بسم الله
 
EN

بازدیدها: 1,267

احکام خانواده و آداب ازدواج‏-قسمت هفتم

  1390/7/19
خلاصه: احکام خانواده و آداب ازدواج‏-قسمت هفتم
حديث شريف:
1 - از امام صادق‏عليه السلام نقل است که فرمود: "رضاع محرميتى راموجب نمى‏شود مگر آن که خون وگوشتى را پديد آورد."(81)
2 - ونيز مى‏فرمايد: "رضاع محرميتى را موجب نمى‏شود مگر آن‏که گوشتى بروياند واستخوانى را محکم گرداند."(82)
3 - حضرت باقرعليه السلام به هنگام پرسش از حد رضاع فرمود: "رضاع‏در کمتر از يک شبانه روز يا پانزده بار شير دادن پى در پى، از يک زن‏که آن شير حاصل يک مرد باشد بدون آنکه شير زن ديگرى ميان آن‏فاصله شده باشد، موجب محرميت نمى‏شود."(83)
4 - از ابن ابى يعفور روايت شده که گفت: از حضرت‏عليه السلام پرسيدم‏چگونه رضاع موجب محرميت مى شود؟
حضرت‏عليه السلام فرمود: "اگر به قدرى شير دهد که شکم کودک پرگردد واين موجب مى شود که گوشت او برويد وخون در او پديد آيدوچنين است که محرميت به وجود مى آيد."(84)

تفصيل احکام:
روييدن گوشت، معيار محرميت‏
براى آن که رضاع موجب محرميت شود وخويشى پديد آورد بايدبه قدرى باشد که گوشتى بروياند وخونى بسازد واستخوانى استوارگرداند، واين امر به وسيله افزايش وزن ورشد پيوسته استخوان‏وجريان خون در گونه‏ها وطراوت چهره کودک ونظاير آن از علاماتى‏که مادران شير دهنده مى شناسند، فهميده مى‏شود.
واقوى آن است که روييدن گوشت وپديد آمدن خون کفايت‏مى‏کند حتى اگر استخوان که - ظاهراً - در مرحله بعد قرار دارد استوارنگردد.
بايد روييدن به گونه‏اى اساسى به تعداد شير دادنها از همان زن‏بستگى داشته باشد، اما در صورتيکه کودک با شير ديگرى تغذيه کندشرط تحقق نمى‏يابد.
شارع مقدس به هدف آسان‏گيرى ووسعت بر مردم براى تحقق اين‏شرط دو حد عرفى قائل شده که عبارتند از:
شير خوردن يک شبانه روز يا پانزده بار پى در پى شير بخورد.

الف - شير خوارگى يک شبانه روز:
اگر کودکى از نيمروز جمعه تا ظهر روز شنبه از پستان يک زن شيربخورد آن زن مادر رضاعى او مى گردد به شرط آن که غذاى طفل دراين مدت تنها شير او باشد، اما اگر از شير يا خوراک ديگرى تغذيه کردبه گونه اى که - به واسطه آن - استخوانش استوار گشت يا گوشت بر اوروييد وخون در او پديد آمد کفايت نمى کند.
آرى، غذاى اندک زيانى نمى‏رساند.
واگر کودک در طول اين مدت مريض باشد يا زن شيرده آنقدر کم‏شير باشد که شير او نه گوشتى را بروياند ونه خونى را پديد آورد ايجادمحرميت دور به نظر مى رسد وپيمودن راه احتياط در چنين موردى‏بهتر است.

ب - شير خوارگى پانزده باره:
هرگاه شمار شير دادن به پانزده رسيد اين شير گوشت مى‏روياندوخون پديد مى آورد، اما اگر ده بار شير دادن توانست استخوانى رااستوار گرداند يا گوشتى را بروياند يا خونى را پديد آورد ظاهراً کفايت‏مى کند ودر غير اينصورت خير.
وبراى هر يک بار شير دادن شروطى وجود دارد بدين شرح:
1 - اينکه يک نوبت شير دادن، عرفاً کامل باشد، وعلامت آن اين‏است که کودک سيرآب مى شود ودهان از پستان برمى‏گيرد وچه بساخواب او را بربايد، اما اگر از پستان ناراحت شد يا به کسى توجه کردکه با او بازى مى کند وپستان را رها کرد وسپس به خوردن شير روى‏آورد نوبت جديدى در شير خوارگى شمرده نمى‏شود ودر واقع‏تکميل نوبت اول است.
2 - اينکه دفعات شيرخوارگى پى در پى باشد پس اگر دو زن‏شيرده به تناوب )يکى در ميان( به کودک شير دهند کفايت نخواهدکرد حتى اگر اين دو زن همسر ان يک مرد باشند.
آرى، اگر به کودک مقدار اندکى شير يا قندآب در اثناى شيرخوارگى داده شود به گونه‏اى که شير زن شيرده غذاى اصلى اوشمرده شود که گوشت وخون از آن پديد مى آيد، به توالى زيان‏نمى‏رسد. اما اگر پديد آمدن گوشت وخون بواسطه غذا ياآشاميدنى، يا بواسطه هر دو آن به علاوه شير شيرده پديد آيد، ايجادمحرميت بعيد مى نمايد.
3 - اينکه شير خوارگى مستقيماً از طريق پستان صورت پذيرد، اماأگر شير را از پستان بدوشند وسپس به کودک بدهند، به نظر غالب‏فقها موجب محرميت نمى شود، زيرا ديگر رضاع ناميده نمى شودواحتياط بهتر است بويژه اگر با اين شير گوشت وخون پديد آيد. اما در صورتيکه مکيدن پستان بوسيله لوله‏اى انجام شود که به‏پستان متصل است زيانى نمى رساند، زيرا فقها اين مورد را رضاع‏مى‏شمرند واين قيد در شير خوارگى يک شبانه روز نيز آمده است.
4 - برخى از فقها شرط کرده‏اند که شير خوارگى بايد در حيات زن‏شيرده صورت پذيرد، پس اگر طفل شيرخوار آخرين نوبت شيرش راپس از مرک زن شيرده بخورد کفايت نمى کند، زيرا رضاع ناميده‏نمى‏شود ودر چنين موردى نبايد احتياط ترک گردد.




نويسنده:آيت الله محمد تقي مدرسي





برای دادن نظر، باید به صورت رایگان در سایت عضو شوید. [عضویت در سایت]



مشاوره حقوقی رایگان