بسم الله
 
EN

بازدیدها: 1,377

قانون مجازات اسلامي-قسمت هشتم

  1390/7/9
خلاصه: قانون مجازات اسلامي-قسمت هشتم
باب هفتم - محاربه و افساد في الارض
فصل اول - تعاريف
ماده 183 - هر کسي ک براي ايجاد رعب و هراس و سلب آزادي وامنيت مردم دست به اسلحه ببرد محارب و مفسد في الارض ميباشد .
تبصره 1 - کسي که به روي مردم سلاح بکشد ولي در اثر ناتواني موجب هراس هيچ فردي نشودمحارب نيست .
تبصره 2 - اگر کسي سلاح خود را با انگيزه عدوات شخصي به سوي يک يا چند نفر مخصوص بکشد و عمل او جنبه عمومي نداشته باشد محارب محسوب نمي شود .
تبصره 3 - ميان سلاح سرد وگرم فرقي نيست .
ماده 184 - هر فرد يا گروهي که براي مبارزه با محاربان وازبين بردن فساد در زمين دست به اسلحه برند محارب نيستند .
ماده 185 - سارق مسلح وقطاع الطريق هرگاه با اسلحه امنيت مردم يا جاده را بر هم بزند و رعب و وحشت ايجاد کند محارب است .
ماده 186 - هرگروه يا جمعيت متشکل که در برابر حکومت اسلامي قيام مسلحانه کند مادام که مرکزيت آنهاباقي است تمام اعضاء وهوا داران آن ، که موضع آن گروه يا جمعيت يا سازمان را مي دانند وبه نحوي در پيشبرد اهداف آن فعالت و ت - لاش موثر دارند محاربند اگر چه در شاخه نظامي شرکت نداشته باشند .
تبصره - جبهه متحدي که از گروها و اشخاص مختلف تشکيل شود ، در حکم يک واحد است .
ماده 187 - هر فرد يا گروه که طرح براندازي حکومت اسلامي را بريزد و براي اين منظور اسلحه و مواد منفجره تهيه کند و نيز کسانيکه با آگاهي و اختيار امکانات مالي موثر ويا وسايل واسباب کار و سلاح دراختيار آنها بگذارند محارب و مفسد في الارض ميباشند .
ماده 188 - هرکس در طرح براندازي حکومت اسلامي خود را نامزد يکي ازپستهاي حساس حکومت کودتا نمايد و نامزدي او در تحقق کودتا بنحوي موثر باشد ، ( محارب ) و ( مفسدفي الارض ) است .
فصل دوم - راههاي ثبوت محاربه وافساد في الارض
ماده 189 - محاربه و افساد في الارض از راههاي زير ثابت مي شود -
الف - با يک بار اقرار بشرط آنکه اقرار کننده بالغ و عاقل واقراراو با قصد و اختيار باشد .
ب - با شهادت فقط دو مرد عادل 0
تبصره 1 - شهادت مردمي که مورد تهاجم محاربان قرار گرفته اند به نفع همديگر پذيرفته نيست .
تبصره 2 - هرگاه عده اي موردتهاجم محاربان قرار گرفته باشند شهادت اشخاصي که بگويند به ما آسيبي نرسيده نسبت به ديگران پذيرفته است .
تبصره 3 - شهادت اشخاصي که مورد تهاجم قرار گرفته انداگربمنظور اثبات محارب بودن مهاجمين باشدو شکايت شخصي نباشد ، پذيرفته است .
فصل سوم - حد محاربه و افسادفي الاررض
ماده 190 - حد محاربه و افساد في الارض يکي از چهارچيز است .
1 - قتل - 2 - آويختن به دار 3 - اول قطع دست راست و سپس پاي چپ 4 - نفي بلد .
ماده 191 - انتخاب هر يک از اين امور چهارگانه به اختيارقاضي است خواه محارب کسي را کشته يا مجروح کرده يا مال او را گرفته باشد و خواه هيچيک از اين کارها را انجام نداده باشد .
ماده 192 - حد محاربه و افساد في الارض با عفو صاحب حق ساقط نمي شود .
ماده 193 - مدت تبعيد در هر حال کمتر از يکسال نيست اگر چه بعد از دستگيري توبه نمايد و در صورتي که توبه ننمايدهمچنان درتبعيد باقي خواهد ماند .
ماده 195 - مصلوب کردن مفسد و محارب بصورت زير انجام مي گردد -
الف - نحوه بستن موجب مرگ او نگردد .
ب - بيش از سه روز بر صليب نماند ولي اگر در اثناي سه روز بميرد ميتوان او را پائين آورد .
ج - اگر بعد از سه روز زنده بماند نبايد او را کشت .
ماده 196 - بريدن دست راست و پاي چب مفسد و محارب به همان گونه اي است که در ( حد سرقت ) عمل مي شود .


مشاوره حقوقی رایگان