بسم الله
 
EN

بازدیدها: 1,328

احکام خانواده و آداب ازدواج‏-قسمت دوازهم

  1390/9/10
خلاصه: احکام خانواده و آداب ازدواج‏-قسمت دوازهم
ه - احکام ازدواج با زن شوهردار
حديث شريف:
1 - در موثق اديم به نقل از امام صادق‏عليه السلام آمده است که فرموده:"زنى که ازدواج کند در حالى که شوهر دارد، از هم جدا شوند ]يعنى‏از شوهر جديد[ وهرگز با هم ازدواج نکنند."(127)
2 - در موثق زراره به نقل از امام باقرعليه السلام درباره زنى که شوهرش‏مفقود شده، يا خبر مرگ شوهرش را آورده‏اند، و او ازدواج کرده‏سپس شوهرش باز آمده واو را طلاق داده‏است.
حضرت فرمود: "اين براى هر دو شوهر يک عده سه ماهه نگه‏مى‏دارد، وشوهر دومى براى هميشه حق ندارد با او ازدواج کند."(128)
تفصيل احکام:
1 - ازدواج با زن شوهردار، مانند ازدواج با زنى که در عده است،موجب حرمت ابدى مى‏گردد.
2 - اگر مردى با زنى که شوهر دارد، با آگاهى از شوهردار بودنش،ازدواج کند آن زن مطلقاً بر او حرام گردد خواه با او آميزش کرده باشديا خير.
3 - اگر با جهل با آن زن ازدواج کرده باشد تنها اگر با او آميزش کرده‏باشد حرامش گردد.

الحاق فرزندان در ازدواج با زن عده‏دار
حديث شريف:
1 - در مرسل جميل بن صالح به نقل از برخى اصحابش به نقل ازامام‏عليه السلام درباره زن عده دارى که در عده، ازدواج کرده آمده است.."آن دو از هم جدا شوند، وبراى هر دو شوهر يک عده نگه دارد واگرپس از شش ماه يا بيشتر کودکى به دنيا آورد از آن دومى است، واگرپيش از شش ماه کودکى به دنيا آورد اين کودک از آن اولى است."(129)
2 - از زراره آمده است که گفت.. "از امام صادق‏عليه السلام پيرامون‏مردى پرسش کردم که زنش را طلاق داد وسپس آن زن بعد از گذشت‏عده ازدواج کرد، و پس از پنج ماه کودکى آورد، پس آن کودک از آن‏اولى است واگر در کمتر از شش ماه کودکى آورد از آن مادر وپدر اولى‏اوست، واگر پس از شش ماه کودکى آورد از آن دومى است."(130)
تفصيل احکام:
1 - اگر مردى با زنى که در عده است ازدواج کرد، و بدون آن که‏بداند آن زن در عده بوده، با او آميزش کند، وآن زن، با آن که شوهرسابقش با او آميزش کرده بوده حامله مى‏گردد وسپس زن، کودکى رابه دنيا مى‏آورد، از نظر اين که آيا کودک از اولى است يا دومى‏احکامى دارد بر اساس مدتى که از آميزش با اين يا آن مى‏گذرد:
الف - اگر از آميزش شوهر دوم با زن کمتر از شش ماه گذشته وازآميزش همسر اول بيشترين مدتى که براى حاملگى لازم است‏نگذشته باشد، فرزند به شوهر اول ملحق مى‏شود.
ب - اگر از آميزش اول بيشترين مدت حاملگى گذشته واز آميزش‏دومى شش ماه يا بيشتر تا مدتى کمتر از بيشترين زمان حاملگى‏گذشته باشد، فرزند به شوهر دوم مى‏رسد.
ج - اگر از آميزش اول بيشترين مدت حاملگى گذشته واز آميزش‏دومى کمتر از شش ماه گذشته باشد، کودک به هيچ يک نمى‏رسد.
د - اگر از اولى شش ماه يا بيشتر گذشته باشد، واز دومى نيزچنين، نظر اقوى آن است که فرزند در صورت نبودن نشانه‏هاى ديگر- همچون آزمايشهاى علمى مورد اطمينان که آن را به اولى مى‏رساند -به دومى مى‏رسد.
ه - همين حکم منطبق است اگر ازدواج با شوهر دوم پس از تمام‏شدن عده اول صورت گرفته باشد، وشک کنند که فرزند به که‏مى‏رسد.
تداخل دو عده‏
اگر دو عده در زن جمع شد همچون عده وطء به شبهه وعده‏طلاق يا عده وفات ونظاير آن. آيا اين دو عده باهم تداخل مى‏يابند ياتعدد واجب است؛ يعنى عده‏ها از هم جدا گرفته مى‏شوند؟
در اين مورد احوط، ترتيب احکام تعدّد است.

و - حرمت ازدواج در حال احرام
حديث شريف:
1 - از امام صادق‏عليه السلام آمده است که فرمود: "... وشخص مُحرِم‏اگر با علم به اينکه ازدواج در حال احرام حرام است، ازدواج کند آن‏زن ديگر بر او حلال نگردد."(131)
2 - ونيز مى‏فرمايد: "مُحرِم نبايد ازدواج کند و نبايد کسى را به‏ازدواج کسى در آورد واگر ازدواج کرد، يا براى کسى که مُحرِم نيست‏عقد ازدواج جارى کند، تزويجش باطل است."(132)
3 - از ابو جعفرعليه السلام نقل است که فرمود: "امير المؤمنين پيرامون‏مردى داورى کرد که در حال احرام زنى را به عقد خود درآورده بود،امير المؤمنين به او حکم کرد که رهايش کند ونکاح او را به چيزى‏نگيرد تا آن گاه که از احرام بيرون آيد، پس هر گاه مُحِل شد او را اگرخواست خواستگارى کند، وخانواده زن اگر خواستند او را تزويج‏کنند، واگر نخواستند تزويج نکنند."(133)
4 - از امام صادق‏عليه السلام نقل است که فرمود: "اگر شخص مُحرِم درحال احرام ازدواج کرد ميان آن دو جدايى اندازند وديگر براى هميشه‏نزد هم باز نگردند."(134)

تفصيل احکام:
1 - جايز نيست مرد مُحرِم، زنى مُحرِم يا مُحِل را در هر شرايطى به‏عقد خود در آورد.
2 - هر گاه ازدواج با علم به حرمت صورت گرفت آن زن براى‏هميشه بر آن مرد حرام گردد خواه با او آميزش کرده باشد يا خير.
3 - اگر ازدواج با جهل صورت گرفته باشد بنابر اقوى‏ آن زن بر آن‏مرد حرام نگردد چه با او آميزش کرده باشد يا نه، ولى به هر حال عقدباطل است.
4 - در باطل بودن ازدواج وتحريم هميشگى تفاوتى نيست در اين‏که احرام براى حج واجب باشد يا مستحب، و يا عمره واجب باشديا مستحب، ونيز تفاوتى نيست بين اينکه ازدواج به عقد دائم باشد يامتعه.
5 - اگر فرد شک کرد که تزويجش در احرام بوده يا پيش از آن، بنارا بر اين مى‏نهد که در حال احرام نبوده است.
6 - اگر در حال احرام وبا آگاهى از حکم وموضوع ازدواج کردوسپس در يافت که احرامش فاسد بوده، عقد او صحيح است‏وموجب تحريم نمى‏شود.
7 - مُحرِم مى‏تواند محلّى را وکيل کند که پس از بيرون آمدن او ازاحرام تزويجش کند، ونيز مى‏تواند محرمى را وکيل گرداند که پس ازاحلال هر دوى آنها )يعنى وکيل وموکّل( تزويجش کند.






نويسنده:آيت الله محمد تقي مدرسي





برای دادن نظر، باید به صورت رایگان در سایت عضو شوید. [عضویت در سایت]



مشاوره حقوقی رایگان