داراي جنبه‌هاي اقتصادي و اجتماعي و فرهنگي يا بشردوستي است و در پيشبرد و تشويق احترام به حقوق بشر و آزاديهاي اساسي براي همگان بدون تمايز از حيث ن.اد – جنس – زبان يا مذهب؛ و
4- بودن مرکزي براي هماهنگ کردن اقداماتي که ملل جهت حصول اين هدفهاي مشترک معمول مي‌دارند.

ماده 2- سازمان و اعضاي آن در تعقيب مقاصد مذکور در ماده اول بر طبق اصول زير عمل خواهند کرد:
1- سازمان برمبناي اصل تساوي حاکميت کليه اعضاء آن قرار دارد.
2- کليه اعضاء به منظور تضمين حقوق و مزاياي ناشي از عضويت تعهداتي را که به موجب اين منشور بر عهده گرفته‌اند با حسن نيت انجام خواهند داد.
3- کليه اعضاء اختلافات بين‌المللي خود را به وسايل مسالمت‌آميز به طريقي که صلح و امنيت بين‌المللي و عدالت به خطر نيافتد، حل خواهند کرد.
4- کليه اعضاء در روابط بين‌المللي خود از تهديد به زور يا استفاده از آن عليه تماميت ارضي يا استقلال سياسي هر کشوري يا از هر روش ديگري که با مقاصد ملل متحد مباينت داشته باشد خودداري خواهند نمود.
5- کليه اعضاء در هر اقدامي که سازمان برطبق اين منشور به عمل آورد به سازمان همه گونه مساعدت خواهند کرد و از کمک به هر کشوري که سازمان ملل متحد عليه آن اقدام احتياطي يا قهري به عمل مي‌آورد خودداري خواهند نمود.
6- سازمان مراقبت خواهد کرد کشورهايي که عضو ملل متحد نيستند تا آنجا که براي حفظ صلح و امنيت بين‌المللي ضروري است بر طبق اين اصول عمل نمايند.
7- هيچيک از مقررات مندرج در اين منشور، ملل متحد را مجاز نمي‌دارد در اموري که ذاتاً جزو صلاحيت داخلي هر کشوري است دخالت نمايد و اعضاء را نيز ملزم نمي‌کند که چنين موضوعاتي را تابع مقررات اين منشور قرار دهند ليکن اين اصل به اعمال اقدامات قهري پيش‌بيني شده در فصل هفتم لطمه وارد نخواهد آورد.


مشاوره حقوقی رایگان